Անահիտ Մութաֆյան. Մի խոսքով՝ ամուսնանալու եմ քաղաքականության հետ (լուսանկարներ)
-Իսկ ո՞ւմ հետ և ինչպե՞ս:
-Բնականաբար՝ չեմ նշի միայնակ կամ որևէ պատահական մարդու հետ, այն կնշեմ մեկի հետ, ում սիրում եմ: Համոզված եմ, որ մեր զբաղվածությունը գոնե այդ օրը մեզ չի խանգարի (ժպտում է Ն.Ն.):
-Անակնկալ պատրաստե՞լ եք, կկիսվե՞ք մեզ հետ:
-Իհարկե, ես արդեն պատրաստել եմ անակնկալ և սպասում եմ փոխադարձ անակնկալին (ժպտում է Ն. Ն.): Եթե այն լինի, խոստանում եմ առաջինը ձեզ ասել:
- Տոնին նախորդող գիշերը բոլոր երիտասարդ աղջիկներն ու տղաները աղի բլիթ են ուտում: Հետևո՞ւմ եք այդ սովորույթին:
-Ասեմ, որ որպես քրիստոնյա, միշտ պահել եմ Սուրբ Սարգսի տոնին նվիրված պահքը: Նույնիսկ մեկ անգամ այդ օրը ծոմ եմ պահել, քնելուց առաջ կերել բլիթը, բայց, ցավոք սրտի, երազ չեմ տեսել: Թեև, տեսել եմ, բայց ոչ ամբողջական. ամեն տարի այդ օրը շատ տարօրինակ երազներ եմ տեսել՝ Երևանի բոլոր հանրահայտ շենքերը, թատրոնները:
-Երեկ նույնպե՞ս աղի բլիթ եք կերել:
- Այո, այս անգամ էլ Ազգային ժողովի շենքը տեսա...Մի խոսքով՝ ամուսնանալու եմ քաղաքականության հետ:
-Բայց, եթե չեմ սխալվում, Ձեր ընտրյալը վերջապես հայտնվել է, Ձեր «Սարգսին» գտե՞լ եք:
-Այս կյանքում միանշանակ ոչինչ չկա: Այնպես որ չեմ կարող կոնկրետ պատասխան տալ: Այժմ արդեն միայնակ չեմ, չեմ տառապում անցյալի հուշերով ու առանց սիրո, բայց դեռ ոչ մի որոշակիություն չկա ու չեմ կարող հստակ պատասխանել:
-Ինչպե՞ս եք ծանոթացել:
-Շատ պատահական, շատ անսպասելի ու շատ սովորական: Ամեն ինչ սկսվեց մի փոքրիկ հումորից, որն էլ, կարծես, պատճառ դարձավ հանդիպելու: Հանդիպումները դարձան հաճախական ու եղավ այն, ինչ կա այժմ: Բայց դեռ վախենում եմ այս ամենին սեր անվանել, քանզի սերը ինձ համար շատ բարձր ու վեհ զգացմունք է, անբացատրելի զգացմունք:
-Կհիշե՞ք Ձեզ արված ամենագեղեցիկ սիրո խոստովանությունը:
-Մեծամտություն չհամարեք, բայց կյանքումս շատ սիրո խոստովանություններ եմ լսել, որոնցից շատերը մոռացել եմ, բայց մի քանիսը, որոնք կարևոր են ինձ համար, հիշում եմ:Մեկը, ումից երբեք չէի սպասի նման ռոմանտիզմ ու նման հուզականություն, այսպիսի խոսքերով հայտնեց իր սերը. «Թույլ տուր դեմքիդ երջանկություն նկարել»:
-Իրականացրե՞ց խոստումը:
-Գիտեք, չնայած այն բանին, որ դրանք ընդամենը խոսքեր էին, որոնք գործի չվերածվեցին, այնուամենայնիվ, սա իմ լսած լավագույն սիրո խոստովանությունն էր: Գեղեցիկ խոսքեր ու ակնթարթներ էին: Բայց, եթե հաշվի առնենք ասողի մասնագիտությունը, զարմանալի չէր, որ չիրագործվեց:
- Ի՞նչ կցանկանայիք սիրելիից նվեր ստանալ սիրո տոնի կապակցությամբ:
-Նրա ներկայությունը: Ամենամեծ նվերը կլինի ինձ համար, երբ նա ամբողջ օրը նվիրի ինձ՝ այդ ընթացքում անջատելով հեռախոսն ու կապի բոլոր միջոցները: Գիտեմ՝ հիմա շատերը կծիծաղեն, բայց դա իմ երազանքն է…
-Կարո՞ղ եք մտաբերել ամենամեծ խենթությունը, որ հանուն սիրո մինչ այսօր կատարել եք:
-Ինչպես միշտ եմ անկեղծ եղել, այս հարցում էլ կլինեմ անկեղծ. ոչ մի խենթություն չեմ արել հանուն սիրո ու երևի չանեմ, որովհետև իմ բոլոր քայլերը խենթ քայլեր են, ուստի և հանուն այսինչ բանի կամ այնինչի՝ չեմ անում խենթություն:
-Անահիտ, ասում են՝ կանայք սիրում են ականջներով: Ձեր դեպքում էլ այդպե՞ս է:
-Իհարկե այդպես է, չնայած այս նոր սերունդը սկսել է «սիրել» աչքերով: Օրինակ՝ նայելով մեքենային, հագած բրենդային հագուստին, թանկարժեք ժամացույցին, բայց ես սիրել եմ ու կսիրեմ «ակաջներով », քանզի տղամարդու կողմից ամենասարսափելի արարքը կարող եմ ներել մեկ «պուպուշ» բառ լսելով:
-Սերն առանց հիասթափությունների չի լինում: Նման պահեր ապրե՞լ եք:
-Մեկ անգամ ապրել եմ ու շատ խորն եմ տարել այդ հիասթափությունը: Հիասթափվել եմ ու այլևս չեմ պատկերացրել ինձ նրա կողքին…
-Ես սիրում եմ քեզ. հե՞շտ է արտասանել այս խոսքերը:
-Ահավոր բարդ է ինձ համար: Չեմ սիրում շատ ասել «սիրում եմ» արտահայտությունը, քանզի այն արժեզրկվում է: Ուղղորդվում եմ մեծն Շեքսպիրի խոսքերով. «Ովքեր գոռում են իրենց սիրո մասին, նրանք ավելի նվազ են սիրում»: Այնպես որ շատ բարդ է: Նաև մի պարզ ճշմարտություն կա, որը վերջերս հասկացա. սիրելի մարդուն պետք է ժամանակին ասել այն, ինչ ուզում ես ասել ու ինչ զգում ես, թե չէ հետո կարող է ուշ լինել:
Նիկա Նազարյան 
