Անկախության տարիներին Ադրբեջանում հնչեղ արվեստի ստեղծագործություն կամ գիտական հայտնագործություն չի եղել. «Ազադլըգ»
Ադրբեջանի իշխող «Ենի Ազերբայջան» կուսակցության 23-ամյա տարեդարձի կապակցությամբ հրապարակած հոդվածում «Ազադլիգ» թերթն անդրադաձել է, իր մեկնաբանմամբ` «այդ կուսակցություն կոչված ամորֆ կազմակերպության կողմից 23 տարի շարունակ երկրում յուրաքանչյուր մարդուն ընկնող բռնաճնշման, անարդարությունը նմանը չունեցող գագաթակետին հասցված իրողություններին»:
Ինչպես հաղորդում է Արմենպրեսը, անդրադառնալով երկար ժամանակ իշխանությունը ձեռքում պահելու, անդամների թիվը 600 հազարն անցնելու, եւ որ եթե իրենք (Հեյդար Ալիեւը) չլիներ, Ադրբեջան պետության գոյություն անհնարին կլիներ ԵԱԿ-ականների կողմից անընդհատ պնդումներին, թերթը մեջբերել է ներկայում խղճի բանտարկյալ Ասիֆ Յուսիֆլիի հետեւյալ կարծիքը. «Նախկին ՍՍՀՄ հանրապետություններից յուրաքանչյուրից ոչ մեկում Հեյդար Ալիեւ եւ ԵԱԿ չի եղել, այդ երկրները ոչ փլուզվել, ոչ էլ մասնատվել են եւ շարունակում են իրենց բնականոն կյանքը»:
Ըստ թերթի, ԵԱԿ-ն իր կարծիքը շրջանառության մեջ է դրել զանգվածներին շփոթեցնելու համար:
«Հեյդար Ալիեւի եւ ԵԱԿ-ի գոյությունը մեզ որպես պետություն այնքան հարվածներ է հասցրել, որ դրանց ծանրությունը մենք դեռ երկար տարիներ զգալու ենք», -գրում է թերթը:
Քաղաքական երկարակեցության մասին ԵԱԿ-ի պնդման հետ կապված թերթը դա համեմատել է Աֆրիկայում մինչեւ 30-40 տարի իշխանությունը բռնազավթած ռեժիմների հետ, ինչը ժամանակակից աշխարհում միայն կատարյալ բռնապետություններին է հատու:
«ԵԱԿ-ը գուցե հպարտանար իր 22 տարվա իշխանությամբ, եթե պաշտոնապես ոչ թե 22, այլ գոնե 2 միլիոնատեր նվիրեր մեզ: Անընդհատ կրկնում են, որ իրենք շատ փող ունեն, բայց պաշտոնապես երկրում ոչ մի միլիոնատեր չկա, ինչը խոսում է յան մասին, որ Ադրբեջանում օրինական, նորմալ բիզնես մթնոլորտ գոյություն չունի: Այդքան անդամ ունեցող կուսակցությունը շարունակաբար չէր կեղծի բոլոր ընտրությունները: Այդ կուսակցությունը, խոսքի իսկական իմաստով, մնացել է ծախվածների, անգետների հույսին: ԵԱԿ-ականներն այնքան անգրագետ են, որ անգամ վախենում են ընդդիմության հետ բանավեճերից:
ԵԱԿ ծրագրի համաձայն, այն սոցիալական ուղղվածությամբ կուսակցութուն է, սակայն, ժողովուրդը սոցիալականության նկատմամբ թշնամությունից բացի այլ բան չի տեսել այդ կառույցից: ԵԱԿ-ը հեռացել է նաեւ 1918-1920 թվականների Ադրբեջանի ժողովրդական հանրապետության ժառանգորդը լինելու սկզբունքից: Այդ հանրապետության հիմնադիրներից բոլորի արձանները հանվել են եւ դրվել ԵԱԿ-ի գրեթե բոլոր նախարարների ծնողների արձանները: ԵԱԿ-ի ժառանգորդական սկզբունքը ոչ թե գաղափարական է, այլ կենսաբանական իմաստով է: Օրինակ` Իլհամ Ալիեւի եւ այլոց ձեւով: Այսինքն, որեւէ պաշտոն զբաղեցնող ԵԱԿ-ականը մահանալու դեպքում, այն նրա արյունակից ազգականից բացի ոչ ոք չի կարող զբաղեցնել…
ԵԱԿ-ը մաենաշատ պետական հանցագործություններ կատարած մարդկանց կուսկցությունն է: Ամենածանր հանցագործությունների համար այսօր իրար հետեւից ձերբակալված չինովնիկներից շատերը ԵԱԿ անդամներ են, այն էլ ոչ թե շարքային անդամներ, այլ կուսակցության վերնախավին պատկանող: ԵԱԿ-ում եղածի չափ կաշառակեր, «որբի բերանից թռցնող», անարդար մարդ ոչ մի այլ կազմակերպությունուն չկա:
Իզուր չէ, որ ԵԱԿ-ի հիմնադիրներից եւ Սիրիուս Թավրիզլին այն անվանել էր «անդեմ ավազակների կուսակցություն»: ԵԱԿ-ի եւս մեկ հիմնադիր, տաս տարուց ավելի քաղաքական դրդապատճառներով ճաղերի հետեւում գտնվող նախկին առողջապահության նախարար Ալի Ինսանովն իր ստեղծած կառույցն անվանել է «տխմարների կուսակցություն»:
ԵԱԿ-ը ապագա չունեցող եւ Իլհամ Ալիեւի` աթոռից իջնելու օրը հասարակական-քաղաքական հրապարակից վերանալ-չքանալու ենթակա ֆենոմեն է», -գրում է թերթը:
