Ինչպես հասնել հաջողության. խորհուրդներ՝ Աննա Գրիգորյանից, Արամ Նիկոլյանից, Վաչե Թովմասյանից, Լարիսա Հովհաննիսյանից

Wnews.am-ը գրում է.

Բոլորս ենք ձգտում հաջողության, իսկ ինչ է պետք դրան հասնելու համար։

Ինչպե՞ս համալսարանից  հեռացված Արամ Նիկոլյանը, մատուցողուհի աշխատող Աննա Գրիգորյանը, գիշերները մոնտաժով զբաղվող  Վաչե Թովմասյանը, ԿԳ նախարարության կողմից մերժված Լարիա Հովհաննիսյանը հաղթահարելով դժվարությունները՝ հասան հաջողության։

United Youth Union-ի կազմակերպած միջոցառմանը, որին ներկա էր նաեւ Wnews.am-ը,  նրանք հայ երիտասարդներին պատմեցին իրենց հաջողության պատմությունը։

Միջոցառման հաղորդավարը հումորիստ Սերգեյ Սարգսյանն էր.

Արամ Նիկոլյան. դիզայներ

Փոքր ժամանակ,  երբ ինձ հարցնում էին՝ ինչ եմ դառնալու, չունեի այդ հարցի պատասխանը։ Դեռ մանկուց սիրել եմ նորաձեւությունը եւ շատ հետաքրքրված եմ եղել ոլորտով։ Փորձում էի իմ հագուստով տարբերվել միջավայրից, չնմանվել կողքիններիս։ Առաջին մասնագիտությամբ տնտեսագետ եմ. ավարտել եմ ԵՏՊՀ-ն, բայց այն համարում եմ իմ սխալ մասնագիտությունը։ Ըստ հայկական ավանդույթի, եթե ծնողներդ տնտեսագետ են, դու էլ պետք է շարունակես նրանց մասնագիտությունը։ Ընտրեցի այդ մասնագիտությունը, վերջում հասկացա, որ իմը չէ։ Ավարտելուց հետո ընտրեցի այն աշխարհը, որտեղ ինձ լավ եմ զգում, ապրում եմ։ Խորհուրդ կտամ յուրաքանչյուրին իր մասնագիտությունն ընտրելիս՝ հասկանալ, ինչպես է իրեն զգում դրանում, սիրում է, թե ոչ։ Սերը ցանկացած բանի հիմքն է։ Հաջողության իմ բաղադրատոմսի գլխավոր մասը սերն է։  Երկրորդ բաղադրիչը միշտ առաջ գնալու, նոր բան սովորելու ցանկությունն է։ Եթե հիասթափվեք ինչ-որ բանից, անհաջողություն ունենաք՝ կանգ մի առեք։ Չեմ ընդունում, երբ մարդ հանդես է գալիս միանգամից մի քանի մասնագիտությամբ, նա պետք է ընտրի մի ուղի եւ մինչեւ վերջ առաջ տանի այն։ Մյուս կարեւոր բաղադրիչը աշխատասեր եւ նպատակասլաց լինելն է։

Ընդունվել եմ Գեղեցիկ արվեստների ազգային ակադեմիա, ուսման հինգ տարիների ընթացքում կարողացել եմ շատ մեծ պրակտիկա ձեռք բերել։ Դեռ երրորդ կուրսում բացեցի իմ ատելյեն,  որը պատճառ դարձավ ինձ  ինստիտուտից հեռացնելուն,  որովհետեւ մտածում էին, որ իմ «աստղայինը» տարել է։ Փորձեցի, ապացուցեցի այդ մարդկանց, որ ընդամենը ցանկություն է՝ կայանալու այդ ոլորտում։ Մեկ տարի սովորել եմ Ֆլորենցիայում, ինչի շնորհիվ կարողացել եմ բարձրացնել ինքնագնահատականս։

Երբեւէ մի հավատացեք մարդկանց, ովքեր մարդու՝ հաջողության հասնելու մեջ պատճառներ են փնտրում, օրինակ՝ նրա հարուստ ընտանիքը, ծանոթ-բարեկամները։ Գուցե այդ մարդիկ արագ են հասնում հաջողության, բայց հաջողությունը պահպանում են  նպատակասլաց, իրենց արժեքն իմացող, աշխատանքը սիրող մարդիկ։

Խորհուրդ կտամ չհիասթափվել եւ չհեռանալ երկրից։ Իմ երկրում ինձնից ինչ-որ բան եմ ներկայացնում, ճանաչված եմ, հարգված եւ դա չեմ փոխի մեծ կարողությունների հետ։

Կրթությունը շատ եմ կարեւորում, որովհետեւ դա ցանկացած մասնագիտության հիմքերից մեկն է։ Ինձ օգնում է առաջին մասնագիտությունս, որովհետեւ մեր երկրում նորաձեւության մարքեթինգի մասին ոչինչ չկա, դաշտը բաց է։ Ես իմ ուժերով եմ փորձում ղեկավարել իմ բիզնեսը, այս հարցում ինձ օգնում է առաջին մասնագիտությունս։

