​​Հեղինակության​ ​կառավարումը​ ​Հայաստանում​. ​Շուշան​ ​Հարությունյան​

​​Ներկայացնում​ ​ենք​ ​փորձագիտական​ ​կարծիք​ ​Հայաստանում​ ​հեղինակության​ ​կառավարման​ ​և​ ​հանրային​ ​կապերի​ ​խնդիրների​ ​մասին​` ​ԱքսելՄոնդրիան​ ​ընկերության​ ​համահիմնադիր​` ​Շուշան​ ​Հարությունյանի​ ​կողմից​ 

​​Կարելի​ ​է​ ​արդյո՞ք​ ​կառավարել​ ​հեղինակությունը​ 

​​Եթե​ ​հարցին​ ​նայենք​ ​Արիստոտելի​ «​Հռետորաբանություն​» ​աշխատության​ ​տեսանկյունից​, Ethos-​ը​ ​անձի​ ​հեղինակությունն​ ​է​, ​արժանահավատությունն​ ​ու​ ​բարոյական​ ​կերպարը։​ ​Մարդուն​ ​լսում​ ​են​ ​ոչ​ ​միայն​ ​ասածի​, ​այլ​ ​նրա​` ​ով​ ​լինելու​ ​համար։​ ​Սա​ ​հատկապես​ ​խնդրահարույց​ ​է​ ​դառնում​ ​ներկայումս​ ​Հայաստանում​ ​հանրային​ ​անձանց​ ​և​ ​գործիչների​ ​մասսայական​ ​հեղինակազրկման​ ​և​ ​ցանկացած​ ​հարց​ ​անլրջացնելու​ ​փորձերի​ ​ֆոնին​:  

​​Հեղինակությունը​ ​կառուցում​ ​են​ ​տարիներով​, ​իսկ​ ​հեղինակազրկելը​ ​դարձել​ ​է​ ​ժամերի​ ​հարց​, ​ուստի​, ​խելամիտ​ ​և​ ​որակավորված​ ​անձիք​ ​հաճախ​ ​բացակայում​ ​են​ ​հանրային​ ​դաշտից​` ​տարիների​ ​ընթացքում​ ​ձեռք​ ​բերած​ ​հեղինակությունը​ ​րոպեների​ ​ընթացքում​ ​կորցնելու​ ​վտանգով​ ​պայմանավորված​: ​Թեև​ ​հեղինակությունը​ «​փչացնելու​» ​խնդիրը​ ​գլոբալ​ ​է​, ​Հայաստանի​ ​նման​ ​փոքր​ ​երկրների​ ​համար​ ​այն​, ​իսկապես​, ​պատուհաս​ ​է​ ​դառնում​, ​քանի​ ​որ​ ​բնակչության​ ​թվաքանակով​ ​պայմանավորված​ «​հերոսների​» ​ընտրանքը​ ​փոքր​ ​է​: 

​​Հեղինակությունը​ ​կարելի​ ​է​ ​և​ ​անհրաժեշտ​ ​է​ ​կառավարել​, ​որովհետև​ ​հասարակությունը​, ​որտեղ​ ​հեղինակությունն​ ​արժեք​ ​չունի​, ​խաբեբաների​ ​հասարակութուն​ ​է​: ​Ավելի​ ​լավը​ ​լինելու​ ​ձգտումը​ ​երկարաժամկետ​ ​կտրվածքով​ ​առողջ​ ​համայնքներ​ ​է​ ​ձևավորում​, ​իսկ​ ​մասսայական​ ​ցինիզմը​ ​ու​ «​թքած​ ​ունենալու​» ​արվեստը​ ​խրախուսող​ ​հասարակությունը​ ​կորցնում​ ​է​ ​հույսն​ ​ու​ ​երջանիկ​ ​լինելու​ ​հավատը​:  

​​Ճիշտ​ ​է​, ​որը​ ​վատ​ PR-​ը​ ​ևս​ PR ​է​ 

​​Ճիշտ​ ​չէ​: ​Կարելի​ ​է​ ​և​ ​տնտեսապես​ ​շատ​ ​ավելի​ ​քիչ​ ​ներդրում​ ​է​ ​պահանջում​ ​հայտնի​ ​դառնալը​ ​խեղկատակությամբ​: ​Հայտնիությունն​ ​ավտոմատ​ ​չի​ ​նշանակում​ ​վստահություն​: ​Պետք​ ​չէ​ ​խայտառակվել​, ​ծաղրի​ ​առարկա​ ​դառնալ​ ​ու​ ​անունը​ ​դնել​ ​սև​ PR: 

