Արման Երիցյանը վավերագրական ֆիլմերում կարևորում է համբերատարությունը
Հասարակություն
Քանի դեռ կյանքը չի ավարտվել, այն շարունակվում է. հենց այս ուղերձն ունի ռեժիսոր Արման Երիցյանի նոր ՝ «Մեկ, երկու, երեք... » ֆիլմը: Երևանյան «Ոսկե ծիրան» միջազգային 12-րդ կինոփառատոնի «Միջազգային վավերագրական» մրցույթում ընդգրկված կինոնկարը ստեղծելու համար ռեժիսորից չորս տարի է պահանջվել:
«Առաջին հայացքից թվում է, թե ծերերը պահանջկոտ են, դժվար է իրենց հետ, բայց իրենք միայն ուշադրության կարիք ունենք: Ուրիշ ոչնչի: Մի վայրկյան անգամ չհապաղելով՝ պետք է նրանց ուշադրությամբ շրջապատել»,-«Արմենպրես»-ի փոխանցմամբ՝ խոսելով ֆիլմի մասին՝ նշեց Արման Երիցյանը:
Ֆիլմի հերոսի՝ Միխայիլի զարմանալի, սրտառուչ և երբեմն էլ զվարճալի պատմությամբ ֆիլմը ցույց է տալիս ընտրյալների ճանապարհը: Ամեն մի կերպարի անձնական պատումը ներկայացվելով՝ դրանք հմտորեն միահյուսվում են գլխավոր հերոսի շուրջը: Չնայած ամեն պատմություն խիստ անձնական է, և ընտրյալների պայքարը բնորոշվում է հայաստանաբնակ լինելու հանգամանքով, ֆիլմում հնչող առավել մեծ հարցադրումներն ընդհանրական են: Ամեն երկրում, քաղաքում և համայնքում մարդիկ ծերանում են և զգում խնամքի, ուշադրության կարիք: Միխայիլը և ընկերներն առաջին քայլեր են անում և կյանքի մայ րամուտին վերջապես սկսում լիարժեք կյանքով ապրել:
«Մեծահասակների հետ համբերատար պետք է լինել, վավերագրական ֆիլմերում ռեժիսորի կարևորագույն խնդիրը համբերատար լինելն է: Եթե համբերատար չեղար, ոչնչի չես հասնի: Շնորհակալ եմ նկարահանող ամբողջ անձնակազմին»,-նշեց ռեժիսորը:
Արման Երիցյանը հեղինակ է մի շարք մրցանակակիր ֆիլմերի («Բաց երկնքի տակ», «Ողջույն, Ֆելլինի»): Նկարահանել է նաև սոցիալական հոլովակներ: Վավերագրական ռեժիսուրայի և հեռուստալրագրության դասեր է տվել տարբեր աշխատաժողովներում և վարպետության դասընթացներում: Ժյուրիի անդամ է եղել «Ոսկե ծիրան» ՄԿՓ-ում:
