XX դարի լավագույն 20 գրքերը, որոնք պետք է անպայման ընթերցել
Blognews.am-ը գրում է.
Ձեզ եմ ներկայացնում Goodreads գրքասերների ամենահանրահայտ ինտերնետ պորտալի վարկածով 20 լավագույն գրքերը: Եթե Դուք դեռ չեք հասցրել ընթերցել, ապա այս ձմեռ իսկական ժամանակն է բաց թողածը լրացնելու համար:
1. Հարպեր Լի, «Ծաղրասարյակ սպանել»
Բոլոր մարդիկ լավն են, եթե նրանց ի վերջո հասկանաս...
2. Ջոն Ռոնալդ Ռուել Թոլքին, «Մատանիների տիրակալը»
Մահկանացուներից անգամ ամենաթույլը կարող է փոխել ապագայի ընթացքը:
3. Ֆրենսիս Սքոթ Ֆիցջերալդ, «Մեծն Գեթսբի»
Նա վաղ էր ճանաչել կանանց, և քանի որ նրանք երես էին տվել նրան, սովորել էր արհամարհել նրանց՝ երիտասարդ կույսերին՝ անփորձության, իսկ մյուսներին՝ չնչին բաների շուրջ բարձրացրած աղմուկի համար, որն իր անսահման եսակենտրոն մտածողության մեջ ընդունում էր հարկ եղածին պես։
4. Ջոան Ռոուլինգ, «Հարի Փոթերը և փիլիսոփայական քարը »
Տարիքը կարևոր չէ, կարևորը՝ էությունն է:
5. Անտուան դը Սենտ-Էքզյուպերի, «Փոքրիկ իշխանը»
Մարդիկ արդեն ժամանակ չունեն որևէ բան իմանալու համար: Նրանք հիմա իրերն էլ պատրաստի են գնում խանութներում: Բայց չէ՞ որ չկան այնպիսի խանութներ, որտեղ հնարավոր լինի բարեկամներ վաճառել, և հենց դրա համար էլ մարդիկ այլևս բարեկամներ չունեն: Եթե ուզում ես բարեկամ ունենալ, ընտելացրու ինձ:
6. Ռեյ Բրեդբըրի, «Ֆարենհայթ 451°»
Վերջիվերջո մենք ապրում ենք մի դարաշրջանում, երբ մարդիկ այլևս արժեք չունեն։ Մեր օրերում մարդը թղթե անձեռոցիկ է․ մաքրիր քիթդ, ճմռթիր, դեն նետիր, վերցրու նորը, մաքրիր քիթդ, ճմռթիր, շպրտիր․․․Մարդիկ չունեն իրենց դեմքը։
7. Քլայվ Սթեյփլս Լյուիս, «Առյուծը, կախարդը և զգեստապահարանը»
...Եվ մի օր դու մեծանում ես այնքան , որ կրկին սկսում ես հեքիաթներ կարդալ:
8. Մարգարետ Միտչել «Քամուց քշվածները»
Այն, ինչ կլինի վաղը, ես կմտածեմ վաղը:
9. Վիլյամ Սթայրոն, «Սոֆիի ընտրությունը»
10. Էռնեստ Հեմինգուեյ, «Ծերունին և ծովը»
Բայց մարդը նրա համար չէ ստեղծված, որ պարտություններ կրի,- ասաց նա։- Մարդուն կարելի է ոչնչացնել, բայց չի կարելի հաղթել։
11. Կեն Կիզի, «Թռիչք կկվի բնի վրայով»
12. Ալբեր Քամյու, «Օտարը»
Ոչ մի մահկանացու այնքան մեղավոր չէ, որ Աստված չկարողանա ներել նրան, սակայն դրա համար պետք է, որ մարդն իր զղջումով դառնա երեխա, որի հոգին դատարկ է և պատրաստ ընդունելու ամեն բան։
13. Պաուլո Կոելիո, «Ալքիմիկոս»
Մենք այս կամ այն ճշմարտությունն ընդունում ենք լոկ այն ժամանակ, երբ սկզբում ամբողջ հոգով այն վանում ենք, չարժե խույս տալ սեփական ճակատագրից, միևնույնն է, չես փախչի, Աստված խստապահանջ է, բայց նաև նրա գութն է անսահման:
14. Արթուր Կոնան Դոյլը, «Շերլոկ Հոլմսի արկածները»
Շերլոկ Հոլմսի թերություններից մեկը, եթե կարելի է դա թերություն համարել, այն էր, որ նա երբեք ոչ ոքի տեղյակ չէր պահում իր ծրագրերին մինչև դրանց ավարտը: Այդպիսի գաղտնապահությունը բացատրվում էր մասամբ այդ մարդու տիրական բնավորությամբ, մասամբ էլ պրոֆեսիոնալ զգուշավորությամբ, որը թույլ չէր տալիս նրան անհարկի վտանգի ենթարկվել:
15. Ումբերտո Էկո, «Վարդի անունը»
Ամենատարբեր մարդկանց միջև նկատվում են նմանություններ ամեն ինչում:
16. Միխայիլ Բուլգակով, «Վարպետը և Մարգարիտան»
Երբեք և ոչինչ մի խնդրեք: Երբե՛ք և ոչի՛նչ, հատկապես նրանցից, ովքեր ուժեղ են ձեզանից: Իրենք կառաջարկեն, իրենք էլ ամեն ինչ կտան:
17. Էրիխ Մարիա Ռեմարկ, «Երեք ընկեր»
Համեստությունն ու բարեխղճությունը վարձատրվում են միայն վեպերում: Նման բաները կյանքում սովորաբար օգտագործվում են, ապա մի կողմ շպրտվում:
18. Ալան Ալեքսանդր Միլն, «Վիննի Թուխը և բոլոր-բոլորը»
Ոչ ոք չի կարող տխրել, եթե նա փուչիկ ունի:
19. Մարգարետ Էտվուդ, «Աղախնուհու պատմվածքը»
20. Աննա Ֆրանկ, «Աննա Ֆրանկի օրագիրը»
Ես վախենում եմ, որ նրանք, ովքեր ինձ գիտեն այնպես, ինչպես միշտ լինում եմ, հանկարծ հայտնաբերեն, որ ես ուրիշ կողմեր էլ ունեմ` շատ ավելի լավ, շատ ավելի բարի: Ես վախենում եմ, որ սկսեն ինձ վրա ծիծաղել, ինձ սենտիմենտալ համարեն և լուրջ չընդունեն: Ես սովորել եմ, որ իմ նկատմամբ լուրջ չեն վերաբերվում, բայց դրան միայն մակերեսային Աննան է սովոր, միայն նա կարող է դա հանդուրժել, իսկ մյուսը լուրջ է և խիստ անզոր:
