Ռիո 2016-ի արծաթե մեդալակիրը մարզման է գնում երթուղայինով, մայրը հպարտ է նրանով (լուսանկարներ)
Հասարակություն
2014թ. ամառային երիտասարդական Oլիմպիական խաղերի չեմպիոն, 2016թ. ծանրամարտի Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր ծանրորդ Սիմոն Մարտիրոսյանի Ռիոյի մեդալին սպասում էր ողջ Հայաստանը: Հատկապես սրտի մեծ թրթիռով էին այդ հաջողությանը սպասում Սիմոնի ծնողներն ու եղբայրը, եւ 19-ամյա մարզիկն արդարացրեց բոլորի հույսերը: Ամառային 31-րդ Օլիմպիական խաղերում նա 105 կգ քաշայինների պայքարում երկամարտի 417 կգ արդյունքով դարձավ արծաթե մեդալակիր: Armtimes.com-ի հետ զրույցում նրա մայրը՝ Լուսինե Մարտիրոսյանը, նշեց, որ որդուց միշտ էլ մեդալներ է սպասում:
Լուսինե Մարտիրոսյան՝ Սիմոնի մայրը
«Փոքր տղաս նույնպես ծանրորդ է: Միշտ սպասել եմ, որ պետք է մեդալը լինի, որ նրանք պետք է հաղթեն, իհարկե, ամեն անգամ չէ, որ հաղթանակներ են լինում, նման դեպքերում ինձ համար շատ ծանր է լինում: Քանի որ մեծահասակների Օլիմպիական խաղերն էին, վախ կար, բայց Սիմոնի բնավորությունն իմանալով, իմանալով, որ մինչեւ վերջ կպայքարի, մենք հանգիստ էինք»,- ասաց նա՝ ավելացնելով, որ իրենք չեն դադարում շնորհավորանքներ ստանալ հարազատներից, բարեկամներից ու համագյուղացիներից (խմբ. Սիմոն Մարտիրոսյանն Էջմիածնի Հայկաշեն գյուղից է):
Գեւորգ Մարտիրոսյան՝ Սիմոնի հայրը
Սիմոն Մարտիրոսյանի ելույթներին նրա տանը հետեւել են ծնողները եւ բարեկամները: Տեսնելով, թե որքան վստահ է նա մրցահարթակ դուրս գալիս, նրանք իրենց հանգիստ են զգացել, սակայն մինչեւ ծանրաձողին մոտենալու պահը հուզմունքը մեծ է եղել:
«Մինչեւ նրա մոտենալը սիրտս այնպես էր բաբախում, որ կողքից կարող էին լսել սրտիս ձայնը», - ասաց նրա հայրը՝ Գեւորգ Մարտիրոսյանը:
Արսեն Մարտիրոսյան՝ Սիմոնի կրտսեր եղբայրը
Սիմոնի կրտսեր եղբայրը՝ 18-ամյա ծանրորդ Արսեն Մարտիրոսյանը, ընդգծում է, որ այս արծաթը հատկապես մեծ ուրախություն է պարգեւել, քանի որ նվաճվել է Եվրոպայի մեծահասակների առաջնության բրոնզից հետո:
«3-րդ տեղից հետո պատկերացրեք՝ որքան ավելի մեծ է ուրախությունը, որ օլիմպիական մեդալ է նվաճում, այն էլ արծաթե: Ընդամենը 1 մեդալ էր բերել Եվրոպայից, իսկ հիմա արդեն օլիմպիական փոխչեմպիոն է: Մենք վստահ էինք, որ մեդալ կբերի, պարզապես չգիտեինք, թե ինչ կարգի մեդալ կլինի»,- ասաց նա՝ ցույց տալով եղբոր՝ Նանջինգում տեղի ունեցած 2014թ. ամառային երիտասարդական Oլիմպիական խաղերի ոսկե մեդալը եւ հույս հայտնելով, որ հաջորդ օլիմպիական մեդալը հենց այդ գույնի է լինելու:
2014թ. ամառային երիտասարդական Oլիմպիական խաղերի ոսկե մեդալը
Սիմոնն իր ընտանիքի միակ ծանրորդը չէ, որը միջազգային ասպարեզում մեծ հաջողությունների է հասել: Նրա հոր հորեղբոր որդին՝ Անդրանիկ Մարտիրոսյանը, եղել է ԽՍՀՄ եւ Եվրոպայի չեմպիոն, աշխարհի առաջնության արծաթե մեդալակիր: Կարիերան ավարտել է վնասվածքի պատճառով: Սիմոնի հայրը նույնպես ծանրամարտով է զբաղվել եւ ի սկզբանե դեմ է եղել, որ որդին գնա նույն ճանապարհով, սակայն վերջինս համառ է գտնվել եւ 1 ամիս բռնցքամարտով զբաղվելուց հետո հայտնել է իր որոշման մասին:
«Չէի ուզում, որ իմ երեխան օրական ամենաքիչը մոտ 60 տոննա ծանրություն վերցնի: Նա ուզեց, ասաց. «Ես ուզում եմ, ու վերջ»: Ասացի. «Եթե ուզում ես, խնդիր չկա»,-ասաց Գեւորգ Մարտիրոսյանը:
Էջմիածնի մարզադպրոցը
Էջմիածնի մարզադպրոցը
Էջմիածնի մարզադպրոցը
Սիմոնը, ինչպեսեւ իր եղբայրը, 13 տարեկանից մարզվում է Էջմիածնի մարզադպրոցում, որը գտնվում է Ջրառատ գյուղում: Ամեն օր Ռիո 2016-ի արծաթե մեդալակիրը մարզման է գնում երթուղայինով: Մարզադպրոցն էլ գտնվում է ոչ բարվոք վիճակում: Ծանրաձողերի մեծամասնությունը 1980-ական թվականների է, ջեռուցման համակարգ չկա, եւ տարածքը տաքացնելու համար փայտ են վառում: Եղել են նույնիսկ դեպքեր, որ անվադող վառեն: Սակայն նվիրվածության շնորհիվ Սիմոնին հաջողվեց կանգնել օլիմպիական պատվո հարթակին:
Աշոտ Փիլոսյան՝ Սիմոնի անձնական մարզիչը
«Նա 2 մոտեցում կորցրեց, բայց այսպես էլ էր լավ: Ոսկի... մի քիչ դժվար կլիներ, բայց հույս կար, եթե պոկումը մի քիչ շատ լիներ... հրումը նրա համար հեշտ էր»,-ասաց Սիմոնի անձնական մարզիչ Աշոտ Փիլոսյանը, որն իր սանի ելույթին հետեւել է Հայաստանում՝ հեռուստացույցի առջեւ, իսկ մինչեւ մրցելույթները անընդհատ զանգել ու ոգեւորել է նրան:
Աշոտ Փիլոսյանը տեղեկացրեց, որ Ռիոյից վերադառնալուց հետո Սիմոն Մարտիրոսյանը կենտրոնանալու է հաջորդ տարի կայանալիք Եվրոպայի, ապա աշխարհի առաջնության վրա: Իսկ հաջորդ Օլիմպիական խաղերում արդեն պայքարելու է ոսկու համար:
Հ.Գ. Սիմոնը դարձավ հայաստանցի 1-ին ծանրորդը, որը արծաթե մեդալ նվաճեց Օլիմպիական խաղերում: Մինչեւ Ռիո 2016-ը հայ ծանրորդների համար լավագույն արդյունքը Օլիմպիական խաղերում բրոնզե մեդալներն էին:
