54-ամյա Նենսի Բլուերը գտել է կյանքում իր կոչումը: Նա աշխատում է որպես դաստիարակչուհի մանկապարտեզում:
Այս կինը երեխաներին շատ է սիրում և իր օրը առանց նրանց չի պատկերացնում: Նա կարողանում է տեսնել ու հասկանալ երեխաների ներաաշխարհը:
Նենսին մի օր փոփոխություն նկատեց 4-ամյա Կադմենի վարքագծի մեջ: Երեխան առանձնացել էր ու մռայլ տեսք ուներ: Նման պահվածքը բնորոշ չէր երեխային, քանի որ նա կենսուրախ ու շփվող էր: Նենսին հարցրեց, թե ինչ է պատահել նրան, իսկ երեխան պատմեց ոջղ ճշմարտությունը:
Պարզվեց, որ երեխայի հայրը երիկամների հիվանդությամբ է տառապում և նրա երիկամները միայն 20 %-ով են գործում: Երեխան տխուր էր, որովհետև վախենում էր կորցնել հորը:
Կինը որոշում է օգնել ընտանիքին և գրանցվում է դոնորների բազայում: Մի քանի օր հետո նա իմանում է, որ կարող է Կադմենի հոր համար դոնոր լինել:
Կադմենը հպարտանում է իր դաստիարակչուհու արարքով, քանի որ նրա մարդասիրական արարքը երկրորդ հնարավորություն տվեց իր հորը ապրելու համար:
