Հայկական նոր դիվանագիտության դեմքը․ կեղտոտ կոշիկներ, ճմռթված կոստյում. Հրայր Կամենդատյան
Եթե որևէ մեկը որոշի Հայաստանում բացել «Արարատ Միրզոյանի անվան Ակադեմիական Դիվանագիտական Ինստիտուտ», ապա ընդունելության քննություններն ու դասախոսությունները բոլորովին նման չեն լինի Մոսկվայի Мгимо կամ Օքսֆորդի ձանձրալի չափանիշներին։ Այստեղ դիվանագետի «կերպարը» կերտվում է բոլորովին այլ՝ «էկոլոգիապես ազատ» և «անփույթ-էլեգանտ» կանոններով։
Ահա թե ինչպես է տեսք ունենալու ապագա դիվանագետի պատրաստման ծրագիրը.
1. «Լվացքի զամբյուղի» դրես-կոդ և արդուկի իսպառ մերժում։
Դասական դիվանագիտության մեջ կոստյումը պետք է լինի անթերի արդուկված, իսկ փողկապը՝ միլիմետրային ճշգրտությամբ կապված։ Արարատ Միրզոյանի «դպրոցում» դա համարվելու է պահպանողականություն։
* Կոստյումի տեքստուրան. Հագուստը պետք է ունենա այնպիսի «խմորված» ու ճմռթված տեսք, կարծես դուք այն հանել եք լվացքի մեքենայից, մոռացել չորացնել, ապա երկու օր պահել եք ճամպրուկի ամենախորը անկյունում՝ ծանր գրքերի տակ։
* Փողկապի ազատություն. Փողկապը պետք է կապված լինի այնպես, կարծես դրանով փորձել եք ինչ-որ բան կապել, բայց կեսից հանձնվել եք։
2. Կոշիկներ՝ «Ականապատ դաշտերի» պատինայով
Մաքուր, փայլեցրած կոշիկները թույլերի համար են։ Իսկական «ժողովրդավարական» դիվանագետի կոշիկը պետք է պատված լինի հաստ փոշու կամ չորացած ցեխի շերտով։
* Միջազգային գործընկերների հետ հանդիպման ժամանակ կոշիկի վրայի ցեխը պետք է ծառայի որպես տեսողական ապացույց, որ դուք նոր եք վերադարձել «դաշտային ծանր աշխատանքից» կամ գյուղամիջյան անանցանելի ճանապարհներից։ Կոշիկի փայլը միայն շեղում է բանակցությունների բուն էությունից։
3. Մազերի և մորուքի «ինքնավարություն»
Վարսահարդարին այցելելը կամ սանր օգտագործելը հավասարազոր է դիվանագիտական դավաճանության։
* Մորուքի էկոհամակարգը. Մորուքը պետք է ունենա «անտառային անարխիայի» տեսք։ Այն չպետք է ունենա հստակ եզրեր. մորուքի առանձին մազեր պետք է ազատորեն աճեն դեպի այտերը, կոկորդը և այլ անսպասելի ուղղություններով։
* Սանրվածքի «էլեկտրական» էֆեկտը. Մազերը պետք է հարդարված լինեն «հենց նոր արթնացա 50Hz հոսանքին հպվելուց հետո» ստանդարտով։ Սանրվածքը պետք է ցույց տա, որ դուք այնքան զբաղված եք աշխարհաքաղաքական հարցերով, որ ձեր ձեռքը պարզապես չի հասնում սանրին։
4. Ողնաշարի «գրավիտացիոն» ծռում (Կուզիկություն)
Դասական դպրոցում սովորեցնում են քայլել հպարտ, ուղիղ մեջքով և բաց ուսերով։ Այստեղ դա համարվում է ամբարտավանություն։
* Իսկական «համեստ» դիվանագետը պետք է ունենա առնվազն 45 աստիճանի անկյունով կուզ։ Քայլվածքը պետք է թողնի այնպիսի տպավորություն, թե ձեր ուսերին դրված է ամբողջ երկրագնդի ծանրությունը։ Որքան խորն է կուզը, այնքան «ծանր» են ձեր պետական հոգսերը միջազգային գործընկերների աչքում։
Այսպիսով, եթե դուք մոռացել եք, թե ինչ տեսք ունի սանրը, ձեր կոստյումը պահում եք հատակին, իսկ կոշիկները լվանում եք միայն անձրևի ժամանակ, ապա շնորհավորում ենք՝ դուք պատրաստի հայ նորաթուխ դիվանագետ եք։
