«Հեղափոխական մոբիլիզացիայի» գործիքակազմը կարող է և ձախողվել
Միջազգայինeadaily.com-ը «Ընտրություններ Աբովյանում. Փաշինյանը սկսել է սխալվել, հեղափոխական էյֆորիան ցնդում է» վերնագրով հոդվածում գրում է, որ դեկտեմբերի 9-ին Հայաստանում կայացած խորհրդարանական ընտրություններում Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի «Իմ քայլը» դաշինքի շռնդալից հաղթանակից հետո, երբ «թավշյա հեղափոխության» առաջնորդի քաղաքական միավորումը ստացել էր քվեարկությանը մասնակցած ընտրողների ձայների ավելի քան 70% -ը, «նոր Հայաստանի» իշխանությունները ընտրական հերթական թեստավորումում փաստացի ձախողվել են: Հանրապետության չորրորդ խոշորագույն քաղաք Աբովյանում իշխանության թեկնածուն, ում համար Փաշինյանը անձամբ էր քարոզարշավ իրականացրել, թեև բավականին աննշան տարբերությամբ, բայց պարտվել է գործող քաղաքապետին տեղական ինքնակառավարման մարմինների ընտրություններում: Ըստ ձայների նախնական հաշվարկի, Վահագն Գևորգյանը շարունակում է մնալ Աբովյանի քաղաքապետ: Նրա օգտին քվեարկել է 8453 ընտրող: Նա Գագիկ Ծառուկյանի ղեկավարած «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության աջակցությունը վայելող անկուսակցական թեկնածու է: Հայաստանի ԿԸՀ-ի հրապարակած նախնական տվյալների համաձայն, «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության թեկնածու Գրիգոր Գուլ յանը, որը Կոտայքի մարզպետարանի աշխատակազմի սոցիալ-տնտեսական զարգացման վարչության պետի պաշտոնակատարն է, ստացել է 8058 ձայն: Եվ սա այն դեպքում, որ «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության խորհրդի անդամ , Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը անձամբ Աբովյանում մասնակցում էր նախընտրական քարոզարշավին: Աբովյանում կայացած ընտրություններում ընտրողների մասնակցությունը շատ ցածր էր ցանկալիից:
Քվեարկությանը մասնակցել է 44520 ընտրական իրավունք ունեցող ընտրողներից միայն 18176-ը (41%): Ավելի վաղ որոշ լրատվամիջոցներ պնդում էին, որ ներկայիս կառավարությունը որոշում է կայացրել Աբովյանի քաղաքապետի ընտրություններում «ոչնչացնել ԲՀԿ-ին» (ԲՀԿ-ն խորհրդարանում երկրորդ խոշոր խմբակցությունն է): Իրենց թեկնածուի հաղթանակի դեպքում իշխանությունները, իբր, նպատակ էին դրել ցույց տալ, որ Ծառուկյանը նույնիսկ իր հայրենի քաղաքում հասարակական աջակցություն չի վայելում: Նշվում էր նաև, որ դա իրականացնելու համար խորհրդարանի իշխող «Իմ քայլը» խմբակցությունը, որը ներկայիս գումարման խորհրդարանում երկու երրորդն է կազմում, մոբիլիզացրել էր իր ամբողջ ներուժը: Աբովյանում կայացած ընտրությունների արդյունքները ցույց տվեցին, որ ընտրողները արդեն իսկ հոգնել են իշխանությունների՝ հաճախ անհասկանալի կարգախոսներից, և նրանց հետաքրքրում են առօրյա հարցերի լուծումները: Ըստ քաղտեխնոլոգ Վիգեն Հակոբյանի, իշխանությունները, կախված ընտրությունների արդյունքներից, երկու նախապատրաստված արձագանքներ են ունեցել:
Եթե հաղթում է իրենց թեկնածուն, ապա սա «նոր Հայաստանի» հաղթանակն է «հակահեղափոխականների և անցյալի մնացուկների» նկատմամբ: Իսկ եթե հաղթում է Գագիկ Ծառուկյանի թեկնածուն, ինչն էլ իրականում տեղի է ունեցել, ապա դա արդար ընտրությունների անցկացման ապացույցն է: Դատելով Փաշինյանի վերջին հայտարարություններից, որտեղ մեկնաբանվել են Աբովյանի ընտրությունների արդյունքները, իշխանությունները ստիպված էին գոհանալ երկրորդ տարբերակով: Աբովյանը ցանկացած իշխանության համար ընտրական տեսանկյունից բարդ և միևնույն ժամանակ կանխատեսելի տարածք է՝ հաշվի առնելով Գագիկ Ծառուկյանի ավանդական ուժեղ ազդեցությունը այնտեղ: Հայաստանի վարչապետը փորձեց ոչնչացնել Ծառուկյանի հայրենի քաղաքի այս «ընտրական վստահությունը», բայց ձախողվեց: Ծառուկյանի անձնական վարկանիշը Աբովյանում շատ բարձր է, քանի որ դա երկար տարիների աշխատանքի արդյունք է, իսկ դա հեշտ չի մոռացվում: Բացի այդ, ինչպես գիտենք, տեղական ինքնակառավարման մարմինների ընտրություններում ընտրողների նախասիրությունները ունեն որոշակի նրբություններ, այստեղ կարևոր է թեկնածուի անձը, քանի որ տեղացիները ճանաչում են նրան և նրա շրջապատին: Այս առումով վարչապետի «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության թեկնածուն զիջում էր գործող քաղաքապետին: Իշխանությունների կողմից ռիսկային և քաղաքական տեսանկյունից սխալ քայլ էր տեղական ինքնակառավարման մարմինների ընտրություններին ազգային մասշտաբի նշանակության տալու մարտավարությունը: Նիկոլ Փաշինյանը անձամբ մասնակցել է քարոզարշավին, բայց այս հեղափոխական գործիքակազմը ևս չի օգնել: Ըստ փորձագետ Հակոբյանի, իշխանությունների համար այս պարտությունը պետք է լինի ազդակ, որ զանգվածների «հեղափոխական մոբիլիզացիայի» գործիքակազմը կարող է ձախողվել կամ անգամ չգործել: Այս ամենի առաջին ահազանգը հնչել էր դեռ նոյեմբերին, երբ Փաշինյանի կազմակերպած երթը բավականին համեստ թվով մասնակիցներ ուներ:
Երկրորդ ահազանգը այն էր, երբ անցած ամիս Փաշինյանի կոչով հանրապետությունում դատարանների արգելափակումը ուղեկցվում էր մարդկանց պասիվությամբ: Բանն այն է, որ հեղափոխական էյֆորիան արդեն անցել է, և մարդկանց համար առաջին պլան են մղվել կենցաղային պահանջները, և առաջին հերթին սոցիալ-տնտեսական խնդիրները, այլ ոչ թե թավշյա հեղափոխության վերացական և «բարձրագոչ» կարգախոսները:
Կամո Խաչիկյան
