«Լուրջ տեղաշարժեր դժվար թե լինեն. երկիրը մնալու է ստագնացիայի իրավիճակում». «Փաստ»
«Փաստ» օրաթերթը գրում է
Այս փուլում իշխանության իրականացրած կադրային քաղաքականությունը քաղտեխնոլոգ Վիգեն Հակոբյանը երկու ասպեկտով է դիտարկում՝ հաշվի առնելով ինչպես հնարավոր կադրային նշանակումների մասին լուրերը, այնպես էլ նաև օրերս արված մի քանի կոնկրետ նշանակումները:
«Նախ՝ Նիկոլ Փաշինյանի կադրային բանկը բավականին աղքատիկ ու սահմանափակ է: Բացի այդ, Նիկոլ Փաշինյանն առանցքային կադրային նշանակումներ անելիս հիմնվում է ոչ թե տվյալ գործչի մասնագիտական, կազմակերպչական ունակությունների վրա, կամ՝ երկուսն էլ միասին, այլ առաջնորդվում է անձնական նվիրվածության գործոնով: Այսինքն, թե տվյալ անձը որքանո՞վ է վստահություն ներշնչում՝ անկախ նաև պրոֆեսիոնալիզմից: Հնարավոր փոխատեղումները և արդեն որոշակի նշանակումները հաստատում են նշվածը: Ընդհանուր առմամբ, հաշվի չի առնվում, թե տվյալ անձը նախորդ երեք տարվա ընթացքում ինչ արդյունք է գրանցել այն ոլորտում, որի պատասխանատուն էր: Ընդ որում՝ մարդիկ, ովքեր հիմա էլ այլ պաշտոններ են զբաղեցնում, հայտնի են իրենց անհաջողություններով և իրենց վստահված ոլորտները տապալման բերելու հանգամանքով, իսկ ոմանք էլ՝ իրենց սկանդալային բնույթով: Համենայն դեպս, մենք կադրային բանկն ընդլայնելու լուրջ փորձեր չենք տեսնում: Նորից նույն պրակտիկան է՝ պաշտոնյան պետք է սեփական թիմից լինի, իսկ ավելի լավ է՝ ամենամերձավոր շրջապատից: Երևի կարելի է գալ այն տխուր կանխատեսմանը, որ այս պարագայում արդյունքներն էլ մոտավորապես նույնն են լինելու, ինչպես նախորդ երեք տարվա ընթացքում»,-«Փաստի» հետ զրույցում ասաց Վիգեն Հակոբյանը:
Ըստ քաղտեխնոլոգի, մյուս կողմից՝ այսօր ստեղծված իրավիճակը զարմանալի չէ նույն երեք տարվա համատեքստում: «Երեք տարի առաջ իշխանության եկավ Ն. Փաշինյանի թիմը, և նա, իր պատկերացմամբ, լավագույն կադրերին պետք է առանցքային պաշտոնների նշանակեր: Եթե նրանք լավագույններն էին, կարելի է պատկերացնել, թե ինչ են իրենցից ներկայացնում նրանք, որոնք երկրորդ, երրորդ պլանի խաղացողներ են: Դժվար է պատկերացնել, որ երեք տարվա ընթացքում նրանք այնքան են աճել, որ սկսել են գերազանցել առաջին պլանի խաղացողներին: Իրականում տեսել ենք իրենց ունակությունները: Իսկ այսօրվա նշված քաղաքականության պարագայում ևս զգալի ու լուրջ տեղաշարժեր դժվար թե լինեն, ինչը նշանակում է, որ երկիրը մնալու է ստագնացիայի իրավիճակում: Երկիրը ո՛չ առաջ է գնալու, ո՛չ՝ հետ, ստագնացիա է լինելու, որը, սովորաբար լճացման է բերում: Առհասարակ, երբ հասարակությանը ցանկացած իրավիճակ բավարարում է, երբ հասարակության մոտ ապատիա է ու իր հեռանկարներն առանձնապես չի կապում օրվա իշխանության գործունեության հետ, նման պայմաններում ցանկացած իշխանություն է լճանում, ցանկացած էկոնոմիկա, և, մեծ հաշվով, յուրաքանչյուր երկիր է ստագնացիայի ենթարկվում:
Այսինքն, հասարակության հարմարվողականությունը բերում է նրան, որ իշխանությունը չի ձգտում կատարելագործվել, այդ թվում՝ նոր կադրեր հայթայթել, ընդհանուր կադրային բանկից մարդկանց ներգրավել և այլն: Հաշվի առնելով, որ նույն կադրերը պետք է ինչ-որ ծրագրեր իրականացնեն, չեմ կարծում, որ մենք լուրջ տեղաշարժերի ենք ականատես լինելու: Հաշվի առնելով տարածաշրջանային ու աշխարհաքաղաքական իրավիճակը՝ նկարագրվածը նաև նոր ներքին ճգնաժամերի է հանգեցնելու: Մենք տեսանք այս կառավարության ունակությունները թե՛ հետպատերազմյան շրջանում, թե՛ պանդեմիայի ընթացքում: Այս կառավարությունը նման պայմաններում ընդհանրապես ի վիճակի չէ ճգնաժամային մենեջմենթ իրականացնել: Ըստ իս, նոր ներքին քաղաքական խոր ճգնաժամերի պայմաններում այս կառավարությունն ունակ չի լինելու ճգնաժամային կառավարում իրականացնել: Իհարկե, կհայտարարեն ինչ-որ տնտեսական հրաշքների, նոր աշխատատեղերի, տնտեսական աճերի մասին, ինչպես, օրինակ՝ հիմա են հայտարարում: Կհայտարարեն նաև ռեկորդային բյուջետային մուտքերի մասին, բայց այդ ամենը ներառական նշանակություն չի ունենալու»:
Շեշտելով հնարավոր որոշակի ներդրումային ծրագրերի մասին, որոնք կարող են լինել աշխարհաքաղաքական և տարածաշրջանային իրավիճակից ելնելով՝ քաղտեխնոլոգը նշեց. «Եթե անգամ, որպես Հայաստանի զիջողական քաղաքականության փոխհատուցում, աշխարհաքաղաքական և տարածաշրջանային շահագրգիռ կենտրոնները որոշակի ներդրումներ անեն, վստահ չեմ, որ այս կառավարությունը կկարողանա այդ ներդրումներն էֆեկտիվ կառավարել ու օգտագործել: Այդ առումով իմ աչքի առաջ 2019 թվականն է, երբ բյուջեն նույնիսկ պրոֆիցիտով էր և բավականին գումարներ էին հավաքվել տարբեր պատճառներով, բայց, միևնույնն է, այդ գումարներով չէին կարողանում կապիտալ ներդրումներ անել»:
Վիգեն Հակոբյանի հետ զրույցում անդրադարձանք նաև 8-րդ գումարման խորհրդարանին՝ իհարկե, դիտարկելով այն հանգամանքը, որ Սահմանադրական դատարանը կարող է անվավեր չճանաչել արտահերթ ընտրությունների արդյունքները: «Եթե համարենք, որ ապագա խորհրդարանն այսպիսին է լինելու, ապա պետք է փաստենք, որ առնվազն երկու տարբերություն կա:
Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում
