«Մեր Արցախն ու Շուշին ոչ մեկի չենք հանձնելու, դա ոչ ոքի որոշումը չի կարող լինել»․ «Փաստ»
«Փաստ» օրաթերթը գրում է
Արցախյան ազատամարտի մասնակիցները, ովքեր 2020 թ. Ադրբեջանի սանձազերծած պատերազմին կրկին զենք վերցրեցին, մեծ վրդովմունքով են արձագանքում բանակին թիրախավորելու, զինվորին փնովելու փորձերին: «Հայոց ազգային բանակ» հասարակական կառույցի հիմնադիր անդամ, Ռազմիկ Վասիլ յանի անվան զորամիավորման ջոկատի հրամանատար Սարգիս Սարգսյանի խոսքով, ոչ ոք չի կարող բողոքել կամ ստվեր գցել բանակի վրա: «Ոչ մի առիթով չենք կարող բողոքել բանակից: Մեր բանակն ամենամարտունակն է թե՛ տարածաշրջանում, թե՛ նաև դրանից դուրս, ինչը միայն մենք չէ, որ ասում ենք և ընդունում որպես իրողություն: Իրականում բոլորին չի վիճակվում այսքան փոքր երկիր լինելով՝ պայքարել մի քանի հզոր պետությունների դեմ: Հետաքրքիր է, այդ ինչո՞վ կարելի է փնովել այն բանակին, որը դիմակայել է գերպետություններին:
Մի քիչ վրդովված եմ, որ ազատամարտիկների ու զինվորի հանդեպ նման վերաբերմունք են ցույց տալիս. չկա մի զինվոր, որ իր ազգի համար ինչ-որ լավ բան չանի: Իսկ այդ լավ բանն իրենց դեպքում կյանքն է. պատրաստ են կյանքը դնել զոհասեղանին: Կյանքի ու մահի կռիվ են տալիս, բայց սկսում են մարդկանց հասցեին վատաբանել. սա ինձ համար անընդունելի է: Անկախ ամեն ինչից, թե ինչ խոսակցություններ են գնում, թե ով ինչ է ասում, ես երբեք չեմ կարող ու չեմ էլ պատրաստվում հրաժարվել այն համոզմունքից, որ հաղթողի դիրքում ենք»,-«Փաստի» հետ զրույցում ասաց Ս. Սարգսյանը: Փոխգնդապետ Մարտին Բաղդասարյանը բանակին ու զինվորին թիրախավորողների իր բնորոշումն ունի. «Երբ որևէ մեկը հայկական բանակի մասին մի բացասական կամ թյուր բան կասի, ուրեմն բացի պոզերից նաև ունի երկար ականջներ:
Մենք հերոսական պայքարի մի ամբողջ շարք ունենք: Յուրաքանչյուր բացասական երևույթ պետք է արմատախիլ անել ու հայ ժողովրդին միասնական լինելու ու միասնական ուժերով պետականությունը պաշտպանելու կոչ անել: Դա է հայոց բանակի հզորացման ու հայ ժողովրդի անվտանգության ապահովման հիմնական երաշխիքը: Իսկ սրանից դուրս առկա քննարկումները ավելորդ խոսակցություններ են: Մենք մեր պատվի ու արժանապատվության դրոշը բարձր ենք տանում: Այն բարձր կծածանենք ու կապացուցենք, որ հայ ժողովուրդը խելացի է, ուժեղ ու խաղաղասեր: Պետք է պահել ու պաշտպանել այն պարգևը, որի անունն անպարտելի բանակ է»: «Արծիվ-մահապարտներ» հատուկ գումարտակի զինյալ, «Աննկուն ծռեր» ջոկատի հրամանատար Աղաբեկ Խաչատրյանը՝ Բեկը, մեզ հետ զրույցում ընդգծեց, որ չի հրաժարվում իր այն խոսքերից, ըստ որի՝ սա մեր վերջին ճակատամարտն է:
