Ավելորդ հուզականությունը որևէ կերպ օգտակար լինել չի կարող.«Փաստ»
«Փաստ» օրաթերթը գրում է
Արցախում պատերազմական գործողությունները բոլորովին նոր իրավիճակ են ստեղծում։ Եվ հակառակորդին արժանի հակահարված տալու տեսանկյունից կարևոր են ոչ միայն ռազմական, քաղաքական կամ դիվանագիտական հարթակները, այլև հանրային և տեղեկատվական դաշտը։ Տեղի ունեցող իրադարձությունների վրա հանրության վերաբերմունքը և տրամադրվածությունը էական նշանակություն ունեն։ Եվ սա շատ լավ են հասկանում Ադրբեջանում։ Դրա համար էլ տարբեր կեղծ էջերի և ֆեյքերի միջոցով փորձում են թյուր և հակասական ինֆորմացիայի միջոցով ապակողմնորոշել հայ հանրությանը։
Բայց, ի տարբերություն հուլիսին Տավուշի սահմանում տեղի ունեցած մարտական գործողությունների ժամանակահատվածի, քաղաքացիներն այսօր առավել քիչ ընկալունակ են դարձել ապատեղեկատվության նկատմամբ։ Եվ այս հանգամանքը հաշվի առնելով՝ ադրբեջանական քարոզչությունը փորձում է գործի դնել նոր հնարքներ, որոնց էությունը քիչ ժամանակ անց բացահայտվում է։ Պատերազմում ընթացող յուրաքանչյուր գործողություն իրենից հոգեբանական պահ է ներկայացնում, և դրա արդյունքում հանրության շրջանում բուռն էմոցիաներ են առաջանում։ Մենք՝ հայերս, ընդհանրապես էմոցիոնալ ազգ ենք։
Եվ հաճախ են լինում դեպքեր, երբ ավելորդ էմոցիաները խանգարում են նպատակներին հասնելու ճանապարհին։ Այս առումով վտանգավոր կարող է լինել համընդհանուր խուճապը կամ հուսալքումը։ Այսպիսի իրավիճակներից խուսափելու համար անհրաժեշտ է հանրության հետ աշխատանքներ տանել, որ իրադարձությունները կարող են ունենալ նաև վայրիվերումներ։ Հնարավոր է, որ իր մարտավարական նպատակներից ելնելով՝ հայկական կողմը ինչ-որ պահի նաև նահանջի կամ մանևրի առաջիկայում առավել ամուր դիրքեր զբաղեցնելու նպատակով։
Դրանից պետք չէ հուսալքվել կամ խուճապի մատնվել, այլ անհրաժեշտ է յուրաքանչյուր իրադարձության մասին դատողություններ անել ամբողջական գործընթացի համատեքստում։ Եվ այսպիսի իրավիճակում շատ կարևոր է, որ հանրությունը կարողանա պահպանել սթափ գնահատելու իր կարողությունը։ Իսկ մյուս ծայրահեղությունը, որի մեջ կարող է ընկնել հասարակությունը, համատարած և անհիմն էյֆորիան է, երբ մարդիկ կտրվում են իրականությունից և ընկնում չափազանցությունների գիրկը։ Էյֆորիան բթացնում է հանրության իմունիտետը հնարավոր վտանգների նկատմամբ, և հասարակությունն այդ վիճակում շատ ավելի հեշտ կարող է կուլ տալ թշնամու տեղեկատվական խայծերը։
Մեկ այլ խնդիր է նաև այն, որ էյֆորիկ վիճակը, կարծես թե, թմրեցնում է մարդկանց, և նրանց շատ դժվար է լինում հետ բերել իրականություն։ Կարևոր է, որ պատերազմական իրավիճակում հանրության շրջանում պահպանվի լավատեսությունը և հաղթանակի նկատմամբ անթաքույց հույսը, սակայն չափազանցությունների գիրկը չընկնելու համար անհրաժեշտ է, որ քաղաքացիները, չթերագնահատելով թշնամու ունեցած ներուժը, առավել մեծ ջանքեր ներդնեն պետության գործողություններին աջակցելու նպատակով։ Յուրաքանչյուրս պետք է լինի իր տեղում և իր գործը կատարի մեծ նվիրվածությամբ։ Ամեն դեպքում, մարդկանց պետք է հետ բերել նաև էյֆորիկ իրավիճակներից, և նրանք ինչքան քիչ էմոցիաներ դրսևորեն ու սթափություն պահպանեն, այնքան շատ ձեռքբերումներ հնարավոր կլինի ունենալ՝ լինի դա ռազմական ոլորտում, թե տնտեսության մեջ։
Սթափությունը կարևոր է նաև տարբեր ուղղություններով հանրային ինքնակազմակերպման գործում, որպեսզի հասարակության տրամադրությունները դուրս չգան վերահսկելիության սահմաններից։ Եվ վստահ ենք, որ պատմության այս փորձությունը ևս մեր հանրությունը ինքնակազմակերպման միջոցով կկարողանա պատվով անցնել և հաղթանակով փակել։
Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում
