«Մի բան եմ եփում, մտածում եմ՝ Գուրգենը սա սիրում էր, տանը լիներ, ուտեր». Գուրգեն Կարապետյանը զոհվել է պատերազմի առաջին օրերին. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է

«Գուրգենն աշխույժ ու ճարպիկ երեխա էր, բայց նաև հանգիստ ու խելոք»,-«Փաստի» հետ զրույցում որդուն այսպես է բնորոշում մայրիկը՝ տիկին Լոլիտան: Ասում է՝ դժվար է մտքերը ի մի բերել և պատմել կրտսեր որդու մասին: Ընկերները նրան Գուշ են կնքել, մայրիկը հավելում է՝ տանը նրան Գուրգեն էինք կոչում: Գուրգենի դպրոցական կյանքը վեց տարեկանից է սկսվել, տիկին Լոլիտայի խոսքով՝ սիրել է դպրոցը, հաճույքով հաճախել:

«Սկզբում գերազանցիկ էր, հետո, երբ մեծացավ, արդեն գերազանց չէր սովորում, բայց նորմալ գնահատականներ էր ստանում դպրոցում: Շատ էր սիրում մաթեմատիկան: Բոլոր առարկաները սովորում էր, քանի որ պետք է սովորեր, սակայն իր ձգտումն ու սերը դեպի մաթեմատիկան էր: Հետո արդեն իրեն ուղարկեցինք շախմատի դպրոց: Շախմատը շատ էր սիրում»,-նշում է զրուցակիցս: Հետաքրքրություններ ուներ նաև սպորտի հանդեպ. «Կարճ ժամանակահատված լողի է հաճախել, այլ սպորտաձևերի հանդեպ ևս անտարբեր չէր, սակայն շախմատի դասերը բաց չէր թողնում, դա իր տարերքն էր»:

Գուրգենը եղել է առաջին կարգի շախմատիստ, արժանացել մեդալների և գավաթների: Իններորդ դասարանն ավարտելուց հետո սկսել է ուսանել Աբովյան քաղաքի պետական քոլեջում. հաշվապահություն է ուսումնասիրել: «Քոլեջում երեք տարի սովորելուց հետո զորակոչվել է ծառայության: Որևէ բուհ չընդունվեց, ասաց՝ գնամ, ծառայեմ, կվերադառնամ ու հետո կընդունվեմ: Ցանկանում էինք, որ բարձրագույն կրթությունն էլ շախմատի գծով շարունակի: Պլաններն այդպիսին էին»: Գուրգենին հոգեհարազատ էր թվերի աշխարհը, մաթեմատիկան, շախմատը նրա տարերքն էին: 2020 թ. հունվարի 31-ին Գուրգեն Կարապետյանը զորակոչվել է զինծառայության, ի սկզբանե ծառայել է Ջրականում, եղել է դիպուկահար:

«Ուզում էր ծառայել, ուրախ ու զվարթ գնաց բանակ: Նախքան զորակոչվելը՝ վերջին մեկ ամսվա ընթացքում ընկերներով իրար բանակ էին ճանապարհում, ասում էին՝ բոլորով գնում ենք ծառայության, հետո նույն ամսում էլ կզորացրվենք ու կվերադառնանք»: Մայրիկի խոսքով, ծառայության ընթացքում երբեք որևէ բանից չի տրտնջացել, չի դժգոհել: «Ամեն օր զանգահարում էր, զրուցում էինք: Ամեն ինչից գոհ էր, նոր ընկերներ էր ձեռք բերել, լավ հարաբերություններ հաստատել բոլորի հետ: Միայն մեկ անգամ ենք իր մոտ գնացել և իրեն տեսել, փետրվարն էր՝ իր երդման արարողության օրը: Հետո արդեն չստացվեց, քանի որ քովիդն էր տարածվում, տեսակցություններն ու այցերը թույլ չէին տալիս: Բայց ամեն օր իր հետ զրուցել ենք»:

Մայրիկն անգամ ժամն է հիշում, թե երբ է խոսել որդու հետ վերջին անգամ: «Սեպտեմբերի 25-ին ժամը 12-ին զանգահարեց ինձ: Բարձրացել էր դիրքեր: Ամեն անգամ, երբ դիրքեր էին բարձրանում, զանգում էր և ինձ ասում՝ մա՛մ, տեղավորվենք, ես քեզ էլի կզանգեմ: Այդ օրն առավոտյան զանգեց, խոսեցինք, երեկոյան էլ պիտի զանգահարեր, բայց էլ զանգ չստացանք: Բնական է՝ հաջորդ օրը՝ սեպտեմբերի 26-ին, սպասում էինք Գուրգենիս զանգին, բայց էլի զանգ չստացանք: Հիշեցի, որ երբեմն լինում էր, ուշ էր զանգահարում, զբաղված էին լինում: Իսկ սեպտեմբերի 27-ին, երբ իմացանք, որ պատերազմ է, արդեն մենք էինք իրեն անդադար զանգահարում, բայց կապերը կորան»: Գուրգենը զոհվել է պատերազմի հենց առաջին օրը, ամեն դեպքում այդ են փաստում ընտանիքին փոխանցված տեղեկությունները:

«Բոլորը զոհվել են, ովքեր այդ պահին եղել են դիրքերում: Ոչ ոք ողջ չէ, որ գոնե գար, նաև պատմեր տղաների մասին, մի բան ասեր, թե ինչ ու ինչպես է եղել: Հետո արդեն ծնողների հետ ծանոթացանք ու շատ մանրամասներ մեկս մյուսին փոխանցեցինք»: Տան կրտսեր որդին ուշ է «վերադարձել» տուն՝ զոհվելուց ութ ամիս անց: «Հայրիկը մի քանի անգամ գնաց Ղարաբաղ, բայց ապարդյուն: Հետո ինքն ու եղբայրն անալիզներ հանձնեցին, որ ԴՆԹ-ի միջոցով կարողանայինք պարզել, թե որտեղ է Գուրգենը: 2021 թ. մայիսին Երևանից զանգահարեցին՝ եկեք, ԴՆԹ-ի միջոցով գտել ենք ձեր երեխուն»: Գուրգենը հուղարկավորված է Արամուսում՝ ընտանեկան գերեզմանատանը: «Առանց Գուրգենիս անասելի ծանր է: Մի բան եմ եփում, մտածում եմ՝ Գուրգենը սա սիրում էր: Երբեմն բարձրաձայն չեմ ասում այդ մասին, բայց ինքս իմ հետ զրուցում եմ՝ երեխես լիներ, ուտեր: Սա երևի բնական բան է: Հիմա ապրում ենք մեր ավագ զավակի համար: Առավոտյան արթնանում ենք, մեր առօրյա հոգսերով ընկնում, ապրում ենք, էլի: Նայում ես շուրջբոլորդ ու հասկանում, որ այս ցավը միայն քեզանով չէ, որևէ բան փոխել չենք կարող, կուզենայինք այդ օրերն ուղղակի ջնջել, ու մեր տղաները մեր կողքին լինեին»,-եզրափակում է տիկին Լոլիտան:

Հ. Գ. - Գուրգեն Կարապետյանը հետմահու պարգևատրվել է «Մարտական ծառայություն» մեդալով:

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում