Կարինե Աճեմյանը՝ երիտասարդ ընտանիքների եւ դրանց կազմաքանդման մասին

Այսօր ընտանիքի միջազգային օրն է, սա թերեւս այն տոներից է, որը բավական կարեւոր դեր եւ նշանակություն ունի բոլորիս կյանքում: Ընտանեկան երջանկության գաղտնիքի եւ ներկայումս հայ ընտանիքներում առկա խնդիրների մասին Orer.am-ը զրուցեց ԱԺ ՀՀԿ խմբակցության պատգամավոր Կարինե Աճեմյանի հետ:

Նախևառաջ անդրդառնալով տոնին պատգամավորը նշեց. <<Ընտանիքի միջազգային օրը՝ մայիսի 15-ը, Հայաստանի Հանրապետությունը վերջին տարիներին արդեն օրենքով ամրագրեց, դրանով իսկ կարեւորելով ընտանիքի դերակատարությունը հասարակության կյանքում: Այս քայլով ընտանիքը կարեւորվեց որպես ինստիտուտ: Ինքս համարում եմ, որ ,<<Սիրեցե՛ք միմյանց>> պատվիրանի լավագույն արտահայտումը դա ընտանիքն է:

Ընտանիքների հոգեւոր, բարոյական վիճակը հիմք է դառնում և՛ հասարակության, և՛ պետության բարեկեցության համար: Ազգային հաջողություններն ու անհաջողությունները, առաջադիմությունը կամ դժվարություններն առավելապես կապվում են հենց ընտանիքի եւ ընտանեկան դաստիարակության հետ: Ընտանիքը ո՛չ միայն հասարակական, այլեւ՝ բարոյական այն միավորն է, որի վրա հաստատուվում է ազգային կյանքը: Ազգը պահողը, այն շարունակողը, ազգային նկարագիրն ու դիմագիծը, քաղաքակրթությունը սերնդեսերունդ փոխանցողը՝ ընտանիքն է>>:
Անդրադառնալով հայ երիտասարդներին նետված մարտահրավերներին եւ ընտանիքի ինստիտուի մասին ձեւավորված նոր մոտեցումներին Կարինե Աճեմյանը նկատեց.<<Ինչ վերաբերվում է հայ երիտասարդներին, պետք է ասեմ, որ յուրաքանչյուր դարաշրջան, ինչպես նաեւ 21-րդ դարն իր մարտահրավերներն ունի եւ նոր ժամանակներին վերաբերող՝ անձի ազատության սխալ ընկալումը, միջմարդկային հարաբերություններում բարոյական պատասխանատվություն չկրելու հանգամանքը լրջորեն խաթարում են ընտանիքի հիմքերը: Այսինքն մարդիկ, ազատություն, իրավունք կոչվածը որոշակիորեն սխալ են հասկացել, իսկ որոշակի խեղաթյուրումներից տուժում է ընտանիքը>>:

Չանտեսելով նաեւ մտահոգության լրջագույն թեմա դարձած ամուսնալուծությունների հարցը Աճեմյանն ասաց. <<Մարդու համար շատ կարեւոր է հավատի, հույսի, սիրո առկայության մշտական զգացումը եւ այդ զգացումները մյուսների փոխանցելու փորձը, իսկ դա կատարվում է հենց ընտանիքի միջոցով:

Կարծում եմ մեզ մոտ ամուսնալուծությունների թիվը շատացել են, քանի որ մարդիկ պատասխանատվության կրելու մասին թյուր պատկերացումներ ունեն: Այսինքն եթե մարդ պատրաստ չէ պատասխանատվություն կրել, եթե պատրաստ չէ կիսել իր ընտանիքի հոգսերը, ապա իրականում նա պարզապես պատրաստ չէ ընտանիքի որպես հայր կամ մայր հանդես գալ: Երեխաների վրա այդ ամենը շատ վատ է անդրադառնում, ես կուզեմ, որ մեր ընտանիքները շատ ամուր լինեն, բայց դա խոսքերով չի լինում, այն պետք է սերմանվի և՛ երեխաների մեջ՝ ընտանիքներում, և՛ դպրոցներում: Մի շատ կարեւոր հանգամանք իմ փորձից կարող եմ ասել՝ պետք է սիրես, հարգես, բայց անպայման նաեւ երբեմն զիջող լինես, որովհետեւ եթե ամուսիններից մեկը միշտ պահանջողի դերում է հանդես գալիս, ապա կարծում եմ այդ ընտանիքում դժվար թե հաջողություններ գրանցվեն>>:

Սոսե Չանդոյան