Աննա Գրիգորյան. դերասանուհի, մոդել

Ես մտնում եմ համարձակ-համեստ տեսակի մեջ։ Չեմ կարծում, որ շատ բաներ ունեմ հաջողության մասին ասելու։ Կյանքն անընդհատ մարտահրավեր է, միշտ առաջին անգամ եմ ինչ-որ տեղ գտնվում, ինչ անում եք՝ սրտանց ու հաճույքով արեք։ Ուսանողական տարիներիս Բրյուսովի անվ. լեզվագիտական համալսարանում շատ վատ եմ սովորել, որովհետեւ սրտանց ուզեցել եմ ընդունվել Թատերական, բայց ծնողներս արգելել են։ Ամեն դեպքում՝ ընտրեք այն մասնագիտությունը, որը ձեր սրտով է, լավ սովորեք։

Հասարակական կարծիքի մասին. մարդ հասարակական էակ է, չի կարող գլուխ հանել առանց հասարակության։ Յուրաքանչյուր դրական մեկնաբանություն (այո, մի զարմացեք, բայց ես կարդում եմ դրանք՝ չնայած հոգեբանը խորհուրդ է տվել չկարդալ), ազդում է մարդու վրա, նույնը բացասականին է վերաբերում։ Վատ բաներ ասելը հեշտ է, եթե ես հիմա ուզեմ՝ այնքան վատ բան կգտնեմ, բայց պետք է կառչել լավ բաներից, գնահատել դրանք։

Սկսեցի փոքր քայլերից, ինչ անում եմ, անում եմ խորությամբ։ Օրինակ՝ տաքսու վարորդները բողոքելով են վարում մեքենան, բայց դրանից էլ պետք է կայֆ ստանան։ Ճիշտ է՝ Հայաստանում քիչ են փող աշխատում, բայց այն, ինչ անում ես, պետք է անես շատ լավ, հաճույք ստանաս։ Մատուցողուհի աշխատելիս էլ պետք է շատ լավ անես գործդ, այնքան լավ, որ քեզ նկատեն տաղանդավոր մարդիկ, ինչպես եղավ իմ պարագայում, ու լավ առաջարկներ ստանաս։ Իմ կյանքում եղել են բաներ, որոնք ռիսկային են եղել. ինչ էլ արել եմ, փորձել եմ անել մաքսիմալ լավ։

Լարիսա Հովհաննիսյան. «Teach for Armenia» ծրագրի ղեկավար

Ոչ ոք չի կարող ձեզ պատմել՝ ինչպես հասնել հաջողության, որովհետեւ բոլորի հաջողության ճանապարհը շատ տարբեր է։ «Teach for Armenia» ծրագրի հաջողությունը սկսվեց մի քանի տարի առաջ, երբ անհնարին գաղափարը իրականացվեց։ ԱՄՆ-ում բիզնես դպրոցն ավարտելուց հետո ես սկսեցի դասավանդել Արիզոնայում, ՝ 21 տարեկանում դասավանդում էի։ Հիշում եմ՝ աշակերտներիցս մեկն ինձ ասաց. «Միս Ռայան, իմ կյանքում երկու կին կա, որոնց ամենաշատն եմ սիրում՝ Դուք եք եւ Նիկի Մինաժը։ Կներեք ինձ, բայց Նիկի Մինաժին ավելի եմ սիրում»։

Ես հասկացա, որ  կարող եմ փոխել այս կյանքը, գուցե Հայաստանում հազարավորները կան, ովքեր նման են ինձ, ցանկանում են սովորեցնել մյուսներին։ Կրթության նախարարությանն իմ ներկայացրած ծրագիրը չհետաքրքրեց, բայց ես միեւնույնն է՝ արեցի իմ աշխատանքը։

Հաջողության հասնելու համար հետեւեք այս երկու քայլին. եթե դուք ունեք հոյակապ գաղափար, մտածեք դրա մասին, վիզուալիզացրեք, երբեք կանգ մի առեք այն իրականացնելու համար։ Դա ձեզնից մեծ ժամանակ, աշխատասիրություն, անքուն գիշերներ կպահանջի, շատ մարդիկ՝ անգամ ամենամտերիմները կասեն, որ դա անհնարին է,  դուք միամիտ եք, չեք հասնի նպատակին, բայց կանգ մի առեք։ Գաղափարները հնարավոր է իրականացնել, իհարկե շատերը կարող են ասել՝ հեշտ չէ փոխել աշխարհը, պարզապես սկսեք ձեզնից։