«Անկախ նրանից, թե գերհզոր պետությունները, իշխանությունները ինչ են մտածում, միևնույն է, ազատամարտիկը մնում է բանակի կողքին: Ես, որպես ազատամարտիկ, մեծ ջոկատի հրամանատար ու, վերջապես, սովորական մարդ, հիմա էլ եմ ասում՝ մեր բանակի ոգին շատ ուժեղ է: Հիմա կողքիս 18 տարեկան զինվորից մինչև 76 տարեկան ազատամարտիկ է նստած: Մենք մեզ անպարտելի ենք համարում՝ անկախ նրանից, թե ինչ գնահատական կտան: Բացի թուրքի հետ մեր կռիվն ավարտելուց, մեզ ոչինչ չի հետաքրքրում: Հիմա մեր ջոկատից Արմենի, Արտյոմի ու Մհերի նկարն է դիմացս, նրանց դիերը չենք կարողացել տեղափոխել դիրքերից: Մենք ուզում ենք նրանց ծնողների առաջ մեր գլուխները կախ չմնան, գոնե դիերը բերենք, հողին հանձնենք ու շարունակեք մեր մարտը: Փոխանակ այսօր այդ ճանապարհը տան, այդ պայմաններն ապահովելու հնարավորությունների մասին մտածեն, չգիտեմ ինչ խոսակցություններով են զբաղված: Այդ հիմար բաների մասին խոսելու փոխարեն այդ պայմանները թող ստեղծեն, գնանք ու մեր տղերքի դիերը բերենք: Մեր պահանջը դա է կառավարությանը ու բոլոր նրանց, ովքեր փնովում են մեր բանակին:
Ո՞վ է համարձակվում փնովել մեր բանակին, ովքե՞ր են այդ սրիկաները, թող գան, 180 վայրկյան մնան հարվածների տակ ու նոր հետո գան ու փնովեն: Մենք ուղղակի ուզում ենք մեր տղերքի արյունը պահել, նաև այն հողը, ուր թափվել է այդ արյունը: Թեկուզ մենք էլ զոհվենք, բայց գալիք սերնդի առաջ ամոթով չմնանք: Թե չէ՝ մարդիկ կան, խելքից դուրս բաներ են խոսում, ասում են՝ բանակը թույլ է: Բանակը թույլ չի, պարզապես կարող են բանակին թուլացնել կամ բանակն ուժեղացնել: Ամբողջ Կովկասում լեռնային պատերազմում մեր բանակը համար առաջինն է: Նախկինում էլ եմ ասել, հիմա էլ եմ ասում՝ որպես ընտանիքի, երկրի պաշտպան, հայ տղամարդը մի աչքով պետք է քնի: Բոլորը պետք է հասկանան՝ ազգի դիմաց խնդիր կա: Կա՛մ պետք է լինենք, կա՛մ չլինենք: Ես ուզում եմ հանրությանը ոտքի ելնելու կոչ անել: Մեր մեջ կարող է պառակտող լինի, բայց սադրանքներին տրվել պետք չէ:
Ոչ մի անգամ ու ոչ ոք մեզ չի կարող հենց այդպես հրաման տալ: Թող դուրս գան սաղիս խփեն, մենք կհասկանանք: Մենք ազգի պաշտպան ենք ու մինչև վերջ էլ ազգի պաշտպան ենք մնալու, ո՛չ էնտեղից ենք վախենում, ո՛չ էստեղից: 1994-ին մենք հաղթանակ ենք կնքել, թող բոլոր կարգի իշխանավորները իմանան, որ արդեն տարիքն առած մեր սերունդը նորից կռիվ է գնացել՝ հաղթանակի իր վերջնական սեպը խփելու համար: Մեր Արցախն ու Շուշին ոչ մեկի չենք հանձնելու, դա ոչ ոքի որոշումը չի կարող լինել»,-եզրափակեց Բեկը:
Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում
