Երևանը պետք է դիմի վետոյի. արցախյան ընտրություններ
ՀասարակությունԱրցախում 2020 թվականին տեղի են ունենալու Ազգային ժողովի և երկրի նախագահի ընտրություններ: Թեպետ դեռ ժամանակ կա, սակայն, արդեն իսկ շրջանառվում են նախագահի պաշտոնի հավակնորդների անուններ, նշմարվում են ֆավորիտներ, որոնք արդեն իսկ սկսել են ընտրությունների նախապատրաստական աշխատանքները՝ թիմ, օրակարգ։ Առայժմ, որպես թեկնածուներ, շրջանառվում են Արցախի անվտանգության քարտուղար Վիտալի Բալասանյանի, նախկին վարչապետ, «Ազատ հայրենիք» կուսակցության նախագահ Արայիկ Հարությունյանի, Արցախի ԱԺ նախագահ Աշոտ Ղուլյանի, Արցախի պաշտպանության նախկին նախարար Սամվել Բաբայանի անունները:
ԼՈՒՐԵՐ.com-ի թղթակցի հետ զրույցում արցախցի քաղաքագետ Ալեքսանդր Քանանյանն, անդրադառնալով Արցախի սպասվող ընտրություններին, նշեց, որ 2020 թվականի նախագահական ընտրությունները էապես տարբերվելու են նախորդ ընտրություններից, քանի որ առաջին անգամ Երևանը չի թելադրելու իր կամեցած թեկնածուին․ «Դա, ըստ էության, լավ լուր չէ, որովհետև հեղափոխական Երևանը պետք է որ բնականորեն ստանձներ լիակատար պատասխանատվություն նաև Արցախի մարզի քաղաքական ներքին կյանքի համար։ Մենք կարող ենք ենթադրել, որ Երևանը չի ցանկանա ուղիղ կերպով թելադրել Արցախին իր թեկնածուին։ Այդ հայեցակարգը Լևոն Տեր-Պետրոսյանի` տարիներից գերիշխող հայեցակարգն է. նկատի ունեմ` Արցախը` որպես առանձին երկրորդ հայկական պետություն ներկայացնելու հայեցակարգը։ Դրա համար, թերևս, այլ նպատակներ էլ կան, բայց Երևանը չի ցանկացել ստանձնել քաղաքական պատասխանատվությունը, որը պետք է ստանձներ փաստացի և իրավաբանորեն Հայաստանի մաս կազմող Արցախի ներքին կյանքի համար»,- ասաց Քանանյանը։
Շարունակելով Արցախում սպասվող ընտրությունների թեման՝ Քանանյանը նշեց, որ այժմ Արցախում վիճահարույց իրավիճակ է, որովհետև Արցախը սովոր էր քվեարկել հօգուտ Երևանի թելադրած թեկնածուի, իսկ այդպիսի թեկնածու չլինելը հղի է վտանգներով, քանի որ Արցախում չկա ազատ ընտրություններ անցկացնելու ավանդույթ, քաղաքական մշակույթը շատ ցածր է:
Ըստ Քանանյանի՝ նախագահի թեկնածուները, որոնց անունները շրջանառվում են, բոլորն էլ բացարձակ մերժելի են․ «Նրանք կա՛մ հակապետական հանցագործ են, կա՛մ տնտեսական հանցագործ, կա՛մ էլ խայտառակ քաղաքական կենսագրություն ունեցող են։ Նրանցից որևէ մեկի իշխանության գալը նշանակելու է, որ Արցախում խորանալու են անջատողական, հայաստանամերժ մոտեցումները, ոչ թե Հայաստանը չսիրելու համար, այլ` ակնհայտ ճշմարտություն է․ միևնույն պետության մեջ չի կարող գործել տրամաբանորեն իրար հակադիր պետական համակարգ․ սա բերելու է համազգային պառակտմանը և ծանրագույն հետևանքների ազգային անվտանգության ոլորտում։ Եթե Երևանը լիովին խելքը չի կորցրել` պետք է ներքին կարգով կամ բացահայտ դիմի վետոյի»,- ամփոփելով՝ հավելեց քաղաքագետը։