​​Սոցիալական​ ​ցանցերում​ ​մեծ​ ​թվով​ ​դիտումներ​ ​հավաքած​ ​տեսանյութերի​ ​մեծ​ ​մասը​ ​խեղկատակություններ​ ​են​, ​որոնք​ ​բավարարում​ ​են​ ​դիտորդների​ ​թաքուն​ ​զգացումները​: ​Կարեկցանք​ ​այն​ ​անձի​ ​հանդեպ​, ​որն​ ​իրեն​ ​ծաղրի​ ​առարկա​ ​է​ ​դարձնում​, ​այսպիսով​ ​թույլ​ ​տալով​ ​դիտորդին​ ​լավ​ ​զգալ​ ​համեմատության​ ​մեջ​: ​Ապա​ ​սադիստական​ ​հաճույքի​ ​զգացում​ ​այն​ ​պատճառով​, ​որ​ ​այդ​ ​անձինք​, ​ամոթը​ ​մի​ ​կողմ​ ​դնելով​, ​իրենք​ ​կամովին​ ​են​ ​ընտրում​ ​խայտառակվելու​ ​ճանապարհը​, ​ցույց​ ​տալով​ ​իրենց​ ​կարողությունների​, ​բառապաշարի​, ​մարմնի​ ​կամ​ ​արժեքների​ ​այն​ ​կողմերը​, ​որոնցով​ ​նախկինում​ ​նվազագույնը​ ​ընդունված​ ​չէր​ ​հպարտանալ​: ​Եվ​ ​վերջապես​, ​բազմոցին​ ​պառկած​ ​պարապ​ ​տնայնագործներին​ ​թաքուն​ ​մխիթարանքի​ ​պես​ ​մի​ ​բան​.  ​եթե​ ​տվյալ​ ​անձինք​ ​խեղկատակություններով​ ​գումար​ ​են​ ​վաստակում​, ​իրենք​ ​էլ​ ​չեն​ ​կորչի​, ​հեռանկար​ ​ունեն​ ​դեռ​:  

​​Ի՞նչ​ ​է​ ​անհրաժեշտ​ PR ​մասնագետ​ ​դառնալու​ ​համար​ 

​​Ինչպես​ ​գիտեք​, ​բոլորը​ ​մասնագետներ​ ​են​, ​երբ​ ​խոսքը​ ​վերաբերում​ ​է​ ​ֆուտբոլին​, ​քաղաքականությանը​ ​և​ ​մարքեթինգին​: ​Իրականում​ ​հաղորդակցության​ ​ոլորտը​ ​ամենամեծ​ ​իմացական​ ​կողմնակալություն​ ​առաջացնող​ ​ոլորտներից​ ​է​: ​Մարդիկ​ ​կարծում​ ​են​, ​որ​ ​եթե​ ​գրել​ ​գիտեն​, ​կարող​ ​են​ ​հաղորդակցական​ ​տեքստ​ ​գրել​ ​և​ ​եթե​ ​տեսնում​ ​են​ ​գույները​, ​ուրեմն​ ​հասկանում​ ​են​ ​դիզայնը​: ​Լավագույն​ ​ձևը​ ​մասնագիտական​ ​խորացված​ ​գիտելիքն​ ​է​, ​որը​ ​ներառում​ ​է​ ​սոցիոլոգիան​  ​կամ​ ​խմբային​ ​վարքաբանությունը​, ​փիլիսոփայությունը​, ​որը​ ​կարգավորում​ ​է​ ​իդեալներ​ ​ստեղծելու​ ​և​ ​կազմաքանդելու​ ​նուրբ​ ​բալանսը​, ​ինչպես​ ​նաև​ ​գեղագիտական​ ​արվեստն​ ​ու​ ​ֆիլմը​, ​որը​ ​անհրաժեշտ​ ​է​ ​կադրի​ ​ու​ ​վիզուալի​ ​հետ​ ​աշխատելու​ ​համար​: