Երբ վերահսկում են ոչ միայն արտադրական կարևոր գործոնները, այլ նաև սարդերի քանակը. «Փաստ»
«Փաստ» օրաթերթը գրում է.
Շատ հաճախ խոշոր և հայտնի ապրանքանիշերի ստվերներում կան արտադրողներ, որոնք արտադրում են, մեղմ ասած, ոչ ավելի վատ ապրանքներ, քան իրենց հայտնի մրցակիցները, իսկ երբեմն նույնիսկ գերազանցում են նրանց: Նմանատիպ օրինակներ կարող եք գտնել մարդկային գործունեության ցանկացած ոլորտում: Եվ կոնյակի արտադրությունն էլ բացառություն չէ։
Շատ երկրներում, այդ թվում՝ հատկապես հետխորհրդային, շատերի համար, օրինակ՝ «Hennessy» կամ «Courvoisier» բառերը հոմանիշ են թանկարժեք և լավ կոնյակի հետ: Մինչդեռ Ֆրանսիայի Կոնյակի շրջանում կան բավականին մեծ թվով թորման գործարաններ, որոնք արտադրում են բարձրագույն դասի ըմպելիքներ։ Այդ արտադրողներից մեկն էլ Camus կոնյակի տունն է։ Այն հայտնվել է 1863 թվականին, երբ Ժան Բատիստ Քամյուն որոշեց սկսել իր անունով կոնյակի արտադրությունը։ Մինչ այդ Ժան Բատիստը, որը Կոնյակի նահանգում խաղողի այգիներ ուներ, իր արտադրած կոնյակի սպիրտները վաճառում էր այն ժամանակվա ավելի հայտնի կոնյակ արտադրողներին: Հենց սկզբից էլ այդ թորման արտադրամասի համար կոնյակ ստեղծելու հիմնական սկզբունքներից մեկը եղել է միայն բերքի լավագույն մասի օգտագործումը։ Բացի այդ, թորման մեջ օգտագործվել է ընտանեկան մի քանի գաղտնիք, որոնց շնորհիվ Քամյուի կոնյակի սպիրտները հաջողություններ են ունեցել այլ կոնյակի տներում։
Մինչև հիմա էլ կոնյակի արտադրության բոլոր փուլերը՝ խաղողի բերքահավաքից մինչև շշալցում, գտնվում են Քամյու ընտանիքի լիակատար վերահսկողության ներքո։ Այդ կոնյակի տունն այսօր էլ շարունակում է մնալ ընտանեկան բիզնես, չնայած այն հանգամանքին, որ գնման շատ շահավետ առաջարկներ մեկ անգամ չէ, որ արվել են կոնյակ արտադրող ավելի խոշոր ընկերությունների կողմից: Ավելին, այդ տանը կոնյակի սպիրտները խառնելու արվեստը փոխանցվում է հորից որդի։ Camus կոնյակի տան ներկայիս ղեկավար Ժան Պոլը հիմնադիր Ժակ Բատիստի անմիջական ժառանգն է։
Այդ ընտանիքն իր խաղողի այգիներում աճեցնում է Ugni Blanc և Colombard խաղողներ, որոնցից ստացվում է կոնյակի սպիրտը։ Կոնյակի պատրաստման գործընթացը բավականին ավանդական է ամեն ինչում, բացի հնեցման գործընթացից։ Camus-ի սպիրտների հնեցումը բաղկացած է երկու փուլից: Նախ՝ երիտասարդ սպիրտները հնեցնում են նոր տակառներում մինչև 60 օր, որից հետո դրանք լցնում են հին տակառների մեջ։ Հատկապես հին տակառներում է ապագա կոնյակի մեջ դաբաղանյութերի մակարդակը ճշգրիտ վերահսկվում, իսկ անհրաժեշտության դեպքում տակառների հին տախտակները փոխարինվում են նորերով։ Հատուկ այդ նպատակների համար էլ Camus կոնյակի տունը պահպանում է իր սեփական արտադրամասը:
Այս արտադրողի կողմից կոնյակի ստեղծման հանդեպ մանրակրկիտ վերաբերմունքի ցուցիչներից մեկն այն է, որ նկուղի վարպետը վերահսկում է ոչ միայն ջերմաստիճանը, խոնավությունը և կոնյակի ստեղծման համար կարևոր այլ գործոնները, այլ նաև նկուղում սարդերի քանակը, որոնք պայքարում են փայտակեր միջատների դեմ:
ԿԱՄՈ ԽԱՉԻԿՅԱՆ
Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում
