Նունչակու. ինչպես թագավորի «արգելքը» ստիպեց ինքնապաշտպանության նոր միջոց ստեղծել. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Երևի շատերը տեսած կլինեն այդ «գործիքը», բայց գուցե լինեն այնպիսիք, որոնք չգիտեն, թե ինչպես է այն կոչվում և ինչպես է այն ստեղծվել: Խոսքը նունչակուի (nuntyaku) մասին է: Կա տեսակետ, որ ժողովրդականությամբ սառը զենքի այս տեսակն անգամ գերազանցում է հայտնի կաստետներին:

Բազմաթիվ վարկածներ կան մարտական նունչակուի առաջացման վերաբերյալ: Սխալ կերպով ենթադրվում է, որ այդ զենքը առաջին անգամ հայտնվել է Ճապոնիայում՝ որպես նինձյայի զենք: Ամենայն հավանականությամբ, նունչակուի հայրենիքը Չինաստանն է, այնտեղից էլ աշխարհով մեկ տարածվել է նրա առաջին նախատիպը: Դրա օգտին ավելի շատ փաստեր կան: Բացի այդ, նունչակու բառը ճապոներենով ոչինչ չի նշանակում:

Շատերը համարում են, որ այդ սառը զենքի հիմքը եղել է այն գյուղատնտեսական գործիքը, որի միջոցով գյուղացիները հացահատիկ են մշակում՝ երկու հավասարաչափ փայտի կտորներ, որոնք իրար են միացած կաշվե փոկով: Այնուամենայնիվ, այնքան էլ այդպես չէ: Բանն այն է, որ դասական նունչակուն իրենից ներկայացնում է երկու հավասարաչափ փայտի կտոր, որոնք իրար են միացված շղթայով, իսկ շղթան հնում էլ եղել է կործանարար մարտական սառը զենք: Շղթան հայտնվել է 15-16-րդ դարերում, երբ մարդիկ սկսել են մետաղից պատրաստված օղակներ կպցնել իրար: Ամենայն հավանականությամբ, նունչակուի նախատիպը եղել է հենց մարտական շղթան: Համարվում է, որ նունչակուն միայն գյուղացիներն ու նինձյաներն են օգտագործել որպես զենք: Բայց պատմությունը այլ բան է փաստում: 1429 թվականին տեղի է ունեցել Օկինավայի երեք շրջանի միավորում. թագավորը միավորել է բոլոր իշխանություններին և կազմել մեկ պետություն: Բոլոր տեսակի բողոքներից ու ապստամբություններից խուսափելու համար նա հրապարակել է օրենսդրական նորմեր, որոնցով արգելվել է զենք կրելը, ինչպես նաև կրճատվել են զինատեսակները: Արդյունքում երկրում միայն արքայական բանակն է մնացել զինված: Զենք կրելու իրավունք են ունեցել միայն ազնվականները, իշխանները և թագավորական ընտանիքի անդամները:

Սակայն կտրուկ շատացել են հանցագործությունները: Դա ստիպել է նախկին զինվորականներին ստեղծել պաշտպանվելու միջոցներ: Հենց այդպես էլ հայտնվել են մարտական նունչակուները: Բայց դրանք շատ տարածված չեն եղել: Բանն այն է, որ նունչակուն կարելի է օգտագործել միայն այն իրավիճակում, երբ հարձակվողները դանակներով, կաստետներով և սրերով են: Դա զենք է ինքնապաշտպանության համար: Նինձյաներին դուր է եկել նունչակուն իր գործնականության համար. այն կարող ես մշտապես պահել մոտդ և անգամ թաքցնել հագուստի տակ: Նմանատիպ զենքեր կան բոլոր մարտարվեստներում: Դրանք հեշտ է պատրաստել ձեռքի տակ եղած նյութերից և կռվի ժամանակ ծանր վնասվածք հասցնել հակառակորդին: Այդ զենքը հարմար է նաև նրանով, որ հարվածի դեպքում չի լինում հետհարված:

Ներկայում նունչակուն հանրահայտ է դարձել: Այն օգտագործվում են փողոցային կռիվներում, իսկ Բրյուս Լիի մասնակցությամբ ֆիլմերը մեծացրել են հետաքրքրությունը այդ սառը զենքի նկատմամբ: Ներկայում մարտական նունչակուները հաճախ պատրաստվում են լարից, քանի որ այն ավելի դիմացկուն է, քան շղթան, և օգտագործում են փայտ կամ մետաղ՝ որոշ դեպքերում փշերով: Դասական մարտարվեստներում նունչակուները օգտագործվում են ոչ միայն մարտի ժամանակ, այլ նաև դրանցով մարզվում են և զարգացնում մկանները:

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում