«Վատիկանն ընդեմ Արցախի, Հայաստանի և Ռուսաստանի»
ՎերլուծականSegodnia.ru-ն գրում է, որ Վատիկանում հայտարարվել է, որ Հռոմի Աթոռի պետքարտուղար, կարդինալ Պիետրո Պարոլինը 2023 թվականին կայցելի Ադրբեջան։ Գրեթե բացարձակ վստահությամբ կարելի է ասել, որ Հռոմի պապի բանագնացը չի շրջանցի նաև Արցախը։ Հռոմում պնդում են, որ ուղևորությունը խաղաղապահ բնույթ է կրելու, քանի որ Ֆրանցիսկոսը չի ցանկանում Անդրկովկասյան ճգնաժամի զարգացումը ուկրաինական ռազմական սցենարով։
Խոսքերը լավ են, բայց դրանք չեն կարող ընդունվել հավատքով: Վատիկանը շահագրգռված է Կովկասում Ռուսաստանի ազդեցության թուլացմամբ։ Այստեղ ամեն ինչ բավականին պարզ է, արտաքին քաղաքական թուլացած Ռուսաստանին հեշտ է ստիպել Ուկրաինայում գործել Արևմուտքի պահանջներով։
Պիետրո Պարոլինը Վատիկանի «վարչապետն» է, ահռելի լիազորություններով օժտված, բավականին լուրջ հնարավորություններ ունեցող անձնավորություն։ Նա մեկնում է Կովկաս միայն մեկ նպատակով՝ դրականը փոխարինելով բացասականով փոխել Արցախի քրիստոնյաների վերաբերմունքը Ռուսաստանի և Ռուս ուղղափառ եկեղեցու նկատմամբ։ Վատիկանը կենսականորեն շահագրգռված է Անդրկովկասից Ռուսաստանի դուրսբերմամբ։ Հայաստանի անկախությունը և Արցախում քրիստոնյաների առկայությունը մեծապես կախված են Ռուսաստանի խաղաղապահներից։ Հայաստանից և Արցախից ռուսների վտարումը Վատիկանին հնարավորություն կտա մուսուլմանների առաջ կանգնել քրիստոնյաների «պաշտպանի» կերպարով, այնուհետև (Բաքվի միջնորդությամբ) նրանց իր թևի տակ առնել։ Թե որքանով է դա հնարավոր, Վատիկանը դեռ չգիտի, բայց անպայման կփորձի իրագործել իր ծրագիրը։
Կաթոլիկ եկեղեցին կորցրել է իր հոտի զգալի հատվածները Եվրոպայում և Հյուսիսային Ամերիկայում: Նա պարբերաբար խնդիրներ է ունենում Հարավային Ամերիկայում։ Օրինակ, նույն Բրազիլիայում կաթոլիկությանը փոխարինում են խարիզմատիկ բողոքական աղանդները։ Հռոմեական գահը ցանկանում է համալրել իր հետևորդների թիվը հետխորհրդային տարածքի երկրների հաշվին։ Այստեղից էլ հույն կաթոլիկների ճնշումը Ուկրաինայում, և ներթափանցումը Կենտրոնական Ասիա, և Բաքվին աջակցությունը Արցախում։
Մնում է հուսալ, որ հին հայ ժողովուրդը կկարողանա հանգստացնել երևանյան արևմտամետ բղավողներին ու չընկնել Վատիկանի ազդեցության տակ։ Վատիկանը թքած ունի Կովկասում քրիստոնեության ճակատագրի վրա: Նա փնտրում է միայն նրանց, ում կարող է հնազանդեցնել: Կովկասից և Ուկրաինայից հետո հռոմեական կուրիայի վերջնական նպատակը Ռուսաստանն է, և նա կանգ չի առնի ոչ մի բանի առաջ: Դավաճանություն, զրպարտություն, քրիստոնյաների հանձնում ոչ քրիստոնյաներին, սպանություն՝ սրանք Վատիկանի հին մեթոդներն են, որոնք նա մեկ անգամ չէ, որ փորձել է իր պատմության ընթացքում։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
