Աճեմյանի անվան դրամատիկական թատրոնը «Գամարջոբա, մամա...» նախագծով ազդարարեց 150-րդ թատերաշրջանի մեկնարկը
Մշակույթ
«Գամարջոբա, մամա...» հայ-վրացական նախագծով, սեպտեմբերի 24-ին, ազդարարվեց Գյումրու Վ. Աճեմյանի անվան պետական դրամատիկական թատրոնի նոր՝ 150-րդ հոբելյանական թատերաշրջանի մեկնարկը: Թբիլիսիի Պ. Ադամյանի անվան հայկական դրամատիկական թատրոնի հետ աճեմյանցիներն արդեն երկրորդ անգամ են համատեղ նախածով ներկայանում. մինչ «Գամարջոբա, մամա...»-ն, կոտրելով թատերական ավանդական կարծրատիպը, Գյումրիի թատրոն ը խստապահանջ գյումրեցի թատերասերի դատին ներկայացրեց «Այ քեզ խաթաբալա» համատեղ նախագծը՝ ՀՀ ժողովրդական արտիստ Նիկոլայ Ծատուրյանի բեմադրությունը: Երկու հնագույն թատրոնների այս բացառիկ նախագիծը ոչ միայն հայ թատրոնի պատմության մեջ նոր էջ գրեց, այլ նաև կարողացավ հաստատուն քայլերով մտնել ժամանակակից թատրոն՝ նոր շնչով ու նոր ասելիքով պարարտ հող ստեղծելով «Գամարջոբա, մամա...» կատակերգության համար:
Ժան Բրիկեռի այս թեթև, ռոմանտիկ, կենցաղային հոգսերից ու առօրյա դժվարություններից հեռու վոդևիլային ստեղծագործությունը նոր թատերաշրջանը ուրախ տրամադրությամբ սկսելու խորհուրդն ունի, սակայն, հոբելյանական տարվա ընթացքում հանդիսատեսի համար թատրոնը կլինի նոր այլ անակնկալներով լի: Ի դեպ, ֆրանսիացի գրողի այս ստեղծագործությունն առաջին անգամ է բեմադրության վերածվել՝գյումրեցի բեմադրիչ, Գյումրու Վ. Աճեմյանի անվան դրամատիկական թատրոնի գլխավորռեժիսոր Լյուդվիգ Հարությունյանի ջանքերով, ով «Արմ ենպրես»-ին վստահեցրեց՝ հանդիսատեսն այս թատերաշրջանին չի ձանձրանա, ներկայացումները կլինեն բազմաժանր: Բացի կատակերգությունից, երկարատև դադարից հետո, թատրոնը կներկայացնի «Լիր Արքա»-ն: Այս տարի հանդիսատեսին կներկայացվի նաև «Արշիլ Գորկի» բեմադրությունը:
««Գամարջոբա, մամա...»-ի նպատակը ժողովրդին որոշ ժամանակ առօրյա խնդիրներից շեղելն է՝ գան, ծիծաղեն ուգնան: Անշուշտ մեր թատրոնը միայն այդ առաքելությունը չունի. շատ շուտով մենք կունենանք մի շատ բարդներկայացում՝ Աննա Պետրոսյանի «Արշիլ Գորկի»-ն` ռեժիսոր` Հովհաննես Հովհաննիսյան: Այս ներկայացումըՑեղասպանությանը մեր անդրադարձն է՝ իր ասելիքով: Ըստ տրամաբանության՝ մենք սկսեցինք թատերաշրջաննավելի թեթև ժանրով ու ձևաչափով, իսկ շարունակությունը կլինի ավելի «ծանր»«,- վստահեցրեց Լյուդվիգ Հարությունյանը:
