Իմ նախազգուշացման պատճառով չկարողացան ՀՀԿ-ի ավազակախմբին քշել Բաղրամյան 26-ից
Բլոգ
Համլետ Աբրահամյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.
Մեր բոլորի սիրելի Րաֆֆու հայտնի աղոթելու շրջանում երբ ասեցի որ նա իշխանության գալու ոչ մի ռեսուրս չունի դարձա նրա համակիրների աչքի փուշը։
Երբ մեր բոլորի սիրելի Րաֆֆին գնաց աղոթելու և հուսախաբ արեց նրա հետ հույսեր կապող հսկա ընտրազանգվածին, մարդիկ չհիշեցին որ ես իրենց նախօրոք զգուշացրել էի։
Շարունակեցի մնալ նրանց աչքի փուշը։ Կարծես թե իմ զգուշացնելն էր պատճառը որ մեր բոլորի սիրելի Րաֆֆին աղոթելը գերադասեց Բաղրամյան 26-ի բաղձալի բազկաթոռից։
Երբ մեր բոլորի սիրելի Նախախորհրդարանականները հայտ ներկայացրեցին որ 100-ամյակը կդիմավորենք առանց այս իշխանությունների, ասեցի նման պատասխանատու բաներ հայտարարելը ձեզ համար հղի է լուրջ վտանգներով այն իմաստով որ չեք կարողանա դա անել ու իմաստ էլ չունի այդ տխրության օրը մթագնել նման անիրական խոստումներով։ Դարձա սրանց աչքի փուշը ևս։
Խոստումները չկատարեցին ու կարծես թե իմ նախազգուշացման պատճառով չկարողացան ՀՀԿ-ի ավազակախմբին քշել Բաղրամյան 26-ից։ Չնայած ես իրավացի դուրս եկա, բայց դե, շարունակեցի մնալ նաև սրանց աչքի փուշը։
Մեր լիբերալ-դեմոկրատների հետ լավ էի մինչև այն պահը երբ ասեցի ու Ուկրաինան սխալ ճամփա է ելել և իր գլխին փորձանք է բերելու։ Ուղղակի նշեցի որ Ղրիմը կտա, Արևելյան Ուկրաինան նույնպես երևի թե տա, իսկ արևմտյանի վրա էլ աչք ունեն նրա նախկին տերերը՝ Լոհաստանն ու Հունգարիան։ Սա որ ասեցի անմիջապես դարձա մեր այդ լիբերալ-դեմոկրատների աչքի փուշը։ Միահամուռ կերպով ինձ հեռացրեցին իրենց ընկերությունից ու մտքներում էլ անիծեցին։ Երբ ասածներս լրիվ իրականություն դարձան ու շարունակում են իրականանալ այս հարգելի պարոնները նույնիսկ ինձանից ներողություն չխնդրեցին։ Շարունակեցին ինձ համարել իրենց աչքի փուշը։
Վերջերս պատահաբար իմացա որ Հայաստանի որոշ դպրոցների երրորդ դասարաններում կրոնի պատմություն են սկսել դասավանդել։ Սա ինձ սարսափեցրեց։ Ինչպե՞ս կարելի է մանուկ ուղեղը այսպիսի բարդ բաներով ծանրաբեռնել։ Հազարավոր տարիներ եղավ մեծերը չեն կարողանում կրոնից գլուխ հանել, հիմա այս մատղաշ երեխաների ուղեղներն են սկսել կրոնական մշուշով թունավորել։ Մի քանի բաներ գրեցի այս վտանգավոր ձեռնարկի դեմ ու դարձա որոշ հավատացյալների աչքի փուշը։ Դե սրանք որ ծռվեցին էլ դզվել չկա ու չկա։ Փուշ եմ ու փուշ սրանց աչքերի համար։
Հիմա նստած մտածում եմ թե հետագայում դեռ ինչքա՞ն աշքի փուշ եմ դառնալու իմ այդ բնավորությամբ որ չեմ կարողանում անտարբեր անցնել վնասակար նախաձեռնությունների կողքով։ Մեղքս գիտեմ ինչումն է կայանում։ Նախ որ անտարբեր չեմ Հայաստանում տիրող վիճակի հանդեպ և երկրորդն էլ որ որոշ բաներ շատ ավելի խորն ու հեռուն եմ տեսնում ու ժամանակից շուտ որ ասում եմ և կատարվում է ասածս որոշ մարդիկ դրանից ուղղակի վատ են զգում։
