Մեռելը հո չի՞ հելնելու, քեզ ուտի. զրույց դիահերձողի հետ` «սովորական» մասնագիտության մասին (լուսանկարներ)
News.am-ը գրում է.
Երեւանցի 51-ամյա Հրաչյա Հարությունյանն արդեն վաղուց չի զարմանում անծանոթների արձագանքից, երբ իմանում են իր մասնագիտության մասին: Դիահերձող Հրաչյան գիտի` իրեն սովորական մարդու պես չեն վերաբերվում:
«Լինում են իհարկե մարդիկ, որ արտահայտվում են, ասում են՝ ո՞նց ես կարում էդ գործն անես: Բայց հիմնականում, երբ անծանոթներն իմանում են, չեն արտահայտվում, չնայած դրա կարիքը չկա, իրենց հայացքն ամեն ինչ ասում է: Ամեն դեպքում, մենք էլ ուրախ, ուտող-խմող, սովորական մարդիկ ենք»,- NEWS.am-ի հետ զրույցում ասում է Հրաչյան:
26 տարվա ընթացքում սովորել է սրտին մոտ չընդունել զարմացած, մի քիչ վախեցած հայացքները, բայց այդպես էլ չի համակերպվել նրա հետ, որ մարդիկ չեն հասկանում իր գործի բարդությունը. «Մեր ժողովուրդն այս գործն ընդունում է որպես երկրորդական, ղասաբի գործ: Ասում են՝ ինչ եք անում, որ. դանակը վեկալում, կտրում, մորթում, թափում, ղասաբություն եք անում, էսքան էլ փող եք վերցնում: Էն կարծիքը կա, որ եթե դիահերձող ա, 200 գրամ արաղը քաշում ա գլխին, գալիս ա գործի: Բայց էս գործը խմած չես անի, պիտի սթափ լինես»:
Այս վերաբերմունքի պատճառը կարծրատիպն է, թե դիահերձող կարող է դառնալ յուրաքանչյուրը, ասում է Հրաչյան.
«Մարդիկ կան՝ հենց ղասաբի նման են գործ անում, լավ անողի գործի արժեքն էլ գցում են: Դա նրանից ա, որ հատուկ կրթություն չեն ստանում: Ինստիտուտ չկա, դիահերձողներից մեկը շոֆեր ա եղել, մյուսը` պահակ, մյուսը` չգիտեմ ինչ»:
Հրաչյան ինքն էլ մինչեւ հերձող դառնալը վարորդ է եղել` հենց դիահերձարանում։ Ու հենց իր փորձից գիտի` ամեն մեկը չի կարող դիահերձող լինել։ Գիտի` հոգեբանական ինչ արգելքներ պիտի հաղթահարես դանակը ձեռքդ վերցնելուց առաջ։
«1989թ. էր, աշխատանք չկար, դա էլ բարձր վարձատրվող գործ էր: Ասեցի՝ փորձեմ, տեսնեմ` կարող եմ, թե ոչ, ու հասկացա, որ կարող եմ: Հոգեպես ծանր էր, բայց այն աստիճանի չէ, որ հոգեկանս խանգարվեր: 2-րդ, 3-րդ անգամ գործն անելուց հետո զգացողությունը փոխվեց, հոգեպես ավելի ամուր դարձա, ու հետզհետե սկսեցի դրան որպես աշխատանքի նայել: Հասկացա, որ պիտի սառը նայես, առողջ դատես, որ հոգեկանդ չխանգարվի: Մեռելը հո չի՞ հելնելու, քեզ ուտի»,- ասում է նա:
Հոդվածն ամբողջությամբ՝ սկզբնաղբյուր կայքում:
