Կրկին բուհի ռեկտոր է հրաժարական տվել

Այն, որ բուհերի շուրջ կրքրեը շարունակվում են թեժ մնալ, ակնհայտ է, բայց զավեշատալին այն է, որ խնդիրներն ավելի շատ միջանձնային տիրույթում են, քան՝ համակարգային:

Հակառակ դեպքում ոչ սուուփուս պաշտոնանկություններ կլիներին, ոչ էլ մեկի մեջքի հետևից մյուսների ասուլիսներ: Իրականում ի՞նչ է կատարավում բուհերում, ինչո՞ւ են այս հաստատությունների ղեկավարները քաղաքական փոփոխություններով պայմանավորված իրար հաջորդելով պաշտոնանկ արվում և արդյո՞ք այստեղ ևս ՀՀԿ-ի քայլերի կրկնություն չկա, հասկանալի չէ, բայց որ այն հիմնականում գաղտնի է պահվում՝ միանշանակ է:

Այն, որ նախկինների անունները կապվում են ֆինանսական չարաշահումների, պաշտոնական դիրքը սեփական շահերին ծառայեցնելու երևույթների հետ, գաղտնիք չէ, բայց հետաքրքիր է, թե ինչ սկզբունքով են ընտրվում նորերը, եթե, իհարկե, ընտրվում են:

Այսօր էլ հայտնի դարձավ, որ Հայաստանի ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի պետական ինստիտուտի ռեկտոր Վահրամ Առաքելյանն է հրաժարական տվել։ Հավանաբար այստեղ ևս ինչ-ինչ մութ պատմություններ են եղել: Հակառակ դեպքում, այդ մասին ոչ թե ֆեյսբուքյան գրառումով կտեղեկացվեր, այլ պաշտոնական հայտարարությամբ:

Ի դեպ, վհուկների որսը չի շրջանցում նաև հանրակրթության ոլորտը: Դպրոցների ՀՀԿ-ական տնօրենները ևս լուռ ու խոնարհ հրաժեշտ են տալիս իրենց աթոռներին, առանց նոր համակարգի դեմ պայքարելու:

Ու, չնայած, շատ դեպքերում նրանց փոխարինում են այլ վայրերից՝ նաև շրջաններից նույն ՀՀԿ-ին երկար տարիներ ծառայած անձինք, բայց դա, կարծես, նոր իշխանություններին ամենևին էլ չի հուզում:

Ինչ դրական արդյունք կկարողանանք այս տեղափոխություններից ստանալ, դեռ պարզ չէ, բայց որ դրա արդյունքում դեռ մի քանի տարի կրթության որակը չի բարձրանա՝ միանշանակ է:

Ամեն դեպքում կրթության ոլորտը նկարագրելիս հանգիստ կարելի է օգտագործել հայտնի՝ ուզում էինք լավ, բայց ստավեց՝ ինչպես միշտ հայտնի թևավոր արտահայտությունը, որը ոչ միայն տեղին է, այլև ամբողջովին նկարագրում է կրթության ոլորտում տեղի ունեցող փոփոխությունների ողջ տրամաբանությունը:

Արմինե Գրիգորյան