Մհեր Բաղդասարյան. «Անում եմ այն, ինչ ուզում եմ, դա է իմ կյանքի շքեղությունը»
bibar.am
Նա քայլ առ քայլ մոտեցավ իր հայկական երազանքին ու դարձավ հայկական եթերի ամենահաջողակ երիտասարդ հեռուստադեմքերից մեկը:
Հիմա հերթն ամերիկյան երազանքինն է: Մենք որոշեցինք այս անգամ բլից զրույցի հրավիրել օվկիանոսի այն կողմում բնակվող լրագրող, հաղորդավար Մհեր Բաղդասարյանին:
Բ.-Լուսանկարներում միշտ լուրջ եք ու մի տեսակ ջղային, ինչո՞ւ:
Մ.-Իմ էներգետիկան է այդպիսին: Հենց դա էլ դուր է գալիս այն մարդկանց, ում դուր եմ գալիս: Անկախ ինձնից` ես գրեթե ժպտացող նկար չունեմ: Դա հատուկ չէ:
Բ.-Դո՞ւք էլ եք գնում մարզասրահ, որ հետագայում «shirtless» ֆոտոներ անեք:
Մ.-Այո՛, հիմա ես սիրում եմ իմ մարմինը, առաջ չէի սիրում:
Բ.-Բարբիքյո՞ւ, թե՞ հարիսա:
Մ.-Հարիսա:
Բ.-Թույն ա, չէ՞ Լոսում:
Մ.-Գիշերները` հա, ցերեկներն էդքան խմած չես լինում:
Բ.-Ձանձրացե՞լ էիք «Pop հանրագիտարան»-ից:
Մ.-Պրոցեսի մեջ չէ, հենց կանգ առա, հասկացա, որ ձանձրացել եմ ու դժվար էր շարունակել: Մարդիկ մեծանում են, իրենց գաղափարներն էլ իրենց հետ:
Բ.-Իսկ ինչո՞ւ գնացիք ԱՄՆ:
Մ.-Առաջ ինձ թվում էր`գիտեմ: Հիմա հասկանում եմ, որ չունեմ այդ հարցի պատասխանը: Որպեսզի հարցազրույցը սիրուն ստացվի, ասենք, որ եկել եմ իմ երազանքների հետևից: Մարդկանց դուր է գալիս ստեր կարդալ:
Բ.-Ի՞նչն էր խանգարում Ձեզ գտնել Ձեր երազանքը հենց Հայաստանում:
Մ.-Հայաստանում ունեի արդեն ամեն ինչ, ինչի մասին կարող էր երազել քսանհինգ տարեկան ամբիցիոզ ու ռոմանտիկ տղան: Դա էր խանգարում:
Բ.-Հիմա ինչո՞վ եք զբաղված ԱՄՆ-ում:
Մ.-Աշխատում եմ «USArmenia» հեռուստաալիքում: Ամեն օր երկու ժամ ուղիղ եթերով առավոտյան ծրագիր եմ վարում, գնում եմ մարզասրահ, սովորում եմ ուտելիք պատրաստել (ամեն անգամ ապարդյուն), վայելում եմ կյանքը:
Բ.-Երևի էլ հետ չեք գա, չէ՞:
Մ.-Հենց դա է փոխվել իմ կյանքում Լոս Անջելես գալուց հետո: Առաջ ամեն ինչ կտրուկ ու վերջնական կասեի: Հիմա կասեմ` կյանքը ցույց կտա: Խանգարող հանգամանքներ չկան, բայց իմաստ էլ չկա:
Բ.-Օվկիանոսից այդ կողմ լա՞վ է եկամուտը:
Մ.-Կարողանում եմ ապրել` առանց մտածելու մանրուքների մասին: Չգիտեմ` դա լա՞վ է, թե՞ սովորական:
Բ.-Դժգո՞հ էիք հայկական հեռուստատեսությունից:
Մ.-Ո՛չ, երբեք: Հատկապես, «Atv»-ն ու այդ մեդիաընկերությունը պրոֆեսիոնալիզմով ու մարդկային հարաբերություններով շատ բարձր մակարդակի են: Ես շատ փոքր մասնագետ եմ, որ գնահատական տամ մի ամբողջ մեդիադաշտի, որի համար մարդիկ տասնյակ տարիներ են ծախսել: Ես հենց նման անհիմն գնահատականների դեմ էի պայքարում:
Բ.-Կցանկանայի՞ք վերադառնալ Հայաստան` հայկական հեռուստատեսություն:
Մ.-Ես էլի աշխատում եմ առաջատար հայկական հեռուստաալիքում, բայց LA-ում: Այստեղ ինձ ավելի հարմար է ապրել: Հայաստանյան հեռուստատեսությունն էլ շատ կարոտում եմ:
Բ.-Ի՞նչը կարող է Ձեզ նորից բերել Հայաստան:
Մ.- Մտքերս, ցանկություններս: Հիմա անում եմ միայն այն, ինչ՝ ուզում եմ: Դա է իմ կյանքի շքեղությունը: Եթե ուզեմ հետ գալ, անպայման կգամ: Եթե պարտվեմ այս խաղում, հետ գալը միշտ էլ կա:
Բլիցը՝ Համլետ Սիմոնյանի
