Ինչպե՞ս բուժել հարբուխը և որքանո՞վ է հակացուցված, օրինակ, ալկոհոլը

Մենք գիտենք, որ...

Մրսածությունը՝ հարբուխը, կարելի է բուժել ժողովրդական միջոցներով՝ տնային պայմաններում: 

Իրականում այնքան էլ այդպես չէ:

Հարբուխը, այսպես, թե այնպես, ինքն իրեն անցնում է: Պարզվում է՝ սովորաբար ժողովրդական (տնական) բուժման մեթոդները հիմնված են ոչ գիտական պատկերացումների վրա և իրենց հիմքում չունեն արդյունավետության փաստեր:

Որպես մրսածության հետևանք շատ ժամանակ մարդկանց մոտ զարգանում է հարբուխը, որը նաև կոչում են քթաբորբ կամ ռինիտ. այն իրենից ներկայացնում է քթի լորձաթաղանթի բորբոքում: Այն հաճախ վարակիչ հիվանդությունների (գրիպ, ՍՇՀ և այլն) ախտանշան է: Սովորաբար մարդիկ տարեկան երկու անգամ ունենում են հարբուխ՝ աշնանը և գարնանը: Հիմնականում լինում են սուր շնչառական վիրուսային հիվանդությունների դեպքեր, ավելի քիչ՝ գրիպ և այլ հիվանդություններ:

Հարբուխի բուժման և կանխարգելման ժամանակ օգտագործվող ժողովրդական ամենատարածված միջոցը համարվում է վիտամին C–ն (հաբերի տեսքով կամ այդ վիտամինի շատ պարունակություն ունեցող սննդամթերք օգտագործելով): Այս վիտամինը օգտակար է միայն ծանր ֆիզիկական աշխատանք կատարողների համար, իսկ սովորական մարդկանց դեպքում համարվում է, որ դրա մեծ քանակի օգտագործման դեպքում հնարավոր արդյունավետությունը ընդամենը մոտ 3 % է: 

Հարբուխի բուժման և կանխարգելման համար հաճախ առաջարկվում է ամբողջությամբ հրաժարվել ալկոհոլ օգտագործելուց, քանի որ դա իջեցնում է օրգանիզմի դիմադրողականությունը: Ներկայումս երեք միմյանցից անկախ կատարված հետազոտություններ հաստատել են, որ ալկոհոլի չափավոր օգտագործումը ավելի շուտ կանխարգելում է հարբուխի առաջացումը: Ընդ որում, այստեղ կարևոր է նաև ալկոհոլային խմիչքի տեսակը, օրինակ՝ գարեջուրը չունի այդ էֆեկտը, փոխարենը բավական արդյունավետ է գինին:

Միանգամայն պարզ է, որ հարբուխի ժամանակ հակաբիոտիկների օգտագործումը ոչ միայն անօգուտ է (հարբուխը սովորաբար լինում է վիրուսային ծագման, իսկ հակաբիոտիկները վիրուսների վրա չեն ազդում), այլ նաև վտանգավոր է՝ հնարավոր ալերգիկ ռեակցիաների և այլ բարդությունների պատճառով: Անիմաստ է նաև ինչ–որ բուսական միջոցներով բուժումներ իրականացնելը: Հետազոտություններով հաստատված է, որ դրանք որևէ արդյունք չեն տալիս: Վտանգավոր է նաև քթի կաթիլների օգտագործման չարաշահումը: Քթի կաթիլներն, իհարկե, արդյունք տալիս են, անոթները նեղացնելով՝ դրանք նվազեցնում են լորձաթաղանթի այտուցվածությունը և վերականգնում անցանելիությունը, բայց եթե այն խախտված չէ՝ պետք չէ կաթիլներ ընդունել: Խորհուրդ չի տրվում նաև հակահազային դեղեր և ժողովրդական միջոցներ ընդունել, ինչպես նաև ջերմիջեցնողներ օգտագործել, եթե հազը և ջերմությունը խիստ չեն արտահայտված: Ի վերջո, և՛ հազը, և՛ ջերմության բարձրացումը օրգանիզմի պաշտպանական ռեակցիաներն են, և դրանցով էլ հենց օրգանիզմը պայքարում է հիվանդության դեմ, պետք չէ օրգանիզմին խանգարել, դա կերկարաձգի հիվանդությունը: Ներկայումս սուր շնչառական վիրուսային վարակների դեմ չկա ստեղծված որևէ քիմիաթերապևտիկ դեղ: Սրանց միջոցով բուժումը միայն սիմպտոմատիկ է, այսինքն՝ ուղղված է միայն հիվանդության ժամանակ հիվանդի ինքնազգացողության լավացմանը (ջերմության կարգավորում, հազի պակասեցում, քթի անցանելիության վերականգնում և այլն): Ընդ որում, խուսափեք կոմբինացված դեղեր օգտագործելուց (սրանք, ի դեպ, թանկ դեղերն են): Օրինակ, ինչ իմաստ ունի ջերմությունը իջեցնելու համար օգտագործել կոմբինացված թանկ դեղ, եթե նրա ջերմիջեցնող արդյունքն ապահովում է դեղի կազմի մեջ եղած սովորական պարացետամոլը:

Ինչպես ժողովրդական իմաստությունն է ասում, հարբուխը չբուժելու դեպքում տևում է 7 օր, իսկ բուժելու դեպքում՝ մեկ շաբաթ: Մեր ծանոթ բժիշկներից մեկն այս հայտնի խոսքը փոքր–ինչ ձևափոխել է առավել պրակտիկ ձևով՝ դեղ խմելու դեպքում հարբուխը կբուժվի յոթ օրում, թեյ խմելու դեպքում՝ մեկ շաբաթում...

Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը