Փաշինյանն անընդհատ կապիտուլյացիա է պարտադրում Հայաստանին ու հայ ժողովրդին․ «Փաստ»
«Փաստ» օրաթերթը գրում է
Հայաստանի ներքաղաքական դաշտն ակտիվ խմորումների փուլում է։ Ըստ էության, արդեն իսկ ակնհայտ է, որ ներքաղաքական հարթությունը բաժանվելու է երկու մասի։ Մի կողմում այսօրվա իշխանություններն են լինելու, իսկ մյուս կողմում՝ մյուս այն քաղաքական ուժերը, որոնք մրցակցային ներուժ ունեն և հանդես են գալիս ընդդիմության դիրքերից։ Հարց կարող է առաջանալ, թե ինչո՞վ է պայմանավորված այն հանգամանքը, որ գործող իշխող ուժը՝ ՔՊ-ն, փաստացի միայնակ է մնացել (մակաբույծ մի քանի ուժերը, որոնք իրականում Նիկոլի սատելիտներն են և ընտրություններին մասնակցում են բացառապես նրա վերարտադրությանը հնարավորինս նպաստելու նպատակով, հաշիվ չեն)։ Ի վերջո, Փաշինյանը առիթը չէր կորցնի դաշինքով գնալու համար, որպեսզի հանրությանը ցույց տար, թե քաղաքական դաշտում ինքը սատարում ունի նաև այլ ուժերի կողմից, բայց հարցն այլ է։
Քաղաքական ուժերից ոչ մեկը չի ցանկանում ուղղակիորեն համագործակցել կապիտուլ յանտ իշխանությունների հետ, քանի որ նրանք կիսելու են խայտառակ պարտության ու ձախողման պատասխանատվությունը։ Կրկնենք, մի քանիսը «ծածուկ» են աջակցելու նրան՝ առանձին մասնակցելով ընտրություններին, բայց հիմնականում թիրախ դարձնելով իրական ընդդիմադիր ուժերին, որոնք այս ընտրություններում հաղթելու և կապիտուլյանտ իշխանություններին հեռացնելու բավարար ներուժ ունեն: Իսկ ընդհանրապես, Փաշինյանի հետ համագործակցության հարցը քաղաքական տաբու է դարձել։ Ուշագրավ է, որ մի շարք քաղաքական ուժեր արդեն իսկ հայտարարել են, թե բացառում են քաղաքական համագործակցությունը Փաշինյանի գլխավորած ուժի հետ նույնիսկ ընտրություններից հետո։ Եվ բացառված չէ, որ հենց այդ հանգամանքը այսօրվա իշխող ուժին զրկի վերարտադրվելու հնարավորությունից։
Ակնհայտ է, որ իշխանությունների վարկանիշն օրեցօր մաշվում ու հողին է հավասարվում։ Իշխանություններն իրենք էլ գիտեն, որ ուղղակի բացառված է, որ Փաշինյանի գլխավորած ուժը ընտրությունների արդյունքում 50 տոկոսից ավելի ձայն ստանա, որպեսզի միայնակ կառավարություն ձևավորի։ Ավելին, նույնիսկ պրոֆեսիոնալ կազմակերպությունների և ուժայինների սոցհարցումներից պարզ է դառնում, որ «քայլողները» հազիվ 25-30 տոկոս քվե ունեն այս պահին։ Նրա հետ կոալիցիա կազմելը բացառել են բոլոր այն ուժերը, որոնք տեղ կունենան խորհրդարանում, իսկ վերը նշված սատելիտները հազիվ տատանվեն 0,5-2 տոկոսի սահմաններում, այսինքն՝ խորհրդարանում չեն լինի, ուստի Փաշինյանի պարտությունը երաշխավորված է, եթե աննախադեպ, տոտալ ընտրակեղծարարություններ չարվեն:
Եվ իրոք, ինչպե՞ս կարող է Փաշինյանի գլխավորած կուսակցությունը ընտրություններում ինչ-որ լուրջ արդյունքների իլ յուզիաներ ունենալ, երբ ձախողել են հնարավոր ու անհնար ամեն ինչ, ապացուցել են իրենց անկարողությունն ու ապիկարությունը բոլոր հարցերում, երբ անընդունակ են գերիների հարցը լուծել, երբ հակառակորդը արդեն ավելի քան երկու շաբաթ ներխուժել է Հայաստանի տարածք և, քիչ չէ, որ հրաժարվում է հեռանալ, մի բան էլ ավելի է ամրանում ու լկտիաբար ահաբեկում տեղի բնակչությանը։ Նորից զոհեր ունենք: Ու այս պայմաններում Փաշինյանը հայտարարում է, թե պատրաստ է ստորագրել այն փաստաթուղթը, որի ենթատեքստում ընկած է այն, որ Ադրբեջանին պետք է հանձնվեն անկլավները։ Իշխանական սազանդար պատգամավորները նույնիսկ բացահայտ հայտարարում են, թե թշնամին Տավուշում տարածքներ ունի։ Այսինքն, հանրությանը նախապատրաստում են նոր տարածքների հանձնման: Եվ, ըստ էության, այսպիսի իշխանական քարոզչական ֆոնի վրա ոչ մի խոչընդոտ չկա, որ հակառակորդը նոր ուղղություններով առաջխաղացում չունենա կամ նոր սադրանքների չդիմի։ Փաստորեն, իշխանությունները ևս մեկ կապիտուլ յացիա են պարտադրում Հայաստանին, ինչն ուղղակի նշանակում է մեր պետականության նվաստացում։ Փաշինյանն անգամ դիվանագիտական հարթակում է անընդհատ վրիպում։
Փնթիության ու դիլետանտության արդյունքում իշխանությունները չեն պատկերացնում, թե որ քայլը որից հետո պետք է անել։ Նրանք ի վիճակի չեն ՀԱՊԿ-ի շրջանակներում հարցն այնպես առաջ մղել, որ այդ կազմակերպությունից մեզ համար շահավետ արձագանքներ հնչեն ու խնդիրը հանգուցալուծվի, այլ ոչ թե ակնարկներ արվեն, թե ՀԱՊԿ անդամակցությունը բաց է Ադրբեջանի համար։ Լավ, գոնե կարելի էր հարցը բարձրացնել ՄԱԿ-ի անվտանգության խորհրդում, մանավանդ որ ՄԱԿ-ի անվտանգության խորհրդի մշտական անդամ Ֆրանսիան նախագահի մակարդակով խոստացել է պետք եղած դեպքում օժանդակել հարցը բարձրացնելու կապակցությամբ։
Իսկ եթե ՄԱԿ-ի անվտանգության խորհրդում բանաձև ընդունվի, ապա Ադրբեջանն այդ ժամանակ մեծ դիվանագիտական ճնշման տակ կհայտնվի։ Սակայն այնպիսի տպավորություն է ստեղծվում, որ մեր իշխանությունները շահագրգռված են, որ այս անորոշ իրավիճակը պահպանվի։ Թե ինչի համար, ժամանակը ցույց կտա... Բայց մի բան ակնհայտ է, Նիկոլ Փաշինյանի պարագայում երբևէ որևէ հայանպաստ հանգուցալուծման չի կարելի սպասել:
Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում
