Սա չարի ու բարու պայքարն է, պայքարն է սևի ու սպիտակի միջև. «Փաստ»
«Փաստ» օրաթերթը գրում է.
Մեր հյուրն է Ազատամարտիկների դաշինքի համակարգող խորհրդի անդամ, ՕՐՕ դաշինքով առաջադրված պատգամավորության թեկնածու Սմբատ Հակոբյանը
– Պարոն Հակոբյան, ծեծկռտուքները, որ եղան Ջրառատում և, ընդհանրապես, իշխանական բռնի հակազդեցություննները ո՞նց են անդրադառնում ձեր տրամադրության վրա:
– Եթե դա նորություն լիներ, իշխանության բնույթին ու նրա գործունեության մեթոդներին ծանոթ չլինեինք, մեզ համար զարմանալի կլիներ: Բայց քանի որ տարիներ շարունակ գործող իշխանությունը` Հանրապետական կուսակցության դեմքով, իր այդ գործիքներն անընդհատ օգտագործում է թե ընտրություններից առաջ, թե հետընտրական փուլում, այդ բոլորին մենք վաղուց ծանոթ ենք: Եվ առանձնապես մեզ վրա որևէ ազդեցություն թողնել չեն կարող:
Մենք գիտենք, որ մեր գործն արդար է: Մենք մեր պետության, մեր ժողովրդի համար ենք ոտքի կանգնել` պայքարելու: Եվ որևէ բան մեզ չի կարող վախեցնել:
– Ժիրայր Սեֆիլյանը բանտից նամակ էր ուղարկել` աջակցելով ձեր դաշինքին: Բայց իշխանափոխության նրանց մեթոդն այլ է. մտածում են, որ ընտրությունների միջոցով իշխանափոխություն հնարավոր չէ կատարել: Հակասություն չկա՞ ձեր և նրանց ըմբռնումների մեջ:
- Իսկ ես կարծում եմ, որ մեր ժողովուրդը ճիշտ ընտրություն է անելու:
Իսկ եթե իշխանությունները կօգտագործեն իրենց հին գործիքները, կրկին կդիմեն նկարելու տարբերակին, այդ մասին կխոսենք արդեն ապրիլի 3–ին:
– Իսկ հասարակության ո՞ր շերտի վրա եք դուք հենվում, ո՞րն է ձեր քաղաքական ուժի սոցիալական բազան:
– Հենվում ենք հասարակության բոլոր շերտերի վրա: Այնպես չէ, որ հասարակության մի շերտը լավն է, մյուսը` վատը: Մենք աշխատում ենք հասարակության բոլոր շերտերի հետ: Որովհետև այդ բոլորի մեջ լավն էլ կա, վատն էլ կա: Կարևոր չէ ոչ մարդու մասնագիտությունը, ոչ ունեցվածքը:
Պարրզապես մենք փորձում ենք ծաղկաքաղ անել ու հասարակության լավ ուժերը համախմբել մի տեղ` անկախ մարդկանց կուսակցական պատկանելիությունից, անկախ այն բանից, թե ինչ դրոշի տակ են կանգնած: Դրանով մենք կունենանք մի կուռ զանգված, որը միշտ պատրաստ է իր վաղվա օրվա համար, իր սերունդների համար պայքարել:
– Կարելի՞ է ասել` դուք առաջարկում եք ջրբաժան լավի ու վատի միջև:
– Միանշանակ: Մեր ողջ ընթացքը չարի ու բարու պայքարն է, պայքարն է սևի ու սպիտակի միջև:
Մեր ուժը կանգնած է բարու կողքին, մենք սպիտակի կողմնակիցն ենք ու ցանկանում ենք ինչքան հնարավոր է մեծացնել բարին, շատացնել այն: Եվ պայքարում ենք չարի դեմ, որպեսզի այն հնարավորինս քիչ լինի մեր կյանքում: Միևնույն է` լիովին վերացնել հնարավոր չէ չարը, բայց գոնե այնպես անենք, որ չկարողանա իր գործերի մի մասն անել. այն` ինչ անում է այսօր:
– Դուք ազատամարտիկ եք, ձեզ նման շա՞տ ազատամարտիկներ են ընդգրկված քաղաքական ձեր պայքարում:
– Մի քանի` ժամանակին լեգենդար խմբավորումներ միացել են դաշինքի մեջ: Կոնդի ջոկատն է, Ապարանի ջոկատն է, Արաբո ջոկատն է, Ազգային լեգիոնն է, որի հրամանատարը ես եմ եղել: Այդպես` 59 հրամանատարներ հավաքվեցին ու որոշեցին, որ երկրապահից և մարտական ուղի անցած մյուս խմբավորումներից ստեղծենք մի հասարակական կազմակերպություն, որը համախմբելու է իրական պատերազմ անցած բոլոր այդ հրամանատարներին ու մարտիկներին:
– Նշանակում է` դուք հիասթափված եք այն ուղուց, որով ընթացավ մեր երկիրը, եթե այսօր ցանկանում եք սրբագրումներ կատարել քաղաքականության մեջ:
– Իհարկե: Ո’չ միայն քաղաքականության մեջ: Ես քաղաքականությունը, որպես այդպիսին, երրորդ կամ չորրորդ տեղում եմ տեսնում: Ինձ համար ամենակարևորը արժեհամակարգն է, որը կորցրել ենք այս տարիներին ու որը պարտավոր ենք վերականգնել: Խոսքը մարդ–մարդ հարաբերությունների մասին է նախ և առաջ:
Սա’ է մեր հիմնական խնդիրը, որը չունի կուսակցական պատկանելիություն: Այսինքն` եթե դու Հանրապետական կուսակցության մեջ մի լավ մարդ ես ճանաչում, չի նշանակում, որ հանրապետականից է ու պետք է արհամարհես նրան: Այնտեղ էլ լավը կա: Այնպես որ, մեր ասած ծաղկաքաղը պետք է անենք ընդհուպ մինչև նաև Հանրապետականի շարքերից: Բայց միայն մի պայմանով, որ ինքն այլևս հանրապետական չլինի: Որ ինքն առաջին հերթին մարդ է:
– Իսկ դուք կարողանո՞ւմ եք բարոյական այդ արժեքների համալիրը մատուցել մարդկանց: Ժողովուրդը դա ընկալո՞ւմ է:
– Ժողովուրդը վաղուց է, որ անկեղծ խոսքի, իսկ անկեղծ խոսքից հետո էլ` լուրջ գործողությունների է սպասում: Վերջին շրջանում միշտ ասում են, չէ՞, որ բոլոր քաղաքական ուժերն էլ նույն բանն են ասում, որ բոլորի մոտ էլ նույն բուկլետներն են և այլն, և այլն:
Իհարկե, ճիշտ է ասում ժողովուրդը. դրա մեջ ճշմարտություն կա: Բայց եթե ասողը նաև գործով է ցույց տալիս, որ ինքը ոչ միայն ասողն է, այլև գործ անողն է, շինարարն է, ապա ժողովուրդը սկսում է նրան վստահել: Ժողովուրդը լակմուսի թուղթ է. նա լավն էլ է զգում, վատն էլ է զգում: Բարին էլ է զգում, չարն էլ է զգում:
Շարունակությունը` «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում:
