Թուրքիայի հասարակությունը կքաղի Էրդողանի ցանկության դառը պտուղները

Թուրքիայի իշխանությունների կողմից մահապատիժը վերկանգնելու վերաբերյալ հայտարարության պատճառով Թուրքիայի հասարակությունը կքաղի Էրդողանի ցանկության դառը պտուղները։ Թուրքիայի հասարակությունը կապրի վախի մթնոլորտում, և միաժամանակ առհավետ կմոռանա դեպի ԵՄ տանող ճանապարհի մասին:

2004թ. Էրդողանի կառավարությունը, ԵՄ-ին անդամակցելու ցանկությունից դրդված, վերացրել էր մահապատիժը, իսկ 12 տարի անց՝ 2016թ. հոկտեմբերի 29-ին, հայտարարեց այն վերականգնելու վերաբերյալ օրինագիծ ընդունելու մասին:

Եվրոպայի Խորհուրդը խիստ քննադատության է արժանացրել երկրում մահապատիժը վերականգնելու վերաբերյալ նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանի արած հայտարարությունը՝ նշելով, որ դա «կփակի վերջինիս առաջ ԵՄ տանող դռները»: Ավստրիայի արտգործնախարար Սեբաստիան Կուրցը հավելել է, որ «մահապատիժը պետք է վերացնել ողջ աշխարհում, այն հակասում է եվրոպական արժեքներին»:

Էրդողանը պնդում է, որ աշխարհում բազմաթիվ երկրներ են իրականացնում մահապատիժ: Մինչդեռ Amnesty International իրավապաշտպան կազմակերպության տվյալներով, 102 երկրներում այն արգելված է, և միայն 58 երկրներում դեռ գոյություն ունի: Ընդ որում՝ 32-ում ընդամենը թղթի վրա է մնացել ու այլևս չի կիրառվում:
ԵՄ արտաքին քաղաքականության և անվտանգության հարցերով գերագույն հանձնակատար Ֆեդերիկա Մոգերինին վաղուց է Թուրքիային զգուշացրել, որ «մահապատիժ իրականացնող որևէ երկիր չի կարող լինել ԵՄ-ի անդամ»:

Գերմանիայում ևս քննադատությունների նոր ալիք է բարձրացել, չնայած բոլորը չէ, որ բացահայտ հանդես են գալիս Էրդողանի քննադատությամբ, քանզի կանցլեր Անգելա Մերկելը որոշ չափով վախենում է վերջինից ՝ կապված փախստականների վերաբերյալ համաձայնության հետ:

Bloomberg-ին տված հարցազրույցում Գերմանիայի «Կանաչներ» կուսակցության համանախագահ Ջեմ Օզդեմիրն իրատեսական չի համարում Թուրքիայի անդամակցությունը կամ առնվազն դրա հավանականությունն Էրդողանի նախագահության ընթացքում:

ԱՄՆ-ի Պետդեպը ևս Թուրքիային կոչ է արել «պաշտպանել օրենքի գերակայությունը և հիմնարար իրավունքները»:

Էրդողանը արհամարհում է բոլոր կողմերից հնչող քննադատություններն, ավելին՝ հայտարարում, որ իրեն չի անհանգստացնում այն փաստը, որ իրեն բռնապետ են անվանում: «Դա մի ականջից մտնում, մյուսից դուրս է գալիս: Կարևորն այն է, թե ինչպես են ինձ կոչում իմ ժողովուրդը»,-նշել է վերջինս:

Անի Գասպարյան