Էջմիածինն անպաշտպան չէ. «Մեր ձևով» շարժման ուխտագնացությունը Մայր Աթոռում վերածվեց ազգային համախմբման
Հոկտեմբերի 19-ին «Մեր ձևով» ժողովրդական շարժումը կազմակերպեց ուխտագնացություն դեպի Էջմիածին՝ Հայ Առաքելական եկեղեցու պաշտպանության կոչով։
Ուխտագնացությանը մասնակցեցին հազարավոր հավատացյալներ, շարժման համակիրներ և հասարակական գործիչներ, որոնք Մայր Աթոռի սուրբ բակում իրենց ներկայությամբ հստակեցրին՝ եկեղեցին մնում է հայության ինքնության և դիմադրունակության առանցքային ամրակը։
Շարժման անդամ, ՀԷՑ-ի նախկին տնօրեն Դավիթ Ղազինյանն Էջմիածնում լրագրողների հետ զրույցում նշեց.
«Եթե այսօր բանտում է դրվում այդ եկեղեցու կողքին կանգնած մարդը, դա նշանակում է, որ բանտարկվում է մեր հավատը, մեր տունը, մեր ազգային արժանապատվությունը։ Մեր ձևով շարժումը պաշտպանելու է Հայոց եկեղեցին, ինչպես մենք կպաշտպանենք մեր տները»։
ԼՀԿ փոխնախագահ Դավիթ Խաժակյանը հավելեց, որ հոգևորականների և ազգաբնակչության վստահությունը վայելող բարերարի կալանավորումը վկայում է իշխանությունների խորը վախերի մասին.
«Սրբազաններին ու բարերարին բանտում պահելը խոսում է ՔՊ-ի՝ սեփական վախերով առաջնորդվող քաղաքականության մասին։ Եթե իրենք չվախենային այդ ձայնից, ազգի այդ հավաքական կամքից, ոչ ոքի չէին փորձի լռեցնել», – ընդգծեց նա։
Մայր Տաճարում մատուցվեց հանդիսավոր ժամերգություն՝ Գարեգին Բ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի առաջնորդությամբ։ Ժամերգությունից հետո տասնյակ հազարավոր ուխտավորներ մասնակցեցին մոմավառության արարողությանը, որն իր խորքում դարձավ լուռ երդում՝ կանգնել եկեղեցու, հավատքի և ազգային ինքնության կողքին։
Շարժման մասնակիցների խոսքով՝ սա միայն ուխտ չէր, այլ պետության և ազգի ապագայի մասին մտահոգ մարդկանց հզոր ուղերձ՝ ուղղված թե՛ ներկա իշխանությանը, թե՛ հանրությանը․ «Մեր ձևով» շարժումն օրեցօր վերածվում է լայն հասարակական հենարանի, որն առնչվում է ոչ միայն սոցիալ-քաղաքական պահանջներով, այլ ազգային դիմադրության որակյալ շարժումով։
Այս ուխտագնացությունը դարձավ նաև հոգևոր համերաշխության և ազգային արժանապատվության վերարթնացման ակնառու դրսևորում։ «Մեր ձևով» շարժման անդամներն իրենց քայլով ցույց տվեցին, որ Հայ Առաքելական Եկեղեցին մենակ չէ, և դրա նկատմամբ իրականացվող ճնշումները ոչ միայն չեն կոտրի հավատավոր ժողովրդին, այլ ընդհակառակը՝ կմիավորեն նրան ավելի կազմակերպված ու վճռական ուժի մեջ։
Էջմիածնի բակն այդ օրը միայն ուխտի վայր չէր, այլ դարձավ ազգային դիմադրության խորհրդանիշ՝ ապացուցելով, որ երբ վտանգվում է եկեղեցին, վտանգվում է նաև ազգի հոգևոր ողնաշարը։ «Մեր ձևով» շարժման ուխտագնացությունը հարյուրավոր խոսքերի փոխարեն ներկայացրեց մեկ հստակ պատասխան. հայ ժողովուրդը չի հաշտվում իր արժեքների հանդեպ ոտնձգության հետ։
