Արթուր Գևորգյանի պաշտոնավարումից ի վեր՝ բռնցքամարտը ռեգրես է ապրել
Բլոգ
Անի Զաքարյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.
Հայաստանի բռնցքամարտի ֆեդերացիայի նախագահ Արթուր Գևորգյանի անունը և իր կողմից արված հայտարարությունները մարդկանց մոտ տհաճ զգացումներ են առաջացնում, քանզի ինչպես կարող է լինել հակառակը, եթե Արթուր Գևորգյանը պաշտոնավարումից ի վեր, ամպագոռգոռ և իրականությանը չհամապատասխանող հայտարարություններով հանդես գալուց զատ, ոչինչ չի արել հայկական բռնցքամարտի զարգացման համար։Իսկ հայկական բռնցքամարտում դրական տեղաշարժ չնկատելու միակ և գլխավոր պատճառը, կարծում եմ վերջին «խայտառակ» ընտրություններն էին, որի արդյունքում ֆեդերացիայի նախագահ ընտրվեց Արթուր Գևորգյանը։Ընտրությունները,
Իսկ ՀԲՖ նախագահին անդրադառնալու առիթ մեզ տվեց, նրա կողմից հնչեցրած հերթական անհեթեթ և անբովանդակ միտքը, ըստ որի բռնցքամարտի աշխարհում առաջացած տարակարծությունների բուն պատճառը 2020 թվականին կայանալիք ՀԱՕԿ նախագահի ընտրություններում մասնակցության ցանկությունն է։Սակայն այս միտքը առավել անհեթեթ է դառնում, երբ տեսնում ես, թե ինչպես է ամիսներ շարունակ ֆեդերացիան անգործության մատնված, իսկ ֆեդերացիայի նախագահը փորձում է ֆեդերացիայում ծագած խնդիրները հանրությանը հրամցնել ընդհանրապես ուրիշ կերպ։Եվ դա էլ դեռ հերիք չէ, մշտապես մարդկային ցածր որակական հատկանիշներով աչքի ընկնող այս մարդը համարձակվում է տարակուսել ՀԱՕԿ-ի վարած սպորտային քաղաքականության վերաբերյալ և դա այն դեպքում, երբ հայազգի մարզիկները միշտ գտնվել, գտնվում և կգտնվեն ՀԱՕԿ-ի ուշադրության կենտրոնում։Հենց այդ ուշադրության արդյունքն է, որ այսօր սպորտում ունենք նշանակալի ձեռքբերումներ, ինչպիսիք են՝ Օլիմիպիական, Աշխարհի և Եվրոպայի ոսկե մեդալներ։
Ինչևէ, հուսանք որ, Արթուր Գևորգյանը վերջ ի վերջո կընդունի դառը ճշմարտությունը՝ չընդունված լինելը և կհասկանա, որ աթոռից «կառչած» մնալով և անգործության մատնվելով հայկական բռնցքամարտում լուրջ հաջողություններ ունենալու սպասելիքները այդպես էլ կմնան երազանքներ։
