10 ոչ ակնհայտ նշաններ, որոնք խոսում են այն մասին,որ դուք շտապ պետք է դիմեք հոգեթերապևտին

Ինձ մոտ կարծես թե ամեն ինչ լավ է, միայն թե, չգիտես ինչու, առավոտյան արթնանալով՝ ուզում եմ կախվել:

Երբեմն այնպիսի վիճակում ես գտնվում, ասես հիշողությունիցդ ջնջել են ինչ-որ տխուր իրադարձություն, իսկ դրա հետ կապված զգացմունքների մասին մոռացել են: Արդյունքում՝ դուք մնացել եք լավ հիշողությունների հետ, սակայն կատարյալ անհեթեթ ու ձանձրալի վիճակում, նյարդային եք ու անհասկանալիորեն ճնշված: Սակայն չէ՞ որ զգացմունքները երբեք չեն խաբում: Եթե արդեն բավականին ժամանակ թվում է, թե ամեն ինչ շատ վատ է, ուրեմն դա ձեզ չի թվում, այդպես էլ կա: Գլխավոր հարցերն այս պարագայում հետևյալն են՝ ինչո՞ւ և որտեղի՞ց հայտնվեց այդ ծանր զգացողությունը:

Հոգեթերապևտն անպայման կպարզի, թե որն է խնդիրը: Պատճառները տարբեր կարող են լինել. աննկատ սկսված դեպրեսիայից՝ մինչև լուրջ հիվանդությունների նշաններ: Իսկ շատ հնարավոր է, որ նյարդային, գրգռված վիճակը ձեր դեպքում հանդիսանում է լրիվ առողջ արձագանք, պարզապես դուք ինքներդ մինչև վերջ չեք գիտակցում ձեր շուրջը եղած իրական վիճակը:

Ինձ թվում է՝ ես նրանով չեմ զբաղվում, ինչով պիտի զբաղվեմ: Եվ ընդհանրապես, ապրում եմ ոչ իմ կյանքը:

Ձեր երկրորդ կեսը ձեր երկրորդ կեսը չէ, դուք սխալ մասնագիտություն եք ստացել, և հավանաբար ձեր պոտենցիալը լրիվ ուրիշ ոլորտում կարող էր բացահայտվել, իսկ այս գորշ, ճնշող քաղաքը բացարձակ հարմարավետ չէ ձեզ համար:

Այս բոլորն ավելի շուտ նման է ձեր իրական կյանքի անհաջող այլընտրանքային տարբերակի:

Այս ամենը նույնպես հենց այնպես տեղի չի ունենում: Ամենահավանական պատճառը ձեր դաստիարակության ու հույսերի մեջ է, որոնք ձեզ վրա են դրված ձեր ծնողների կողմից: Բայց ավելի ճշգրիտ դրա բացատրությունը կտա բժիշկը:

Ինձ թվում է, որ ես փակ շրջանի մեջ եմ ու ամեն անգամ նույն սխալներն եմ գործում:

Ձեզ պարբերաբար հոգնեցնում են ձեր իսկ ընկերները, դուք չեք կարողանում երկար աշխատել միևնույն վայրում, ղեկավարության հետ միշտ նույն խնդիրներն եք ունենում, գործընկերների հետ՝ նույնպես, ռոմանտիկ հարաբերություններն ամեն անգամ ընթանում են միևնույն ողբերգական սցենարով… Ձանձրույթ, ապատիա: Սա ինչ ճակատագիր է:

Ոչ: Սրա պատճառներից մեկը կարող է լինել ձեր հոգեկան աշխարհի ինքնապաշտպանությունը, որը ձեր գիտակցության մեջ տեղ չի թողնում առավել տրավմատիկ զգացողությունների համար: Դուք դրանք չեք գիտակցում և ամեն անգամ դրանց բախվում եք՝ ասես առաջին անգամ: Դուք ինքներդ դրանից գլուխ հանել չեք կարող, իսկ ահա մասնագետը կօգնի:

Շարունակությունն՝ այստեղ