Պրոֆեսորն ասաց, որ Աստված գոյություն չունի. Ուսանողի պատասխանն անգերազանցելի էր
LifestyleEntertrain.1in.am-ը գրում է.
Մի անգամ համալսարանի պրոֆեսորը, ով աթեիստ էր, մի ուսանողի հարց տվեց:
Պրոֆեսոր – Աստված լա՞վն է:
Ուսանող – Այո:
Պրոֆեսոր – Իսկ սատանա՞ն:
Ուսանող – Ոչ:
Պրոֆեսոր – Ճիշտ է: Իսկ ասա ինձ տղաս, երկրի վրա չարը գոյություն ունի՞:
Ուսանող – Գոյություն ունի:
Պրոֆեսոր – Չարը ամենուրեք է, այդպես չէ՞: Եվ Աստված ստեղծել է ամեն ինչ, ճի՞շտ է:
Ուսանող – Այո:
Պրոֆեսոր – Ապա ո՞վ է ստեղծել չարը:
Ուսանող – …
Պրոֆոեսոր – Երկրագնդի վրա կա անճոռնիություն, ստորություն, հիվանդություններ, անտեղյակություն:
Ամենը կա, ճի՞շտ է:
Ուսանող – Այո, պարոն:
Պրոֆեսոր – Ապա ո՞վ է դրանք ստեղծել:
Ուսանող – …
Պրոֆեսոր – Գիտությունն ապացուցում է, որ մարդն ունի հինգ զգայարաններ, որպեսզի ընկալի շրջակա միջավայրը: Ասա ինձ տղաս, դու երբևէ տեսե՞լ ես Աստծուն:

Ուսանող – Ոչ, պարոն:
Պրոֆեսոր – Ասա մեզ, դու լսե՞լ ես Աստծուն:
Ուսանող – Ոչ, պարոն:
Պրոֆեսոր – Դու երբևէ զգացե՞լ ես Աստծուն, համը գիտե՞ս, հոտ քաշե՞լ ես:
Ուսանող – Վախենամ, որ ոչ, պարոն:
Պրոֆեսոր – Եվ դու մինչև հիմա հավատու՞մ ես նրա գոյությանը:
Ուսանող – Այո, հավատում եմ:
Պրոֆեսոր – Ելնելով ստացված արդյունքներից, գիտությունը կարող է հաստատել, որ Աստված չկա: Դու կարո՞ղ ես հակասել սրան:
Ուսանող – Ոչ, պրոֆեսոր, ես միայն հավատ ունեմ:
Պրոֆեսոր – Ճիշտ այդպես: Հավատը՝ դա գիտության գլխավոր խնդիրն է:
Ուսանող – Պրոֆեսոր, իսկ ցուրտ գոյություն ունի՞:

Պրոֆեսոր – Այդ ի՞նչ հարց է: Իհարկե, գոյություն ունի: Դու երբեք չե՞ս մրսել:
Մյուս ուսանողները ծիծաղեցին երիտասարդի հարցի վրա:
Ուսանող – Իրականում, պարոն, ցուրտ գոյություն չունի: Ֆիզիկայի օրենքին համաձայն, այն, ինչը մենք համարում ենք ցուրտ, իրականում հանդիսանում է տաքության բացակայությունը: Մարդուն կամ առարկային կարելի է ուսումնասիրել այն հիման վրա, թե արդյոք նա ունի կամ տալիս է էներգիա: Բացարձակ զրո (-273 աստիճան Ցելսիուս). Տաքության բացարձակ բացակայություն: Բոլոր նյութերը այդ ջերմաստիճանի դեպքում դառնում են իներտ և անկարողունակ արձագանքելու: Ցուրտ գոյություն չունի: Մենք ստեղծել ենք այդ բառը, որպեսզի նկարագրենք այն, ինչ զգում ենք տաքության բացակայության դեպքում:
Լսարանում լռություն տիրեց:
Ուսանող – Պրոֆեսոր, մթություն գոյություն ունի՞:
Պրոֆեսոր – Իհարկե գոյություն ունի: Ի՞նչ է գիշերը, եթե ոչ մթություն:
Ուսանող – Դուք նորից ճիշտ չեք, պարոն: Մթություն նույնպես գոյություն չունի: Մթությունն իրականում լույսի բացակայությունն է: Մենք կարող ենք ուսումնասիրել լույսը, բայց ոչ մթությունը: Դուք չեք կարող չափել մթությունը:
Լույսի մի հասարակ շող կարող է ներխուժել մթության աշխարհ և լուսավորել այն: Ինչպե՞ս կարող եք իմանալ, թե որքան մութ է ինչ-որ տարածք: Դուք չափում եք, թե ինչ քանակությամբ լույս կա: Այդպես չէ՞: Մթությունը հասկացություն է, որը մարդն օգտագործում է, որպեսզի նկարագրի, թե ինչ է կատարվում լույսի բացակայության դեպքում:
Ուսանող – Իսկ հիմա ասացեք, պարոն, մահ գոյություն ունի՞:
Պրոֆեսոր – Իհարկե: Կա կյանք, և կա մահ – նրա հակառակ կողմը:
Ուսանող – Դուք նորից ճիշտ չեք, պրոֆեսոր: Մահը կյանքի հակառակ կողմը չէ, այն կյանքի բացակայությունն է: Մեր գիտական տեսությունների մեջ կարևոր ճեղք առաջացավ:
Պրոֆեսոր – Խոսքն ու՞ր եք տանում, երիտասարդ:
Ուսանող – Պրոֆեսոր, դուք սովորեցնում եք ուսանողներին, որ մենք բոլորս առաջացել ենք կապիկներից: Դուք հետևե՞լ եք էվոլյուցիային սեփական աչքերով:
Պրոֆեսորը գլխով արեց ժպտալով, թե ուր է տանում խոսակցությունը:
Ուսանող – Ոչ ոք չի տեսել այդ գործընթացը, դա նշանակում է, դուք ավելի շատ քահանա եք, քան գիտնական:
Լսարանը պայթեց ծիծաղից:
Ուսանող – Իսկ հիմա ասեք, կա՞ ինչ-որ մեկն այս լսարանում, ով տեսել է պրոֆեսորի ուղեղը: Լսե՞լ է այն, հոտ քաշե՞լ է նրանից, դիպչե՞լ է նրան:
Ուսանողները շարունակում էին ծիծաղել:
Ուսանող – Երևում է, ոչ ոք: Ուրեմն, հիմնվելով գիտական տվյալների վրա, կարելի է եզրակացնել, որ պրոֆեսորը ուղեղ չունի: Ամենայն հարգանքով ձեր հանդեպ, պրոֆեսոր, ինպե՞ս մենք կարող ենք վստահել դասախոսությունների ժամանակ ձեր ասածներին:
Լսարանում լռություն տիրեց:
Պրոֆեսոր – Կարծում եմ, դուք պետք է ուղղակի ինձ հավատաք:
Ուսանող – Շատ ճիշտ է: Աստծո և մարդու միջև միայն մեկ կապ կա՝ դա ՀԱՎԱՏՆ Է:
Պրոֆեսորը նստեց:
Այդ ուսանողի անունն էր Ալբերտ Էյնշտեյն:
