«Համակարգային կոլապսի առաջ ենք. սա պետական ճգնաժամ է»․ «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է

Այս իշխանության վարքագիծը, բառապաշարը, բոլոր կարմիր գծերն անցնելու քաղաքականությունը նորություն չէ: Այդուհանդերձ, այսօր ականատես ենք լինում մի իրավիճակի, երբ նշվածները նոր չափաբաժին են ստանում: Ամեն գնով վերարտադրվելու տրամաբանությա՞ն, վախերի՞, թե՞, միգուցե, շուրջ երեք տարվա օրակարգի շարունակությունն է սա: «Ոսկանապատ» վերլուծական կենտրոնի փորձագետ Դավիթ Մաթևոսյանը «Փաստի» հետ զրույցում մի քանի հանգամանք է մատնանշում:

«Նիկոլ Փաշինյանի բոլոր գործողությունները պետք է մեկնաբանել միայն իշխանությունը պահելու մոտիվացիայի համատեքստում: Նա այլ բանով չի զբաղվում: Ուստի բոլոր այցերը, այդ այցերի ժամանակ արված ելույթները և հռետորաբանությունը պետք է դիտարկել միայն այդ համատեքստում: Եթե նա մեծացնում է ատելության խոսքի չափաբաժինը, նշանակում է կա՛մ ինչ-որ բանից նյարդայնացել է և վտանգ է զգացել, կա՛մ էլ ռացիոնալ հաշվարկ է արել, որ ատելության չափաբաժինը մեծացնելով՝ սպասվող ընտրություններում կկարողանա ավելի շատ ընտրազանգված մոբիլիզացնել»,-ասաց մեր զրուցակիցը:

Անդրադառնալով վերոնշյալ հանդիպումներին, նաև դրանց՝ հիմնականում բեմականացված լինելու վերաբերյալ փաստերին, Դ. Մաթևոսյանը նշեց. «Հանդիպումները քարոզարշավների ժամանակ սովորաբար ունենում են մեդիա դաշտը համապատասխան թեզերով, լուսանկարներով և տեսանյութերով լցնելու նպատակ: Այս տեխնոլոգիան կիրառում են բոլոր քաղաքական գործիչները, և Փաշինյանը բացառություն չէ: Իսկ այն, որ բացահայտվում են հանդիպումների բեմականացման մասին տեղեկություններ, խոսում է իշխող ուժի անկազմակերպվածության և իրավիճակը կառավարել չկարողանալու մասին»:

Խոսելով նաև Ֆրանսիա կատարած այցի մասին՝ փորձագետն ընդգծեց մի քանի նպատակ: «Փարիզյան այցը Փաշինյանի համար թերևս երկու նպատակ է հետապնդում: Առաջին՝ ընտրություններից առաջ ցույց տալ, որ արտաքին աշխարհում նա դեռևս լեգիտիմ է, կարող է Մակրոնի ձեռքը սեղմել, դա լուսանկարել և կերակրել սեփական հանրությանը: Երկրորդը կապված է հայ-ադրբեջանական կոնֆլիկտի հետ: Փաշինյանը Ռուսաստանից և ՀԱՊԿ-ից հստակ աջակցություն չստացավ և փորձում է օգնության ձեռք ստանալ Ֆրանսիայից: Վերջինս էլ փորձեց պրոհայկական դիրքորոշումները արտահայտելով՝ ամրապնդել իր դիրքերը Ֆրանսիայի հայ համայնքի շրջանում, ինչպես նաև մասնակցություն ունենալ հարավկովկասյան աշխարհաքաղաքական գործընթացներում: Դա Ֆրանսիայի մոտ դժվար ստացվի, քանի որ դա ուզում է միայն Հայաստանը, իսկ Ադրբեջանը, Թուրքիան և Ռուսաստանը, յուրաքանչ յուրն իր պատճառներով, ցանկանում է Արևմուտքին հեռու պահել այս գործընթացներից»,-շեշտեց փորձագետը:

Անդրադառնալով հետպատերազմյան այս շրջանին, երբ ամեն օր հայ հասարակությունը շոկի հերթական չափաբաժինն է ստանում, երբ ադրբեջանական զինվորներն անարգել հատում են ՀՀ սահմանը, նոր գերիներ ունենք, կա նաև նոր փաստաթուղթ, իսկ ՀՀ տարածքները սպառնալիքի տակ են, Դ. Մաթևոսյանը նշեց. «Նոյեմբերի 9-ը դեռ չի ավարտվել: Պատճառը հստակ է՝ տարածաշրջանային վերադասավորումները, նոր ուժային հավասարակշռության ստեղծումը դեռ չեն ավարտվել: Խոշոր պետությունների միջև պայքարը շարունակվում է և ավելի թեժանում: Իսկ այս իրավիճակում, երբ փոքր պետությունը պատրաստ չէ իր ուժերը մոբիլիզացնել և պայքարել իր պետականության համար, արդյունքները չեն կարող տարբերվել նոյեմբերի 9-ից: Հայաստանում ուժեղ իշխանության ձևավորումը գուցե հնարավորություն բացի՝ դիմակայելու այս մարտահրավերներին: Բայց սա լինելու է հնարավորություն, և հաջողությունը երաշխավորված չի լինելու»:

Ամփոփելով՝ նա շեշտեց, որ Հայաստանն այսօր բազմաթիվ ոլորտներում ճգնաժամի առաջ է կանգնած: «Սկսած անվտանգությունից մինչև կրթություն համակարգային կոլափսի առաջ ենք: Եթե ավելի ընդհանրացնենք, ապա սա պետական ճգնաժամ է, այսինքն մի իրավիճակ, երբ պետությունը՝ որպես իր տարածքում և բնակչության նկատմամբ իշխանություն և վերահսկողություն ունեցող սուբյեկտ, չի կարողանում իրացնել իր լիազորությունները»:

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում