Վահե Հակոբյանի պաշտոնանկության գաղտնիքը

24 Նոյեմբեր, 2014 11:49

Օրեր առաջ վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանը ստորագրել է Ջրային տնտեսության պետական կոմիտեի նորանշանակ նախագահ Վահե Հակոբյանին աշխատանքից ազատելու որոշումը: Հակոբյանը պաշտոնանկ է արվել սեփական դիմումի համաձայն: Նա այդ պաշտոնում նշանակվել էր այս տարվա սեպտեմբերի 9-ին՝ դրանից օրեր առաջ ազատվելով Սյունիքի մարզպետի պաշտոնից:

Հակոբյանի պաշտոնավարության ամենաինտրիգային փաստը այն էր, որ երկու պաշտոններում էլ պաշտոնավարեց ռեկորդային կարճ ժամանակահատված: Նրա հեռացման գլխավոր պատճառը, կարծես թե, հայտնի չէ, սակայն իրադարձությունների զարգացումը բացում է Հակոբյանի պաշտոնանկության գաղտնիքը: Ամեն ինչ սկսվեց նրանից, որ մարզպետ նշանակվելուց հետո Վահե Հակոբյանը սկսեց խախտել իշխանությունների խաղի կանոնները: Հավանաբար երիտասարդ պաշտոնյան, երբևիցե լուրջ քաղաքական խութերի բախված չլինելով, խիստ ռոմանտիկ պատկերացումներ ուներ իշխանությունների հանցավոր էության մասին: Մաֆիոզ կլանային համակարգի մաս լինելով՝ Հակոբյանների ընտանիքը սկսեց խաղալ սեփական կլանային խաղը, ինչը անխուսափելիորեն բերելու էր պետական կառավարման համակարգից նրանց լիակատար մեկուսացման: Ի վերջո, մշտապես խոսվել է, որ նրանք Ռոբերտ Քոչարյանի բիզնես-գործընկերներն են, և ցանկացած քայլ, որը կասկածի տակ կառներ հայր և որդի Հակոբյանների հավատարմությունը Սերժ Սարգսյանին, կարող էր ճակատագրական հետևանքներ ունենալ: Ամեն ինչ սկսվեց նրանից, որ Գորիսի քաղաքապետի՝ հունիսին կայացած ընտրություններին Հակոբյանների հորդորով իր թեկնածությունն առաջադրեց նաև Վահե Հակոբյանի ընկերը՝ Տիգրան Կարապետյանը, որը, սակայն, տարատեսակ ճնշումների արդյունքում վերջին պահին ինքնաբացարկ ներկայացրեց: Չնայած այն հանգամանքին, որ Սերժ Սարգսյանը և ՀՀԿ տեղական կառույցը սատարում էին Վաչագան Ադունցին՝ Հակոբյանը փորձեց սեփական խաղը խաղալ և առաջ «բրդել» իր թեկնածուին: Նորանշանակ մարզպետի համար այս քայլն, անշուշտ, Սյունիքում վերահսկողություն սահմանելու փորձ էր: Հայտնի է, որ անգամ մարզպետության օրոք Վահե Հակոբյանը մարզում այդպես էլ լուրջ ֆիգուր չդարձավ: Չնայած երիտասարդ մարզպետը փորձեց հետ քաշվել և ընկերոջը հորդորեց հանել թեկնածությունը՝ գնացքը արդեն գնացել էր. Վահե Հակոբյանը չէր հանձնել Սերժ Սարգսյանին հավատարմության առաջին քննությունը: Ժամանակին ես անդրադարձել եմ այս թեմային՝ կարելի է ասել՝ զգուշացնելով իրադարձությունների հետագա զարգացման հնարավոր սցենարի մասին: Ավելորդ չի լինի ներկայացնել մի հատված այդ վերլուծությունից. «Մի կողմից Սուրեն Խաչատրյանը կփորձի ի դեմս Ադունցի պահպանել իր դեռևս անսասան իշխանությունը Սյունիքում, մյուս կողմից նորաթուխ մարզպետ Վահե Հակոբյանը աշխատում է մարզը «իրենով անելու» և Սյունիքը հայր-որդի տանդեմի լիակատար իշխանության տակ ներքաշելու ուղղությամբ: Հետաքրքիր է, որ հայր և որդի Հակոբյանները ձեռնոց են նետում ամբողջ համակարգին և խաղում են սեփական խաղը, ինչը Գորիսի ընտրությունները դուրս է դնում զուտ ընտրական պրոցես լինելու երևույթից: Փաստորեն, Սյունիքի մարզպետը և իր հայրը վա-բանկ են խաղում: Լոկալ, տեղային պատերազմները և պայքարը իշխանության վերաբաժանման համար կարող են վերածվել համակարգային հակամարտության: ՀՀԿ-ի կողմից Ադոնցին սատարումը, ըստ էության, Սերժ Սարգսյանի դիրքորոշման և կամքի արտահայտությունն է: Մարզպետի կողմից սեփական թեկնածուի առաջադրումը, բացի ակնհայտորեն Սուրեն Խաչատրյանին հակադրվելու փորձից, արդեն կարող է դառնալ Սերժ Սարգսյանին ձեռնոց նետելու փորձ: Իսկ եթե մարզպետ Հակոբյանը, ի դեմս Լիսկայի, պատերազմ է հայտարարել Սերժ Սարգսյանին, դա, այսպես ասած, բժշկական փաստ է: Համակարգը շատ արագ խժռում է իր նմանատիպ զավակներին, և, կներեք արտահայտությանս, չի էլ «բխկում»…»: Իրադարձությունները, փաստորեն, զարգացան իմ նախանշած սցենարով. Մաքսիմ Հակոբյանը պաշտոնանկ արվեց, իսկ որդի Հակոբյանը ուղարկվեց պատվավոր աքսորի՝ ինչ-որ հեռավոր ջրային կոմիտե՝ մարզպետի պաշտոնի համեմատությամբ բավականին «ջրիկ» պաշտոնով: Այսօր արդեն համակարգը ավելորդ համարեց նույնիսկ այդ փոքրիկ «սրտի հովությունը» և Վահե Հակոբյանին վերջնականապես հեռացրեց կառավարման համակարգից: Իհարկե, այս փաստից շատ տխրել պետք չէ. Հակոբյանն ինքը ռեժիմի բաղադրիչ էր և ընդամենը վտարվեց՝ խաղի կանոնները խախտելու համար: Այդպիսին է բոլոր մաֆիոզ - կլանային համակարգերի օրենքը: Այդպիսին կշարունակի մնալ, քանի դեռ պաշտոնի նշանակվում են ոչ թե կառավարման հմտությունների, այլ «սիրուն աչքերի» համար... Վարուժան Բաբաջանյան