Ցավ ապրեցի, բայց միևնույն ժամանակ անչափ հպարտացա. Նիկոլայ Եղիազարյան
Citylife.am-ը գրում է.
Citylife.am– Կոլյա՛, ինչպե՞ս հայտնվեցիք հեռուստասերիալներում:
Կոլյա– Ուսանողական տարիներին` առաջին կուրսում, «Արմենիա» հեռուստաընկերությունով Դիանա Գրիգորյանի «Շփացած խելագարները» սերիալում մարմնավորեցի Պաշի կերպարը՝ ո՛չ դրական, ո՛չ բացասական: Կերպարներս քննարկվեցին շատ շատերի կողմից: Մինչև այսօր շատերն են ինձ դիմում Պաշ: Ընթացքում եղան շատ կերպարներ, բայց Պաշի կերպարը կնքվեց, մնաց և մնում է մինչև այսօր: Դրան հաջորդեց «Դիմականհանդեսը», որտեղ խաղում էի Սոս Շառաֆյանի կերպարը, որն իմ ամենասիրելի կերպարներից մեկն է եղել: Միշտ առանձնացնում եմ մյուս կերպարներից և, անկեղծ ասած, կարոտում եմ այդ կերպարը. այնքա ՜ն հարազատ դարձավ: Եթե հիմա խաղայի այդ կերպարը, շատ ավելի ուրիշ ձև կխաղայի. շատ ասելիք կար այդ կերպարում: Դրան հաջորդեց «Դժվար ապրուստը», որտեղ խաղում էի Ֆելոյի կերպարը. պապ ու թոռ հարաբերություները, որը մնաց ժողովրդի մեջ, պապի ու թոռան մեծ սերը, մեծին հարգելը, գնահատելը, արժևորելը: ժողովուրդն էլ էր ասում՝ «Էտ պապուդ ոնց ես սիրում, հարգում. օրինակելի պապ ու թոռ եք»: Կերպարներս այնքան հետաքրքիր են, որ ես եմ իմ կերպարներից ինչ-որ բան սովորել և տվել եմ ինքս: Ես շատ եմ սիրում իմ մասնագիտությունը: Շատ սխալ կլինի ասել՝ փորձեցի ստացվեց: Նպատակս էր դառնալ դերասան: Ես գնահատում եմ իմ մասնագիտությունը: Շատ մեծ պարտավորությամբ եմ մոտենում դերասանի մասնագիտությանը:
Ինձ համար ուժ է, արվեստի լույս է իմ ամենա-ամենա Խորեն Աբրահամյանը: Ես շատ եմ սիրում Խորեն Աբրահամյանին, իմ սենյակում ամբողջը նրա նկարներն են: Արվեստում ինձ համար առանձնահատուկ տեղ է ունեցէլ Խորեն Աբրահամյանը, նրա թողած ժառանգությունը, միշտ ոգեշնչվել եմ նրա կերպարներով, ֆիլմերով, այն ամենով, ինչ նա ստեղծագործել և թողել է հետագա սերունդներին սովորեցնելու համար: Խորեն Աբրահամյանին սիրելով, գնահատելով, արժևորելով՝ հասկացել եմ մի բան՝ պարտադիր չէ ապրել արժեքների ժամանակաշրջանում և նոր նրա գնահատել և սիրել: Խորեն Աբրահամյանի հանդեպ իմ սերը այնքան մեծ է, որ իմ տան մեջ Խորեն Աբրահամյանը ուհի իր անկյունը և հատկապես այդ անկյունը, իմ աչքի առաջ լինելով, ես չեմ կարող մատների արանքով նայել այդ մասնագիտությանը:
Citylife.am- Եթե դերասան չլինեիք, ապա …
Կոլյա– Եթե դերասան չլինեի, ինչ էլ որ լինեի, չէի զբաղվի ուրիշի գործով, ինչպես շատերն են անում: Ես իմ գործն եմ անում և կցանկանայի, որ բոլորն էլ զբաղվեին իրենց գործով: Շատ վատ է, երբ չես զբաղվում քո գործով, այլ զբաղվում ես մեկ ուրիշի գործով. արդեն ընթացքում ամեն ինչ խառնվում է, մեկը մյուսի ճագատագրով է ապրում, ինչի պատճառով էլ շատ բան կարող է չստացվել: Բացարձակ չեմ հիասթափվել, չնայած պատճառները շատ-շատ են եղել: Եղել է, որ ցավ եմ ապրել, բայց չեմ կոտրվել:
Citylife.am- Ըստ ձեզ դերասանի կարևոր հատկանիշները որո՞նք են:
Կոլյա– Միանշանակ ճաշակը, ինչպես նաև մտածելակերպը: Դերասանին գեղեցիկ է դարձնում մտածելը: Ճաշակ պետք է լինի, խոսք, կեցվածք:
Շարունակությունը՝ այստեղ:
