«Երանի գա այն օրը, երբ մեր երգչախմբերի խմբավարները մտածեն միայն նոտաների մասին»․ «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է

ՀԱԵ Տավուշի թեմի մանկապատանեկան երգչախումբը ստեղծվել է 2015 թ.-ի հոկտեմբերին: Երգչախմբի խմբավար Քրիստինե Շերոյանը, որը նաև «Հայ երգչախմբային դիրիժորներ» ասոցիացիայի նախագահն է, ասում է՝ մարզային տարաբնույթ ծրագրեր էին անցկացնում դեռևս 2013-14 թթ.-ից:

«Բագրատ Սրբազանն այդ ընթացքում արդեն ցանկություն ուներ, որ ստեղծվեր մանկապատանեկան երգչախումբ: Առաջարկ արվեց ինձ, մեկնեցի Տավուշ այն մտքով, որ կստեղծենք երգչախումբը, կգտնվի տեղացի մեկը, ով կդասավանդի երեխաներին, դասերի օրերն ավելի շատ կլինեն: Ցավոք, չկարողացանք մեր այս ցանկությունը կյանքի կոչել, և իմ 1-2 ամսվա այցելությունները տևեցին վեց տարի: Ամեն շաբաթ կամ կիրակի՝ շաբաթական մեկ օր, գնում եմ Տավուշ, կանոնավոր դասեր ենք անում: Այս ընթացքում հասցրել ենք մասնակցել պետական միջոցառումների, Գյումրիում անցկացվող «Վերածնունդ» մրցույթում երրորդ մրցանակը շահել: Ցանկանում էի, որ երեխաները դուրս գան մրցակցային դաշտ, հայտնվեն այլ միջավայրում, և երրորդ հորիզոնականը համարում եմ հաղթանակ»,- «Փաստի» հետ զրույցում ասում է Քրիստինեն:

Նշում է՝ երբ նոր էին ստեղծում երգչախումբը, երեխաները կարծում էին, թե ուղղակի երգի խմբակ են հաճախելու: Երգչախմբի սաները հիմնականում Իջևանից և հարակից համայնքներից են: «Իրենք չէին էլ պատկերացնում, թե ինչ երկար ճանապարհ պիտի հաղթահարեն: Հատկանշական է, որ երգչախմբում այն երեխաներն են, որոնք վեց տարի առաջ սկսեցին իրենց առաջին քայլերը: Արդեն պետք է սերնդափոխություն լինի: Մեզ մոտ արդեն այս տարվա հունվարից գործում է երկրորդ երգչախումբը. կրտսերների կազմն է՝ 6-ից 10 տարեկանները: Այս տարի մեզ այցելեց դիրիժոր Դոնավըն Գրեյը (Donavon Gray), որը ղեկավարում է Հայաստանի փոքրիկ երգիչների Զանգակների երգչախումբը: Մեր երգչախմբի համերգային կազմը ևս ունեցավ զանգակներ, հունվարից երեխաները պարապում էին, պատրաստվում համերգի, իրենք էլ Տավուշի թեմի «Զանգակներն» են: Այս ընթացքում Գրեյը մեկնեց ԱՄՆ, քովիդի սահմանափակումների պատճառով նրա վերադարձն ուշացավ, բայց հիմա կրկին Հայաստանում է: Իրականում համաճարակը դժվարացրեց մեր աշխատանքները, բայց դա ևս փորձում ենք հաղթահարել»,-նշում է մեր զրուցակիցը:

Ասում է՝ երգչախումբը նախկինում պարապմունքներ էր անցկացնում Իջևանի երաժշտական դպրոցում, նաև մշակույթի տանն ու Առաջնորդարանի դահլիճում:

«Անցյալ տարվանից արդեն ունենք մեծ ու գեղեցիկ շենք՝ իր դասասենյակներով, դահլիճներով ու բոլոր անհրաժեշտ պայմաններով: Շուտով նաև կունենանք գործիքները, սպասում ենք: Այս ընթացքում հասցրել ենք նաև տեսահոլովակներ նկարահանել: Առաջինը «Երգ խաղաղության, սահմանից աշխարհին»-ն է, երաժշտության ու խոսքերի հեղինակը Հռիփսիմե Խրիմյանն է: Նկարահանումներ իրականացրեցինք տարբեր համայնքներում: Իսկ այս տարի հունվարի հինգին թողարկեցինք մեր երկրորդ տեսահոլովակը՝ «Միլիոնավոր երազանքները»: Սարսափելի ծանր տարվանից հետո այս երգն ու հոլովակը յուրահատուկ խորհուրդ ունեին՝ մեր երազանքները կան, և դրանց իրականացումը մեր ձեռքերում է»,-ընդգծում է երգչախմբի խմբավարը:

