Բեթհովենի նամակը` կոմսուհի Ջուլիետա Գուակարդիին

Արսեն Վարդանյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.

Ողջո՜ւյն: Հենց որ արթնանում եմ‚ միտքս թռչում է քեզ մոտ‚ իմ անմա՛հ սեր: Մեկ խնդում եմ‚ մեկ լալիս‚ երբ մտածում եմ‚ թե ինչ է ճակատագիրը անելու մեզ հետ: Ես կարող եմ գոյություն ունենալ միայն քեզ հետ‚ որոշել եմ այնքան դեգերել հեռուներում‚ մինչև համոզված լինեմ‚ որ կգամ, կընկնեմ գիրկդ‚ կզգամ‚ որ իմն ես‚ կվայելեմ այդ երանությունը: Ստիպված եմ այդպես վարվել‚ համաձայնի՛ր‚ դու էլ չես կասկածում իմ հավատարմությանը‚ ոչ մեկը իմ սրտին չի տիրանա‚ երբե՛ք: Ա՜խ‚ Աստված իմ‚ ինչո՞ւ լքել այն‚ ինչ այնքան սիրում ես:

Իմ կյանքը Վ-ում ծանր է‚ քո սերը ինձ մեկ երջանկացնում է‚ մեկ՝ դժբախտացնում: Իմ տարիքում մարդը կարիք ունի ինչ-որ միօրինակության‚ հաստատուն կյանքի‚ մի՞թե դա հնարավոր է ինձ ու քեզ համար:
Հրեշտա՛կս‚ նոր իմացա‚ որ փոստը գնում է ամեն օր. շտապում եմ վերջացնել‚ որ շուտ ստանաս նամակս: Հանգի՛ստ եղիր. միայն դա կօգնի իրականացնելու մեր նպատակը՝ ապրել միասին:

Սիրի՛ր ինձ այսօր‚ վաղը‚ ա՜խ‚ ինչպե՜ս եմ ուզում տեսնել քեզ‚ քեզ իմ կյանք‚ հոգյա՛կս‚ մնաս բարով‚ առաջվա պես սիրիր ինձ‚ երբեք մի՛ կասկածիր քո սիրելի Լ-ի հավատարմությանը:
Հավերժ սիրիր ինձ‚ քեզ‚ մեզ:

7 հուլիսի 1801