Եվրոպական քաղաքական մշակույթը և եվրոպական արժեհամակարգը մեծ վտանգի տակ են. Գարիկ Քեռյան

«Սպուտնիկ. Կարծիքներ» միջազգային հարցումը, որն անցկացնում է ՙՍպուտնիկ՚ լրատվական գործակալությունը՝ բրիտանական հետազոտական ICM Research ընկերության հետ, վկայում է, որ Եվրոպայում ընդդիմադիր կուսակցությունների հեղինակության բարձրացման առումով առավել հաճախ նշվում է երեք պատճառ՝ միգրացիայի բարձր մակարդակը, չիրականացված խոստումները և հիասթափությունը Եվրամիությունից: Պատասխանելով` «Ձեր կարծիքով, որոնք են աջերի հեղինակության աճի պատճառները, օրինակ՝ UKIP-ինը Մեծ Բրիտանիայում, «Ազգային ճակատ»-ինը՝ Ֆրանսիայում, նաև ձախ «Պոդեմոս»-ինը՝ Իսպանիայում» հարցին, բրիտանացիների 53 տոկոսը և ֆրանսիացիների 30 տոկոսը նշել են, որ դրանց հեղինակության աճը տեղի է ունենում Եվրամիությունից հիասթափվելու ֆոնին: Իսպանացիների ու ֆրանսիացիների 44 տոկոսը դրա պատճառը համարում են տնտեսության անկումը: Իսպանիայի բնակիչների 49 տոկոսը ընդգծել է սոցիալական բարեփոխումների անհրաժեշտությունը, իսկ 55 տոկոսը կարծիք է հայտնել, որ ընդդիմադիր կուսակցությունների վարկանիշի աճի պատճառը սին ու չիրականացված խոստումներն են:

Հարցումը, որին մասնակցել է 4097 մարդ, իրականացվել է մայիսի 1-4-ը Մեծ Բրիտանիայում, Ֆրանսիայում և Իսպանիայում:

Հասարակական կարծիքի ուսումնասիրման միջազգային ծրագիրը մեկնարկել է 2014-ին: Գործընկերը՝ ICM Reseacrh բրիտանական

հետազոտական ընկերությունն է: ՙՍպուտնիկ.կարծիքներ՚ ծրագրի շրջանակում մշտապես հարցումներ են անցկացվում Եվրոպայում եւ

ԱՄՆ-ում՝ առավել արդիական սոցիալական ու քաղաքական հարցերի վերաբերյալ: Հաշվի առնելով այս, ինչպես նաեւ տնտեսական խնդիրները Եվրոպայում, հասարակության նման տրամադրվածությունն ի՞նչ վերադասավորումների եւ հնարավոր զարգացումների կարող է հանգեցնել: Քաղաքագետ Գարիկ Քեռյանը քաղաքական հնարավոր վերադասավորումներից բխող մարտահրավերներից առանձնացնում է Եվրամիության կառույցների թուլացումը, համաեվրոպական քաղաքականության մեջ նոր խնդիրների առաջացումը, Եվրամիության կազմից որոշ երկրների դուրս գալը: «Sputnik-Արմենիա» ռադիոկայանի հետ զրույցում քաղաքագետը վատագույն հետևանքը համարել է Եվրամիության կազմից որոշ երկրների դուրս գալը, ինչը, սակայն, ըստ նրա, մի փոքր դժվար է կանխատեսել: ՙԱզգայնական ուժերի իշխանության գալը կարող է իր հերթին հանգեցնել Եվրամիության կենտրոնական մարմինների լիազորությունների կրճատմանը տվյալ երկրի տարածքում»,-ասել է նա:

Ինչ վերաբերում է միգրանտների խնդրին, ապա Քեռյանը նկատում է, որ Ասիայից, Աֆրիկայից, ինչպես նաև ետխորհրդային երկրներից հսկայական թվով միգրանտներ հայտնվելով Արևմուտքում՝ այդպես էլ ամբողջությամբ չինտեգրվեցին նոր հասարակությանը: ՙՄիաձուլումը և եվրոպական արժեքների կրումը լիարժեք չստացվեց: Եթե ետխորհրրդային երկրներից գնացած միգրանտների շրջանում դա այդքան էլ սուր կերպով չի զգացվում, ապա ասիական և աֆրիկյան տարածաշրջանից եկող միգրանտներն այսօր լուրջ խնդիրներ են ստեղծում եվրոպական երկների համար: Այսօր նույնիսկ քաղաքական շրջանակներում միգրանտներին անվանում են եվրոպական մշակույթը ոչնչացնողներ, եվրոպական արժեքները փլուզողներ: Եւ եթե նկատի ունենանք, թե որքան է նրանց թիվը Եվրամիության առաջատար երկրներում, հատկապես՝ Ֆրանսիայում և Գերմանիայում, ապա կհասկանանք նաև համընդհանուր դժգոհության պատճառը և ազգայնական թեքում ունեցող կուսակցությունների ռեյտինգների կտրուկ աճը»,-ընդգծել է բանախոսը:

Հարցման տվյալները հաշվի առնելով՝ հնարավո՞ր է եվրոպական երկրներում խորանա միգրանտների և տեղաբնակների միջև բևեռացումը: Քաղաքագետը դժվարանում է պատասխանել՝ կխորանա՞, թե՞ կմեղմանա, բայց հիշեցնում է Գերմանիայի կանցլերի ելույթը Բունդեսթագում, որտեղ Անգելա Մերկելը խոստովանել էր, որ միգրանտների ինտեգրման քաղաքականությունը տապալվել է: Գերմանիայում բնակություն հաստատած միգրանտները ստեղծել են իրենց համայնքները, ապրում են ներփակ կրոնականական և ազգային ավանդույթներով և, դժվար թե, ինտեգրվեն գերմանական հասարակությանը:

ՙԳերմանիայում շատ ցցուն կերպով զգացվում է դրա տապալումը, որոշ երկրներում մի փոքր ավելի մեղմ է, օրինակ՝ Նիդերլանդներում և Իսպանիայում, կապված տվյալ երկրի քաղաքական համակարգից, սոցիալ տնտեսական վիճակից և պետության վարած միգրացիոն քաղաքականությունից»,-նշել է նա:

Քեռյանի գնահատականը, որպես փորձագետ, հետեւյալն է՝ եվրոպական քաղաքական մշակույթը, եվրոպական արժեհամակարգը մեծ վտանգի տակ են, և դրանում մեղավոր են եվրոպացիները: ՙՄեղավոր են ոչ թե այն բանի համար, որ չկանխեցին միգրացիան, այլ որ անմտածված կերպով նպաստեցին ասիական և աֆրիկյան տարածաշրջաններում հակամարտությունների սրմանը, ՙարաբական գարնանը», որը մի շարք բարեկեցիկ արաբական պետությունների հասցրեց փլուզման եզրին, որտեղից էլ սկսեցին զանգվածաբար գաղթել Եվրոպա: Գուցե դրա ետևում կար որոշակի շահ` էներգետիկ, համաշխարհային գլոբալ տիրապետության, բայց ամեն դեպքում դա ՙբումերանգի էֆեկտ» ունեցավ Արևմուտքի համար»,-եզրափակել է քաղաքագետ Գարիկ Քեռյանը: