«Շնորհակալ եմ Արտակին՝ անկրկնելի ու լիարժեք 6 տարիներին համար». Անահիտ Կիրակոսյան

BlogNews.am-ը գրում է.

Դերասանուհի Անահիտ Կիրակոսյանն ու ամուսինը՝ Արտակն, այսօր նշում են ամուսնության 6-ամյակը: BlogNews.am-ի հետ զրույցում Անահիտը պատմել է երեխաների մատուցած անակնկալի, ամուսնական կյանքի ու ներդանշակ ընտանիք ունենալու իր գաղտնիքի մասին:

Ամենաթանկ նվերը, երբ քեզ արթնացնում են բալիկներդ՝ հրաշքով լցված աչուկներով

Ավանդույթը չխախտելով՝ 00:00-ին ես շնորհավորեցի Արտակին: Իսկ ահա առավոտ շուտ մեզ մեծ անակնկալ արեցին մեր բալիկները՝  սենյակ մտնելով անվանական նկարով տորթը, ծաղիկներն ու փուչիկները ձեռքներին: Կարծում եմ՝ դրանից ավելի մեծ անակնկալ երևի որևէ ծնողի համար չկա, որովհետև դու տեսնում ես քո սիրո  արդյունքն ու սիրուց ծնված բալիկների հետ վերադարձը դեպի քեզ սիրո տեսքով: Ընտանիք ասվածն ինձ համար արդեն կայացել է: Ինչ վերաբերում է օրվա ընթացքին, ապա երկուսիս համար էլ այն աշխատանքային է, բայց  հույս ունենք, որ մի տեղ միասին կգնանք և կնշենք մեր օրը:

Մեզ մոտ փոքր վեճերը երբեք չեն մեծանում, քանի որ երկուսս էլ կարողանում ենք զիջել

Ընտանեկան խնդիրներ, մեծ կամ փոքր վեճեր բոլորի մոտ էլ լինում են: Ես ավելի էմոցիոնալ եմ, ու հաճախ կոնֆլիկտները կարող են գալ ինձնից, իսկ ամուսինս շատ ավելի հավաք է ու ոչ կոնֆլիկտային: Եթե հանկարծ ինչ-որ խնդիր է լինում, ինքը լռում է, դուրս գալիս, հետո մի քանի ժամից վերադառնում, ու ամեն ինչ հանդարտվում է: Փառք Աստծո, մեզ մոտ փոքր վեճերը երբեք չեն մեծանում, քանի որ երկուսս էլ կարողանում ենք զիջել, թեև ասեմ՝ զիջողի դերում ավելի շատ ես եմ: Չեմ կարողանում երկար ժամանակ նեղացած մնալ: Դեռ այնպես չի եղել, որ մի ամբողջ օր իրար հետ չխոսենք:

Ներդաշնակ ու համերաշխ ընտանիքի իմ գաղտնիքը

Կարող եմ ասել, որ հստակ երջանկության բանաձև գոյություն չունի: Կարող եմ ասել, որ Ա+Բ հավասար է սրտիկի, բայց վստահ կարող եմ ասել, որ ամենակարևորը փոխհարաբերություններն են ու օրինակը: Այս պարագայում նույնիսկ երեխաներին դաստիարակել պետք չէ ու պետք չէ նրանց ասել ինչպես կյանքում ապրել: Նրանք ընդամենը տեսնում են լավ օրինակ, լավ  հարաբերություններ, զիջողականություն, սեր և սկսում են ընդօրինակել: Ահա թե որտեղից է գալիս ընտանիքի ներդաշնակությունը:

Ամուսնական կյանքն ինձ համար ոչ թե հոգս է, այլ հաճելի պարտականությունների շղթա

Ես 21 տարեկանում դարձա միանգամից 3 երեխայի մայր ու չեմ ասի, թե այդ ամենը հեշտ էր, կամ հալած յուղի նման եղավ ամեն ինչ: Ամուսնական կյանքն իհարկե ունի իր բարդությունները, պարտականություններն ու պարտավորվածությունները: Բայց ես պայքարեցի ու վաստակեցի իմ բաժին երջանկությունը: Շատ կարևոր է, թե դու ինչպես ես դրան մոտենում, ու ի վերջո, որքան թանկ է քեզ համար այդ ամենը: Եթե համեմատելու լինենք մասնագիտությունը, կայացումն ու կյանքը, այդ ամենը ոչինչ են ընտանիքի դիմաց: Այս ամենն իհարկե լրացնում են քեզ, բայց առաջնային չեն: Մարդ միշտ ուզում է մենակ չլինել, կողքին ունենալ մեկին, ով նրան կսիրի ու հոգ կտանի իր մասին: Ընտանիքն ամենաթանկ բանն է ինձ համար, ու խորհուրդ եմ տալիս բոլորին, որ չխուսափեն այդ պարտականությունից, որովհետև դա հաճելի պարտականություն է: Երբ դու գիտես, որ ստիպված ես ավելի վաղ արթնանալ, որպեսզի նախաճաշ պատրաստես նրանց համար, ում դու սիրում ես, դա արդեն դառնում է հաճելի պարտականություն ու ոչ թե հոգնածություն կամ հոգս: Այդ հաճույքից բխում են լավ հարաբերությունները, որոնք էլ ստեղծում են ներդաշնակության մթնոլորտ:

Գնահատեք ժամանակը, որը տրված է ձեզ սիրելու համար

Ուղղակի շատ հաճախ ասեք ձեր սիրելի մարդկանց, որ սիրում եք: Կարծում եմ՝ այդ կերպ բոլոր խնդիրներն ավելի հեշտ կլինի հաղթահարել, քանի որ այդ զգացմունքը շատ հարցերի պատասխան կարողանում է տալ: Մի մոռացեք, որ կայնքը կարճ է ու գնահատեք ժամանակը, որը տրված է ձեզ սիրելու համար: Ես արտահայտվող եմ իմ զգացմունքներ մեջ, որը գալիս է և՛ մասնագիտությունից, և՛ իմ տեսակից: Շատ շուտ կարող եմ հուզվել, ժպտալ ու ասել, որ սիրում եմ թե երեխաներիս, թե ամուսնուս: Իսկ ահա Արտակը այս տեոսանկյունից մի փոքր ավելի փակ է,նա քիչ է արտահայտվում, բայց հաճախ է գործում: Իսկ գործով ցույց տալն այս պարագայում տղամարդու կողմից  շատ ավելի կարևոր է: Հետաքրքիր չէր լինի, եթե մենք նման լինեինք, հետաքրքրությունը հենց այդ տարբերության մեջ է:

Արտակի գոյությամբ կյանքս նոր լույսով է իմաստավորվել

 Արտակի  գոյությունից հետո ես կարծես չեմ հիշում իմ նախկին կյանքը: Կյանքս նոր լույսով է իմաստավորվել: Երբ անցած 6 տարիները քննարկում ենք միասին, հասկանում ենք՝ ինչքան արագ անցավ ժամանակը: Ամուսինս ասում է՝ երջանիկ ենք դրանից է, որ չեն զգում թռիչքը ու իրոք, երբ վատ ներկայացում ես դիտում, քեզ թվում է, որ դա վերջ չունի, իսկ երջանիկ պահերը չես հասցնում անգամ ֆիքսել: Արտակի շնորհիվ ես ունեմ մեծ բացարձակ լիարժեք ու երջանիկ ընտանիք ու անկրկնելի տարիներ, ինչի համար շնորհակալ եմ նրան:

Նյութը՝ Էմմա Վարդանյանի