Հաջորդ օրը բոլորն իմ մասին էին խոսում. Ալեքսանդր Բաբասյանի դպրոցական հիշողություններն ու սիրո խոստովանությունները

Aysor.am-ը գրում է.

Ուրախության բերկրանքն ու կարոտի արցունքն ամեն տարի մայիսի վերջերին միաձուլվում են՝ դպրոցական վերջին զանգի ղողանջներով բարի ճանապարհ մաղթելով պատանիներին: Aysor.am-ը շարունակում է ներկայացնել հայ հայտնիների ավարտական հիշողություններն ու դպրոցական կյանքի լավագույն դրվագները:

Դերասան Ալեքսանդր Բաբասյանը դպրոցին հրաժեշտ է տվել 1999 թվականին: Մինչև 8-րդ դասարանը սովորել է Նար-Դոսի անվան թիվ 14 դպրոցում, այնուհետև՝ «Նեյրոն» բժշկական վարժարանում:

«Եթե չեմ սխալվում, իմ վերջին զանգը մայիսի 25-ին էր: Հիշողություններս բավական վառ են, քանի որ ունեցել եմ երկու դպրոց, երկու դասարան, երկու վերջին զանգ և երկու ավարտական երեկո», - մեզ հետ զրույցում նշեց դերասանը:

Էկրաններից աղջիկներին միշտ գրավող Ա. Բաբասյանը դպրոցում էլ եղել է ուշադրության կենտրոնում, բայց դպրոցական սեր չի ունեցել: «Դպրոցական տարիքում սեր չեմ ունեցել, բայց մանկական սերը մեր դպրոցի երկու աղջիկների ստիպեց, որ իմ նկատմամբ ունեցած սիրո պատճառով ինձ հետ դպրոցից տեղափոխվեն վարժարան: Հիշում եմ, դասընկերներս իրենք էին գնում, դասարանների դռները բացում, աղջիկներին նայում, իսկ իմ դեպքում հակառակն էր՝ տարբեր դասարանների աղջիկներ գալիս էին ինձ տեսնելու: Շատ առաջարկություններ եմ ստացել աղջիկներից: Հաճախ դասընկերներս ու դասընկերուհիներս կանչում ասում էին՝ տես՝ այս կամ այն դասարանում ինչ է կատարվում: Տեսնում էի՝ երկու աղջիկներ միմյանց հետ վիճաբանում էին ինձ համար, տղամարդավարի կռվում, իրար «մազ պոկում», թե՝ միևնույն է՝ Ալեքսանդրն իմն է լինելու», - ծիծաղելով վերհիշում է երիտասարդ դերասանը:

Լինելով լեզվաբանների ընտանիքից, որտեղ ուսմանը առաջնային տեղ է տրվել, նա էլ սովորելու նկատմամբ մեծ սեր է ունեցել: Իհարկե, բոլոր երախաների պես առանձնացրել է սիրած առարկան ու սիրելի ուսուցչին: «Չկա մի առարկա, որը բոլորովին չեմ սիրել: Բայց ինձ համար առանձնացրած առարկաներ և ուսուցիչներ էլ եմ ունեցել. շատ եմ սիրել իմ առաջին ուսուցչուհուն՝ տիկին Անահիտ Հակոբյանին, ով, ի դեպ, գրող-հրապարակախոս Մերուժան Տեր Գուլանյանի կինն է: Նա բավական մեծ ներդրում է ունեցել իմ գրագիտության մեջ: Դպրոցում բաց դասեր էր կազմակերպում, ու մենք Մանկական կտակարանի 1-ից 6-րդ գլուխները բաց դասի տեսքով ներկայացնում էինք, այն էլ, երբ ընդամենը 2-րդ դասարանի երեխաներ էինք: Չեմ կարող չառանձնացնել պատմությանս ուսուցչուհի տիկին Աստղիկ Սահակյանին, ով երգիծաբան, հրապարակախոս, բանաստեղծ Արամայիս Սահակյանի կինն է: Գիտեք, երբ ուսանողները գալիս էին մեզ մոտ փորձաշրջանի, նստում էին աշակերտական նստարանների մոտ ու դասը ես էի անցկացնում: Տիկին Սահակյանը միշտ ոգևորվում էր դրանից ու ինձ էլ ոգևորում», - մտաբերեց մեր զրուցակիցը:

Ասում են՝ ամենաամուր ընկերությունը դպրոցական ու բանակային ընկերությունն է: «Համադասարանցիներիս հետ կապը պահպանվում է: Նրանց մեջ և՛ հիմնական ընկերներ ունեմ, և՛ մարդիկ, որոնց հետ թեև ընկերություն չենք անում, բայց շատ ջերմ հարաբերությունների մեջ ենք: Չկա մեկը, ում հետ գժտված եմ: Բոլորին սիրում ու կարոտում եմ», - ընդգծեց նա:

Ալ. Բաբասյանն, ինչ խոսք, չարաճճի աշակերտների շարքին է դասվել, բայց լավ սովորելն ու դպրոցում մայրիկի ներկայությունը նրան «փրկել» են: «Իհարկե, չարաճճիների շարքին եմ դասվել, միշտ հայտնվել եմ փոքրիկ վիճաբանությունների, կռիվների մեջ, քանի որ իմ տեսակով շատ աշխույժ եմ ու շփվող: Նաև լիդեր եմ ու սիրում եմ ամենուր լինել առաջինը: Քանի որ մայրս դասավանդում էր այն նույն դպրոցում, որտեղ սովորում էի, նաև՝ հետագայում այն նույն քոլեջում, որտեղ տեղափոխվեցի՝ ստացվեց այնպես, որ չարաճճիություններիս համար ինձ շատ խիստ չէին պատժում: Երևի պատճառը և՛ մորս նկատմամբ հարգանքն էր, և՛ այն հանգամանքը, որ մինչև 10-րդ դասարան գերազանցիկ եմ եղել: Բայց դասընկերներ եմ ունեցել, որ «խելոք չմնալու» պատճառով հեռացվել են դպրոցից», - խոստովանեց դերասանը:

Չնայած՝ մեծ սեր ունի ֆուտբոլի հանդեպ ու միշտ երազել է նաև ֆուտբոլիստ դառնալ, սակայն դպրոցական տարիների ամենամեծ երազանքը վիրաբույժ դառնալն էր: Ժամանակի ընթացքում հասկացավ՝ դա իր կոչումը չէ:

Դպրոցական ավարտական երեկոն այս կամ այն դրվագով միշտ հիշարժան է դառնում ներկաների համար: «Մինչև 25 տարեկան դառնալս ես բոլորովին չեմ օգտագործել ալկոհոլ, քանի որ ֆուտբոլով էի զբաղվում ու երազում էի դառնալ շատ հայտնի այդ բնագավառում:  Բայց քանի որ Հայաստանում պայմաններն այդ ժամանակ սուղ էին, որոշեցի հրաժարվել այդ երազանքից…  Ավարտական երեկոյին դասընկերներս ստիպեցին, որ պետք է խմեմ, ու սկսվեց զավեշտալին… Հաջորդ օրը բոլորն իմ մասին էին խոսում», - Aysor.am-ի հետ զրույցը ծիծաղելով եզրափակեց դերասան Ալեքսանդր Բաբասյանը: