«Հայաստանը պետք է հստակ կանգնի Ռուսաստանի կողքին». Մհեր Ավետիսյան
Օրերս Լավրովը հայտարարեց, որ Եվրամիությունը նույն ՆԱՏՕ-ն է, և Եվրամիությունը Ռուսաստանի հակառակորդն է, թշնամին է, որը բացեիբաց զինվում է Ռուսաստանի դեմ՝ ուղիղ պատերազմի նպատակով։
Այս հայտարարությունը նշանակում է, որ Հայաստանը, եթե ցանկություն է հայտնում կամ իր մտքի ծայրով անց է կացնում, որ երբևէ տեսականորեն կարող է դառնալ Եվրամիության անդամ, ավտոմատ Ռուսաստանի համար դասվում է իր թշնամիների շարքը՝ իր բոլոր բացասական հետևանքներով, և սա պետք է հասկանալ։
Ես հինգ տարի է՝ խոսում եմ, ներկայացնում եմ տեսակետ, ֆորումներ եմ կազմակերպում, որպեսզի ոչ միայն ես խոսեմ, այլ նաև աշխարհահռչակ անալիտիկներ՝ ներկայացնելու համար, որ երկու լարի վրա խաղալ նշանակում է հնարավորություն տալ Արևմուտքին, որպեսզի նրանք խոստումներով, խաբելով, երազանքներ տալով Հայաստանին հանեն Ռուսաստանի դաշնակցային զոնայից և դարձնեն Ռուսաստանի թշնամի։
Եվ հայաստանյան քաղաքական միտքը պարտավոր էր սա հասկանալ կամ գոնե հիմա պարտավոր է սա հասկանա։
Երկու լարի վրա խաղալ, անունը դնել բազմավեկտոր քաղաքականություն կամ «և, և», դա ընդամենը ինքնախաբեություն է կամ դիտավորյալ՝ Ռուսաստանից հեռանալով Ռուսաստանի թշնամի դառնալու քաղաքականություն։ Հիմա ժամանակն է գիտակցելու, որ այլևս հնարավոր չէ երկու լարի վրա խաղալ, և ժամանակն է հստակ կանգնել Ռուսաստանի կողքին։
Դա է մեզ ստիպում Հայաստանի պետական շահը։ Նույն հարցազրույցում Լավրովը խոսեց նաև այն մասին, որ Ռուսաստանը միշտ հարգել է Ուկրաինայի սուվերենիտետը և չի միջամտել Ուկրաինայի ներքին գործերին, բայց այն պահից, երբ Ուկրաինան թույլ է տալիս, որ այլ պետություններ խառնվեն իր ներքին գործերին և այդ սուվերենիտետը փաստացի խլեն Ուկրաինայի ժողովրդից և Ուկրաինային դարձնեն գործիք Ռուսաստանի դեմ, այդ պահից Ռուսաստանն այլևս Ուկրաինային որպես պետություն չի ընկալում և փաստացի չի ճանաչում այդ պետության անկախությունը։ Հետևաբար, Ուկրաինան այլևս դադարում է իր միակ անվտանգության երաշխավոր Ռուսաստանի համար դիտարկվել որպես սուվերեն պետություն։
Այս հայտարարությունը վերաբերում է ոչ միայն Ուկրաինային, այլ առհասարակ բոլոր պետություններին։ Եթե դու ասում ես, որ սուվերեն պետություն ես, բայց թույլ ես տալիս այլ պետություններին քո սուվերենիտետը խլել և այն օգտագործել իրենց թշնամիների դեմ գեոպոլիտիկ պայքարում, դու այլևս չես ընկալվում որպես սուվերեն պետություն՝ դարձյալ իր բոլոր բացասական հետևանքներով։
Քաղաքականությունը բավականին բարդ գիտություն է, և մատների արանքով նայելով, երազանքներով, ցանկություններով քաղաքականությամբ զբաղվելը ժողովրդին ու պետությանը միշտ տանում է դեպի կործանման, և ժամանակն է իսկապես լուրջ վերաբերվել քաղաքականությանը, իսկապես լուրջ քննարկումներով ձևակերպել Հայաստանի պետական շահերը և առաջնորդվել բացառապես Հայաստանի պետական շահերով։ Մենք չենք կարող մեր ռազմավարական դաշնակից, իսկ որքան էլ մենք ասենք՝ «Ռուսաստանն այլևս ռազմավարական դաշնակից չէ», դա բառերով չի լինում։ Դրանք հիմնված են պետական շահերի, աշխարհագրության, պատմության վրա։ Արհեստականորեն դու ոչինչ չես կարող փոխել։ Հայաստանը պետք է իր շահերը գիտակցի, և այն պահին, երբ հստակ գիտակցի և որոշի առաջնորդվել սեփական պետական շահերով, միանշանակ կանգնելու է Ռուսաստանի կողքին։
Այլ ճանապարհ մենք չունենք։
Մհեր Ավետիսյան