Վաչե Թովմասյան. հումորիստ, դերասան, պրոդյուսեր

Համաձայն եմ, որ հաջողության հասնելու բոլորի ճանապարհները տարբեր են։ Ես դպրոցում գերազանցիկ էի, սեփական ուժերով ընդունվել եմ ԵՊՏՀ, արդեն երկրորդ կուրսում ընտրել էի իմ ճանապարհը՝ КВН-ի թիմից էի։ Ինստիտուտում այնպիսի  բաներ եմ սովորել, որ մինչեւ հիմա ինձ պետք է գալիս։ Պիտի պատրաստ լինեք ամեն տեղից, որտեղից գա հաջողությունը, վերցնել այն։

Հաջողության հասնելիս ինձ շատ է օգնել պոզիտիվը, ժպիտը։ Սեփական փորձով կարող եմ ասել. մի տեղ լուրջ հանդիպման էի գնացել, երբ զրուցակիցս ժպտում էր, իր հետ ժպտում էի։ Ոչ ոքի դուր չի գալիս մռայլ մարդը, որքան ջերմ էներգիա տաք, այնքան դա կվերդառնա ձեզ։ Քչերը գիտեն, որ հիմա ես ծիրանի արտահանմամբ եմ զբաղվում, ունեմ 20 աշխատող. գյուղի տատիներ ու այդ գործի մեջ խորացել եմ։ Ցանկացած բանի պետք է լուրջ մոտենալ, պրոֆեսիոնալ։

Ձեր ընկերներին հեշտ բաց թողեք. դպրոցից հետո ինձ ասում էին՝ ընկերներիդ մեծ մասը կողքիդ չեն լինելու, չէի հավատում, բայց էդպես է ստացվում։ Նույն մարդկանց հետ շփվելով՝ լճանում ես, էլ նրանցից բան չունես սովորելու։ Ինչքան շատ մարդկանց հետ ես շփվում, այնքան ավելի շատ ինֆորմացիա, նոր առաջարկներ ես ստանում։ Իմ ճանապարհին շատ անգամ եղել եմ ճիշտ պահին, ճիշտ տեղում։ Տանը նստած՝ չէի լինի այնտեղ, ինձ մոտ ինչ-որ բան չէր ստացվի։ Լավ մարդկանց պիտի «բռնես», որովհետեւ նրանք քիչ են։

Ես այսօր ունեմ երկու աշխատանքային խումբ. սիթքոմի թիմը եւ 50-ին մոտ տատիների փորող «բրիգադ». ղեկավարի երկու մոդել կա. երբ քեզ սիրում են, ու իրենց աշխատանքն անում են՝ սիրուց, հարգանքից ելնելով։ Մյուս մոդելը, երբ քեզնից վախենում են, որ կարող է իրենց հեռացնես աշխատանքից։ Պետք է սպեցիֆիկ հասկանալ, թե ղեկավարի որ մոդելը կարելի է կիրառել։ Օրինակ՝ գյուղատնտեսության բիզնեսում ես խիստ եմ, իսկ երկրորդ տեղում՝ ինձ սիրում են։ Կարեւոր է մանրուքների վրա ուշադրություն դարձնելը, հենց մանրուքներն են ստեղծում գործը։

Ծանոթ կապերը՝ այլ ոլորտներում.

Օգտագործում եմ իմ բոլոր հնարավորությունները, դա էլ հաջողության գրավականներից է։ Ես եթե այսքան հայտնի լինեի այլ երկրում, չէի զբաղվի ծիրանի գործով, բայց Հայաստանում այդքան աշխատավարձ չեմ ստանում ու պետք է կառչել ամեն ինչից, այլ գործունեությամբ էլ զբաղվել։ Օրինակ՝ որոշ ժամանակ առաջ Կրասնոդարում շաուրմայանոց եմ ունեցել, օնլայն տարբեր հարթակներ եմ ունեցել, որտեղից փորձել եմ գումար աշխատել։ Առհասարակ չեմ սիրում իմ նկարներն ինչ-որ տեղ գցել, իմ ինստագրամն ու ֆեյսբուքը պահում եմ նրա համար, որ դրանով կարողանամ գովազդեմ ինչ-որ բան, փող աշխատեմ։

Երկարատեւ նպատակներ իմ առջեւ երբեք չեմ դրել։ Հայտնի դառնալու մասին չեմ մտածել։ Իմ առջեւ կարճատեւ նպատակներ եմ դրել։ Երբեք չեմ խուսափել չվճարվող աշխատանք անելուց։ Օրինակ՝ «32 ատամ» նախագծի ժամանակ անվճար նստում մոնտաժով էլ էի զբաղվում, «Vitamin» ակումբի ֆեյսբուքյան էջն էի առաջ տանում։ Հիմա, երբ սիթքոմի աշխատանքներում մոնտաժողն ասում է՝ նման էֆեկտ չեմ կարող ստանալ, հասկանալով մոնտաժից՝ ասում եմ ոնց չես կարա. սա, սա արա։ Այսինքն՝ դու հմտանում ես այդ գործում, քեզ չեն կարող խաբել։ Ուր գնացել եմ, աշխատել եմ այդտեղից լավը վերցնել։