Գյումրեցի դերասանների հետ նույն բեմում և գյումրեցի հանդիսատեսի համար կատակերգություն խաղալը՝ Թբիլիսիի Պ.Ադամյանի անվան հայկական դրամատիկական թատրոնի դերասան Սերգո Սաֆարյանը մեծ պատասխանատվություն է համարում: «Սա արդեն երկրորդ համատեղ նախագիծն է, որը, չգիտեմ երբ, բայց, համոզված եմ՝ շարունակությունկունենա: Բոլորը հարցնում ե ՝ հնարավո՞ր է տեղափոխվեմ Գյումրի. ես Թբիլիսիի իմ թատրոնը շատ եմ սիրում,շատ սիրեցի նաև Գյումրիի թատրոնը, և ուրեմն` ինչո՞ւ տեղափոխվել, եթե կան նմանատիպ հրաշալի նախագծեր:Հուսով եմ, շատ շուտով Թբիլիսիի թատրոնը կհրավիրի գյումրեցի դերասաններին Թբիլիսի, և մենք ներկայացումկբեմադրենք Թբիլիսիի հանդիսատեսի համար»,- նշեց Սերգո Սաֆարյանը:
Աճեմյանցիները պատրաստվում են նշել հանրապետության հնագույն թատրոններից մեկի՝ Գյումրու Վ. Աճեմյանի անվան պետական դրամատիկական թատրոնի 150- ամյակը. իրադարձությունը ոչ ստանդարտ տոնի վերածելով ոչ միայն Գյումրիում, այլ նաև ողջ հանրապետությունում: Այդ նշանակալից մշակութային միջոցառումը չի ամփոփվելու մեկ օրում. միջոցառումները կշարունակվեն ողջ տարվա ընթացքում ու կլինեն շատ բազմաբովանդակ: Թատրոնի կոլեկտիվը վստահեցնում է՝ մշակութային մայրաքաղաքն այս անգամ էլ կդառնա թատերական մայրաքաղաք:
Նոր՝ հոբելյանական, թատերաշրջանի բացումն ազդարարող ներկայացման առաջնախաղն անցավ այնպես, ինչպես սպասվում էր՝ բուռն ընդունելությամբ ու երկարատև ծափողջույններով՝ հաստատելով, որ ներկայացումն ընդունվեց հանդիսատեսի կողմից: Ներկայացման ավարտից հետո նոր թատերաշրջանի առթիվ աճեմյանցիներին շնորհավորեց Հայաստանի Թատերական գործիչների միության նախագահ Հակոբ Ղազանչյանը: «Այսօր բացվոմ է հոբելյանական 150-րդ թատերաշրջանը՝ տոնակատարությամբ, առաջնախաղով ու հրաշալի ներկայացումով: Այս թատրոնը հրաշալի ապագա ու հրաշալի գեղարվեստÕ �կան ղեկավար ունի: Հրաշալի է, երբ Գյումրիում ծնվում են երիտասարդներ, ովքեր պատրաստակամություն են հայտնում իրենց ուսերի վրա տանելու թատրոնի հետագա ճակատագիրը: Կարծում եմ՝ բոլորս պետք է պահպանենք ու փայփայենք այս շունչը, քանզի դրանով կապահովենք մեր թատրոնի ապագան: Թատրոնի մտածողությունը շատ հետաքրքիր ու այսօրվա թատրոնի պահանջներին համահունչ է դարձել, և ես կասկած չունեմ, որ դեռ շատ ու շատ առիթներ եմ ունենալու ծափահարելու այս հրաշալի կոլեկտիվին: Չեմ կարող նաև այսօր չհիշել թատրոնի երախտավորներին, այն հզոր անհատականություններին, ովÖ �եր կազմում են հայ թատրոնի ոսկե էջերը, և ես կասկած չունեմ, որ այսօրվա կոլեկտիվը կրում է այդ մարդկանց շունչը և տանում է այդ մարդկանց անունները, քանզի, եթե մենք կորցնենք մեր հիշողությունը, կվտանգենք մեր ապագան»,- նշեց Հակոբ Ղազանչյանը:
Արմենուհի Մխոյան
