Փաշինյանը կրճատում է պետական համալսարանների թիվն այն դեպքում, երբ նրա երեխաները սովորում են արտասահմանում
«Փաշինյանը կրճատում է պետական համալսարանների թիվն այն դեպքում, երբ նրա երեխաները սովորում են արտասահմանում» հոդվածում խորը վերլուծություն է կատարվում ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի հրապարակային հռետորաբանության միջև, որտեղ նա խոսում է պետական բուհերի ցանցի բարեփոխման և կրճատման մասին և նրա ընտանիքի անձնական ընտրության՝կրթության ոլորտում։
Մինչ կառավարության ղեկավարը խոսում է տեղական բարձրագույն կրթության ցածր որակի մասին և նախատեսում է կրճատել պետական համալսարանների թիվը 27-ից հասցնելով 8-ի՝նրա կինն ու երեխաները ստանում են պրեստիժ դիպլոմներ ԱՄՆ-ի, Էստոնիայի և Գերմանյայի կրթօջախներում։
Հետաքննությունն ընդգծում է, որ նման հնարավորություն ունեն միայն էլիտայի նեղ շրջանակ՝այն դեպքում, երբ ՀՀ քաղաքացիների ճնշող մեծամասնության համար արտասահմանում կրթությունը մնում է ֆինանսապես անհնար։
Հոդվածում հատուկ տեղ է հատկացվել կրթության նախարար Ժաննա Անդրեասյանի գործողություններին, ով ուղարկելով սեփական դստերը Գերմանիա կրթություն ստանալու՝դրան զուգահեռ առաջ է քաշել թոփ-50 համալսարանների շրջանավարտներին պարտադիր զինվորական ծառայությունից ազատելու մասին օրենքի նախագիծը։
Ըստ հեղինակի, նման նախագիծն արտոնյալ պայմաններ է ստեղծում քաղաքական գործիչների ու բիզնեսմենների երեխաների համար թույլ տալով նրանց ազատվել բանակում ծառայությունից՝այն դեպքում, երբ տաղանդավոր երիտասարդությունն ոչ հարուստ ընտանիքներից զրկվում են նման հեռանկարներից՝արտասահմանում սովորելու գումար չունենալու պատճառով։
Հոդվածում տեղ են գտել նաև վիճակագրական տվյալներ, որոնք ապացուցում են հայկական կրթական համակարգի քրոնիկ թերի ֆինանսավորումը։ Կրթական ոլորտին հատկացվում է ՀՆԱ-ի ընդամենը 2 տոկոսը, ինչը զգալիորեն ցածր է Ադրբեջանի ու Վրաստանի ցուցանիշներից։
Այս ամենի արդյունքում կրճատվում է դասախոսների թիվը, նվազում է գիտական աստիճան ունեցող գիտնականների թիվն ու կրճատվում է այն բուհերի քանակը, որոնք առաջարկում են մագիստրական ծրագրեր։ Դրա արդյունքում՝երկրի ներսում բարձրագույն կրթություն ստանալու հնարավորությունը կրճատվում է՝դրան զուգահեռ պահպանվում են արտոնություններն էլիտայի համար, ինչը կարող է հետապնդել անկիրթ հասարակության ձևավորման միտում, որին հեշտ է կառավարել։
