Ես հույս ունեմ, որ կլինի նաև ֆորս–մաժոր, ու կխափանվի իշխանության վերարտադրության ծրագիրը. «Փաստ»
Politics
«Փաստ» օրաթերթը գրում է.
Մեր հյուրն է Գերագույն խորհրդի նախկին պատգամավոր Ազատ Արշակյանը
– Պարոն Արշակյան, Ձեզ համար սպասելի՞ էր, որ Հանրապետական կուսակցությունից այսքան նախկին պաշտոնյաներ դուրս կգային:
– Ես հիմա մոռացել եմ Բրուտոսի ազգանունը: Այն ժամանակներից սկսած պաշտոնյաները դուրս են գալիս. թիկունքից խփում են, դիմացից խփում են յուրայիններին: Այնպես որ շատ բնական եմ համարում, որ պաշտոնյաները երբեմն օբյեկտիվորեն են հեռանում իրենց հիմնական խմբից: Այսինքն` իրենց կարծիքը, գաղափարներն են փոխում: Կամ իրենց համոզմունքներն են փոխում: Նաև ինտրիգների ու դավադրությունների հետևանքով են հեռանում: Նաև հեռանում են, երբ իրենց բաժինն է պակասում իշխանության սեղանից: Այնպես որ բազմաթիվ պատճառներով իշխանությունից մարդիկ հեռանում են:
– Դա նորմա՞լ համարենք:
– Այո, նորմալ է:
– Բայց, գիտեք, մի փոքր նորմալ չի երևում այն առումով, որ վերջին այս տասը տարիների ընթացքում մեր իշխանական համակարգն այնքան կարծրացած է եղել, այնքան «կուռ» է եղել: Թվացել է հաճախ, որ անշարժ ջուր է` ճահճի նման: Ու հիմա ոնց որ հոսքեր կան: Դա լա՞վ է, թե վատ է:
– Բարեբախտաբար հոսք կա: Իսկ հոսքը միշտ օգտակար է ճահճի համեմատությամբ: Այդ իմաստով լավ է, որ ոչ ժողովրդական խմբավորման մեջ (դա արդեն խմբավորում է), ուր բանավեճ չկա, չկան ֆրակցիաներ, և որոնք սովորաբար ճահճանում են, արդեն սկսում են հոսանքներ ի հայտ գալ, որ լքում են մայր կազմակերպությունը:
Այս երևույթը երկու կողմ ունի: Նախ` լավ է, որ մարդիկ հեռանում են, որովհետև տեսնում են, որ այնտեղ լճացում է, շարժ չկա, դեգրադացիա է ի վերջո: Եվ երկրորդ` տեղի է ունենում առնետավազք: Կեղծ տագնապ են ունենում, որ նավը խորտակվում է, հեռանում են: Կամ էլ տագնապը կեղծ չի լինում. իրոք նավը պետք է խորտակվի, ու իրենք հեռանում են այնտեղից:
Այս առումով Հանրապետական կուսակցությունը քաղում է իր աճեցրած պտուղները: Որովհետև եթե ներսում չկա խոսքի ազատություն, եթե ներսում չկա շարժ, ուրեմն ինչ–որ ժամանակ հետո այնտեղից սկսում են հեռանալ:
– Իսկ ինչպե՞ս տարբերակենք` ով ինչ շահագրգռությամբ է հեռացել: Որի շարժառիթը անձնակա՞ն շահն է, որինը պետական շահն է….
– Այո, նաև հայրենասիրությունը կարող է լինել այդ երևույթի պատճառը: Երբ նկատում են, որ իրենց խմբավորումը հակապետական է, հակազգային է, լքում են այն: Կամ էլ ոմանք անձնական շահ են ակնկալել ու չեն ստացել կամ արդեն ստացել–վերջացրել են. էլ ստանալիք չունեն ու հեռանում են: Լինում են նաև այնպիսի մարդիկ, որ չեն հասկացել, թե ուր են եկել և հիմա էլ չեն հասկանում, թե ուր են գնում:
Ըստ իս, Հանրապետական կուսակցությունից հեռացողների մեջ այս երեք կատեգորիան էլ կա:
– Դիտենք ժողովրդի աչքերով, ժողովրդի տեսանկյունից: Ժողովուրդն ինչպե՞ս գնահատի այս ամենը. հավատա՞ ընդդիմադիր դարձած գործչի ազնիվ մղումին: Ավելի թափանցիկ ասեմ` Սեյրան Օհանյանին, ով մի քանի ամիս առաջ իշխանության մեջ էր:
– Ժողովուրդը պետք է հավատա ոչ թե քաղաքական գործիչներին, այլ Աստծուն: Քաղաքական գործիչը ծառա է. ծառային ինչո՞ւ պետք է նա հավատա: Նա պետք է հանձնարարություն տա ծառային, որպեսզի ծառայի իրեն և հայրենիքին: Եվ եթե այդպես չի լինում, նշանակում է ժողովուրդը սխալ ընտրություն է կատարել: Նա հիասթափվել է իր ծառաներից, կարող է նրանց վռնդել: Սա է ժողովրդի գործը: Ժողովուրդն այս դեպքում տերն է: Գիտենք` ժողովուրդն իշխանության աղբյուրն է և իշխանության տերն է:
– Իսկ կարծում եք կուսակցական այս ինտրիգների մեջ, դաշինքներ ձևավորվելու ու չձևավորվելու այս խնդիրների մեջ, այս առնետավազքի մեջ, երբ ամեն մարդ այս արևի տակ, կամ ավելի ճիշտ` իշխանական ձեռքի տակ, որը հավասար է արևին, իր տեղն է ուզում փնտրել, ժողովուրդը կարո՞ղ է գործոն լինել, կարո՞ղ է ազդեցություն ունենալ քաղաքական պրոցեսների վրա:
– Ես հավատում եմ, որ ժողովուրդը կարող է գործոն լինել: Եվ պետք է լինի գործոն: Նրա գործն է` վստահել, չվստահել, վռնդել, ընդունել, աջակցել, չաջակցել, ծաղրել, պատժել…. Ժողովուրդը պետք է կողմնորոշվի, ժողովուրդը հո դեռահաս չէ՞, կամ մանուկ չէ՞: Այնպես որ քաղաքացիները պետք է ճիշտ ընտրություն կատարեն և իրենց ձեռքում պահեն իշխանության, այսպես ասած` սանձերը:
– Ինչ կանխատեսում ունեք` առաջիկա երկու ամիսներին ի՞նչ է լինելու մեզ մոտ:
– Ես կարծում եմ, որ ունենալու ենք բուռն երկու ամիս: Այդ իմաստով մեզ մոտ ձանձրալի չի լինելու: Բայց մի բան էլ` հույս ունեմ, որ կլինի նաև ֆորս–մաժոր, և կխափանվի իշխանության վերարտադրության ծրագիրը: Քաղաքացիները կկարողանան ընտրել իրենց ուզած իշխանությունը: Եվ ամռանը կունենանք Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիների կողմից ընտրված իշխանություն:
Բայց մի նկատառում` ես սա ուզում եմ. կանխատեսում չեմ կարող անել:
Շարունակությունը` «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում:
