NEWS.am STYLE Exclusive: Նա վերջում հայտնվեց, երբ հենց իրեն էի սպասում. Անդրեն` իր հուզիչ սիրո պատմության մասին

NEWS.am STYLE-ը գրում է.

Երգիչ Անդրեն, սովորաբար, չի սիրում խոսել իր անձնական կյանքի եւ զգացմունքների մասին` նախընտրելով դա պահել իր ներսում, իսկ հանրության հետ կիսվել իր երգարվեստով ու ստեղծագործական նորություններով: Սակայն այսօր` սիրո միջազգային տոնի առթիվ, սիրո երգիչը բացառիկ զրույց ունեցավ NEWS.am STYLE-ի հետ, որի ընացքում վերհիշեց իր կյանքի ամենահուզիչ սիրո պատմությունը եւ իր մաղթանքն ուղղեց բոլոր սիրահարներին:

-Անդրե, բազմիցս նշել ես, որ սիրտդ ազատ է: Այնուամենայնիվ, ինչ-որ կերպ քեզ համար տարբերվո՞ւմ է Վալենտինի օրը: Օրվատրամադրությունը քեզ փոխանցվո՞ւմ է:

-Իհարկե, հրաշալի է տեսնել, որ մարդիկ սիրում են եւ տարվա ընթացքում նշում են սիրուն նվիրված տոները` թե հայկական, թե միջազգային: Թեեւ ես միշտ այն համոզմանն եմ եղել, որ միմյանց հանդեպ սիրով եւ ջերմ պետք է լինել տարին 365 օր, այդ զգացմունքը չպետք է սահմանափակվի միայն մեկ կամ երկու օրով: Առհասարակ, ես շատ եմ ուրախանում, երբ հարգանք ու սեր եմ տեսնում մարդկանց աչքերում ու սրտերում:

Ինչ վերաբերում է իմ այսօրվա տրամադրությանը` ապա այն տոնի հետ որեւէ առնչություն չունի: Աշխատում եմ բարձր եւ դրական տրամադրություն պահել յուրաքանչյեուր օր: Ինչպես բոլոր մարդկանց, այնպես էլ ինձ մոտ, երբեմն դա ստացվում է, երբեմն` ոչ:

-Քանի որ այսօր սիրո միջազգային տոնն է, կխնդրեի, որ կիսվեիրքո կյանքի ամենահուզիչ սիրո պատմությամբ:

-Գեղեցիկ սիրո ակնթարթներ շատ են եղել իմ կյանքում: Որքան էլ, որ փորձել եմ դրանք պահել իմ ներսում, հաճախ այդ պատմությունները հայտնի են դարձել նաեւ հանրությանը: Մի քիչ դժվարանում եմ խոսել այս մասին, քանի որ այս պատմությանը մամուլում չեմ անդրադարձել… Երբ 16 տարեկան էի, ինձ կանչեցին զինվորական հաշվառման: Ընտանիքս մտածեց ուղղակի հաշվառման են կանչել, բայց զինկոմիսարիատի դռներն ու դարպասները փակեցին, նստեցրին ավտոբուս ու մեզ տարան բանակ: Այդ ժամանակ չէի պատկերացնում, թե ինչ էր կատարվում, քանի որ զորակոչվելուս ժամանակը չէր...Չհասցրեցի ոչ մեկին հրաժեշտ տալ: Չթողեցին, որ հանդիպեմ ու հրաժեշտ տամ ծնողներիս: Զանգահարելու հնարավորություն էլ չկար...

Սակայն իմ մտքում ամենից շատ այն աղջիկն էր, որին այդ շրջանում սիրահարված էի, մենք ընկերություն էինք անում եւ գիտեի, թե որքան ծանր կլինի մեր բաժանումը նաեւ նրա համար: Մի քանի օր հետո նա եւ դասարանի աղջիկներից եւս մի քանիսը (ի դեպ, շատերն էին ինձ այդ շրջանում սիրահարված:)) եկան ինձ տեսակցության: Հիշում եմ` հրամանատարներս զարմացած էին, երբ տեսան, որ այդքան աղջիկ եկել էր հատուկ ինձ տեսակցության: Այդ պահը չեմ մոռանա: Նա վերջում հայտնվեց, երբ արդեն բոլորին տեսել էի եւ հենց իրեն էի սպասում ամենից շատ ու հանկարծ նա անակնկալ կերպով մոտեցավ ինձ...Շատ հուզիչ էր, երբ նման պայմաններում միմյանցից բաժանվելուց հետո առաջին անգամ հանդիպեցինք: Միգուցե, այսօր չհասկանան դա, բայց այդ տարիներին չկար համացանց, չկար SMS հասկացությունը եւ յուրաքանչյուր պահ շատ թանկ էր ու կարեւոր...Դե, բնականաբար, դա պատանեկության տարիների սեր էր, որը երկար պատմություն չունեցավ, բայց մինչ օրս հուզմունքով ու ժպիտով եմ հիշում հենց այդ սիրո պատմությունը, որը գեղեցիկ հուշ թողեց իմ կյանքում:

-Հիմա սիրահարվա՞ծ ես:

-Միշտ եմ սիրահարված…

-Ի՞նչ կմաղթես սիրահարներին:

-Ուզում եմ մաղթել, որ իրենց սերը լինի ամուր, պայքարող եւ չհանձնվող: Իսկ դրան կարող են հասնել միայն հավատարմության, վստահության, փոխադարձ հարգանքի եւ միմյանց աջակցելու պատրաստակամության շնորհիվ:

Սյունե Առաքելյան