Հայաստանը հայտնվել է Արևմուտքի գեոպոլիտիկ թակարդում. Մհեր Ավետիսյան
AnalysisՀայաստանը հայտնվել է Արևմուտքի գեոպոլիտիկ թակարդում, և այսօր հայաստանյան քաղաքական մտքի գերխնդիրը պետք է լինի Հայաստանը հանել այդ ծուղակից և էլ թույլ չտալ, որպեսզի Հայաստանը դառնա Արևմուտքի համար հերթական գործիքը իր գեոպոլիտիկ հակառուսական պայքարում։
Մենք՝ հայաստանյան քաղաքական գործիչներս, քաղաքական մտքի կրողներս, պետք է մի պարզ ճշմարտություն վերջապես հասկանանք՝ և՛ մեր թշնամիների, և՛ մեր պոտենցիալ թշնամիների, և՛ Հայաստանը օգտագործել ցանկացողների համար մենք բոլորս հայ ենք՝ անկախ նրանից, թե նրանք ինչպես են մեզ վերաբերվում, ինչ են մեզ ասում, միևնույն է, բոլորիս համարում են հայ և Հայաստանի քաղաքացի և բոլորիս էլ ցանկանում են օգտագործել, բոլորիս էլ ցանկանում են նվաճել, բոլորիս էլ ցանկանում են նսեմացնել։
Եվ մենք պետք է մի պահ կարողանանք մեր մեջ ուժ գտնել՝ հասկանալ, որ մեր բոլոր հակասությունները, մեր բոլոր պրոբլեմները, իրար չսիրելը երբ անում ենք, տակը մնում է պարզ հասկացություն՝ մենք բոլորս հայ ենք և Հայաստանի քաղաքացիներ ենք։
Մենք պարտավոր ենք խելք-խելքի տալ՝ փորձելու գտնել Հայաստանի անվտանգության բանաձևը և հանել Հայաստանը Արևմտյան ծուղակից։
Մինչ մենք իրար ենք ուտում, իրար ենք քննադատում և փորձում ենք մեր քաղաքական ամբիցիաները բավարարել, Արևմուտքը՝ օգտվելով ստեղծված պառակտված իրավիճակից, առաջ է բրդում իր գեոպոլիտիկ պլանը՝ քանդելով մեր տարածաշրջանի անվտանգության ճարտարապետությունը, որպեսզի պատերազմ ստեղծի մեր ռեգիոնում ընդդեմ Ռուսաստանի, բայց սրա հետևանքները ավելի շատ կրելու է ոչ թե Ռուսաստանը, այլ մենք՝ որպես պետություն և ժողովուրդ։
Սա է պատճառը, որ ընտրություններից առաջ էլ, հիմա էլ ես կոչ եմ անում մեր քաղաքական խաղացողներին՝ մի կողմ թողնել քաղաքական, ներքաղաքական պայքարը և փորձել միասնական գտնել այն բանաձևը, որը հնարավորություն կտա Հայաստանը փրկելու, Հայաստանը հանելու Արևմտյան ծուղակից, հակառակ պարագայում հետագա բոլոր զրկանքներն ու տառապանքները հավասարապես բոլորս կրելու ենք մեր վրա, նույնիսկ այն մարդիկ, ովքեր սիրահարված են Արևմուտքին կամ Արևմուտքից գրանտներ են ստանում, էդ մարդկանց էլ Արևմուտքում չեն հարգում, չեն սիրում, երևի թե ավելի շատ չեն հարգում և չեն սիրում և համարում են գործիք սեփական պետության դեմ օգտագործելու ճանապարհին, հետևաբար մենք ինքներս պետք է կարողանանք մեր մեջ ուժ գտնել, համախմբվել Հայաստան գաղափարի, Հայոց պետականության գաղափարի շուրջ և փորձենք հնարավորինս ամեն ինչ անել, որպեսզի կարողանանք հաղթահարել այն ճգնաժամը, որի մեջ հայտնվել է Հայաստանը, իսկ այն, որ Հայաստանը ճգնաժամի առջև է՝ դա փաստում է այն, որ մեր հարևան Ադրբեջանը մեզանից հանրաքվե է պահանջում, մեր միակ ռազմավարական դաշնակից և բարեկամ Ռուսաստանը ևս հանրաքվե է պահանջում, որպեսզի հասկանա՝ մենք իր հետ ենք, թե իր թշնամիների։
Արևմուտքը ամեն ինչ անում է, որ փչացնի Հայաստանի հարաբերությունները Ռուսաստանի հետ և քանդի Հայաստանի և մեր ռեգիոնի անվտանգության ճարտարապետությունը, Միացյալ Նահանգները փորձում են Հայաստանը դարձնել իրենց համար գեոպոլիտիկ գործիք ընդդեմ Ռուսաստանի, ինչ-որ չափով նաև՝ Իրանի, և այս ամենը խոսում է այն մասին, որ Հայաստանը ճգնաժամի մեջ է։
Իսկ մենք չենք կարող ճգնաժամի պարագայում զբաղվել քաղաքականությամբ, ներքաղաքական պայքարով, այդպես առհասարակ չի լինում, երբ երկիրը ունի անվտանգության խնդիր, այդ երկրում չի կարող լինել ներքաղաքական օրակարգ, չեն կարող լինել ընտրություններ, չեն կարող լինել ներքին խրամատներ, իրար ուտել, իրար քննադատել, իրար վիրավորել, հակառակը՝ պետք է մեկ բռունցք դառնալ, մեսիջ ուղարկել բոլոր պոտենցիալ թշնամիներին, որ ռազմական ագրեսիայի դեպքում մենք միասնական պաշտպանելու ենք մեր պետականությունը և փորձենք, համախմբելով քաղաքական միտքը, գտնել այն բանաձևը, որը կոչվում է Հայաստանի պետական շահ, որը կոչվում է Հայաստանի անվտանգություն։
Մհեր Ավետիսյան