Վերջերս երգչախումբը Լեհաստանում մասնակցում էր «ERASMUS +» ծրագրին: Քրիստինեն նշում է, որ Հայաստանի, Իսպանիայի, Լեհաստանի երգչախմբերը հագեցած օրեր են անցկացրել՝ համատեղ համերգներ, էքսկուրսիաներ, մրցույթներ և ամենակարևորը՝ ծանոթություն ու շփում: «Իրականում մեկնումը բավականին դժվար էր կազմակերպել, տարաբնույթ խնդիրներ են ի հայտ գալիս, ի վերջո, պատասխանատվություն է այդքան երեխայի հետ երկար ճանապարհ մեկնելը, բայց կարծում եմ, որ իրենց ստացած էմոցիաների, տպավորությունների համար արժեր այդքան ջանք թափել: Կարևորն անփորձանք մեկնեցինք ու վերադարձանք, այս ընթացքում Հայաստանում Լեհաստանի դեսպանատան աշխատակիցների սրտացավ վերաբերմունքի շնորհիվ կարողացանք թղթաբանության հետ կապված բոլոր հարցերը բավականին կարճ ժամանակում լուծել»,-ընդգծում է մեր զրուցակիցը: Տավուշի թեմի մանկապատանեկան երգչախմբի ստեղծումը կարող է լավ օրինակ լինել նաև մյուս մարզերի ու համայնքների համար:

Քրիստինեն նշում է՝ օրինակ՝ եթե խմբավարը պետք է Երևանից մեկնի այս կամ այն մարզ երգչախումբ ստեղծելու և այնտեղ աշխատելու, ապա ընթացքը նրա համար դժվար է լինելու, բայց ամեն ինչ հնարավոր է հաղթահարել: «Նա մայրաքաղաքում աշխատանք ունի, երբեմն նաև ստիպված է մի քանի տեղ աշխատել և հանկարծ հայտնվել նոր միջավայրում, որտեղ ոչինչ քեզ ծանոթ չէ, դա իրականում բարդ է: Մարդիկ պետք է շատ համառ լինեն: Մարզերում այսօր էլ ունենք երգչախմբեր: Առհասարակ պետք է ասել, որ մեր երկրում երգչախմբային արվեստն ապրում և գոյատևում է միայն նվիրյալների շնորհիվ: Չկա պետական օգնություն, աջակցություն, խրախուսանք, բայց միշտ կարևոր ու տեղին է պետական աջակցությունը, Բերդում կա երգչախումբ, Տաթևում ևս «Զանգակներ» կան, մարդիկ շարունակում են աշխատել:

Ամենապարզը՝ կան երկար ճանապարհի ու տրանսպորտի և այլ տեխնիկական խնդիրներ: Ամենասկզբում երեխաներն ասում էին՝ բարդ է պարապմունքներին գալը, ահագին ճանապարհ ենք անցնում, իրենց միանգամից իմ օրինակն էի բերում՝ «դուք 15 րոպե ճանապարհ եք անցնում, իսկ ես 2 ժամ գալիս եմ, նույնքան էլ ժամանակ ծախսում եմ հետ գնալու համար»: Այսպես իրենց մոտիվացնում էի: Մեր երգչախմբի ստեղծման ու հետո արդեն կայացման հարցում Տավուշի թեմի յուրաքանչյուր անդամ իր ներդրումն է ունեցել: Իմ փափագն է, որ գա այն օրը, որ երգչախումբ ստեղծելն ու պահելն իր մեջ որևէ չարչարանք չունենա, այնքան անհոգ լինենք բոլոր հարցերում, որ մեր խմբավարները մտածեն միայն նոտաների մասին: Ցավոք, հիմա այդպես չէ»,-եզրափակում է Տավուշի թեմի մանկապատանեկան երգչախմբի խմբավար Քրիստինե Շերոյանը:

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում