Չնայած ներքաղաքական կտրուկ զարգացումներին` Orer.am-ը մշտապես անդրադառնում եւ հետեւողական է լինում Ավետիսյանների ընտանիքի դաժան սպանության գործի զարգացումներին եւ տվյալ ընտանիքի հարազատների արձագանքներին:
Ինչպես նախկինում տեղեկացրել էինք, սպանության գործով իր մեղքն ընդունած ռուս զինվորական Վալերի Պերմյակովի ընտանիքի անդամները հանդիսանում են խարիզմատիկ եկեղեցու հետեւորդներ: Նրա հայրը՝ Պավել Պերմյակովը, «Հույս, Հավատ, սեր» կազմակերպության հոգեւոր հովիվ է: Նա ներկայացնում է ՌԴ Չիտայի մարզի Բալեյ քաղաքը:
Ըստ ռուսական մամուլի տեղեկատվության՝ նշված կազմակերպությունը քրիստոնեական եկեղեցի է, որի կարգախոսն է՝ «Փրկություն Հիսուսով»: Եկեղեցին ավելի հայտնի է որպես «Հիսունականների եկեղեցի», որը Հայաստանում ճանաչված աղանդ է:
Թե արդյո՞ք աղանդավորականի ընտանիքում դաստիարակված մարդը, իսկ միգուցե նաեւ աղանդավորը կարող է այնպիսի հոգեվիճակում գտնվել, որ դիմի նման ոճրագործության, Orer.am-ը պարզեց Կոմիտաս վարդապետ Հովնանյանից.
«Այսօր ամբողջ հայ ժողովրդի համար այդ սպանությունը տակավին մնում է որպես առեղծված, որովհետեւ այն, որ երիտասարդը կարող էր սպանություն գործել եւ իր հագուստը, զենքը թողնել այդտեղ ու դրա հետ զուգահեռ անհայտանար` ինքնին կասկածի տեղիք է տալիս: Հարկ եմ գտնում ուշադրություն դարձնել մի հանգամանքի վրա, այն, որ հարեւան ընտանիքների անդամներից ոչ մեկը չէր լսել հրազենի ձայնը, արձագանքը, որպեսզի գնար պաշտպանության:
Թե իրականում ի՞նչ էր տեղի ունեցել` չեմ կարող ասել, ես մարգարեական ուժ չունեմ, որ կարողանամ մարգարեանալով տեսնել միջադեպի ընթացը, իսկ աղանդավորական շարժման անդամը կարող էր անել նման բան, թե ոչ, ապա կարող եմ ասել՝ այո, կարող էր նման քայլ անել: Լինել աղանդավորական շարժման անդամ, չի նշանակում լինել կատարելության հասած անձ: Եթե կան մարդիկ նույն աղանդավորական շարժման մեջ, որոնք ինքնասպան են լինում, կարող են նաեւ ուրիշներին սպանել:
Ամբոջ հարցը կայանում է նրանում, որ մենք չգիտենք, թե այդ երիտասարդն ինչ հոգեվիճակի մեջ է եղել, մենք անգամ վերջնական չգիտենք ինքն է դա իրականացրել, թե նա ինչ-որ մեկի կամ որոշների օգնությամբ է դա արել: Հետեւաբար այս ամենի պատճառով է, որ անորոշության ենք մատնված բոլորս»,- նշեց վարդապետը:
Սոսե Չանդոյան