Գյումրիում տեղի ունեցած սահմռկեցուցիչ սպանությունն անջնջելի հետք թողեց բոլորիս սրտերում: Մարդասպան Պերմյակովի արարքը դեռ շատ երկար կհիշվի, բայց այն երբեք չի ջնջվի Ավետիսյանների հարազատների ու բարեկամների հիշողություններից:
Թե ի՞նչ վիճակում են գտնվում Ավետիսյաններն, իհարկե, դժվար է պատկերացնել: Օրերս Հասմիկ Ավետիսյանի քույրը՝ Ջուլիետա Ջալալյանը, իր հարցազրույցներից մեկում նշել էր.
«Մի հատ շշուկ կողքներս լսվում է, մենք արդեն չգիտենք էլ, թե ինչ վիճակի մեջ ենք հայտնվում։ Ես տանը ամուսնուս ձեռքը բռնած ման գուկամ, սաղս հոգեկան հիվանդ ենք դարձել»:
Ի՞նչ հոգեվիճակում են գտնվում Ավետիսյանները, դեռ որքա՞ն են նրանք քաղելու տառապանքի պտուղները, այս եւ այլ հարցերի շուրջ Orer.am-ը զրուցեց հոգեբան Մարինա Թոզալաքյանի հետ.
-Իրականում շատ դժվար է կանխատեսել, թե ինչի կհանգեցնի այս պարագայում այն սթրեսը, որն ապրում են Ավետիսյանների հարազատներն ու բարեկամները: Այստեղ երեք կարեւոր գործոն կա, որոնց պետք է ուշադրություն դարձնել: Ընդհանրապես կորստի զգացումը մոտ մեկ տարի կարող է տեւել, ես դա ասում եմ սովորաբար տեղի ունեցող կորուստների մասին, բայց այս պարագայում արտառոց դեպքի հետ գործ ունենք, որովհետեւ միաժամանակ մի ամբողջ ընտանիք է վերացվել, իսկ կորուստն էլ եղել է անսպասելի է: Երրորդն էլ այն է, որ կորուստը եղել է դաժանաբար: Պետք է հասկանալ, որ մարդիկ ներքին վախ ունեն, նրանցից յուրաքանչյուրը պատկերացնում է, որ դա կարող էր ցանկացած պահի իր հետ պատահել:
Ասեմ, որ երկար ժամանակ կպահանջվի, որպեսզի Ավետիսյանների հարազատներն ընդունեն տեղի ունեցածը: Մարդկանց հետագա վիճակի վրա բավականին մեծ ազդեցություն կունենա այն հանգամանքը, թե ինչ պատժի կարժանանա մարդասպանը. եթե Պերմյակովը արժանի պատիժ չկրի, ապա դա ավելի կծանրացնի նրանց վիճակը:
Ցանկալի կլինի, որ մարդիկ դիմեն մասնագիտական օգնության, որովհետեւ սա արտառոց դեպք է, ինչի հետեւանքով էլ սթրեսը կարող է բավականին ծանր հետեւանքներ ունենալ: Որքան էլ, որ մարդ ուժեղ լինի, այնուամենայնիվ, ստեղծված իրավիճակը բավականին ծանր է:
Սոսե Չանդոյան