Կուլիսային պատասխանատվության փոսը
«Ժամանակ» թերթը գրում է. «Հայաստանում Եվրամիության դեսպան Պյոտր Սվիտալսկին հայտարարում է, որ կուլիսային զրույցներում ազդակներ է ստացել Հայաստանի իշխանություններից, որ Ընտրական օրենսգիրքը «արդար եղանակով» է կազմվելու: Հետաքրքիր է՝ Եվրամիության դեսպանին հետաքրքրե՞լ է, օրինակ, այն, թե ինչու է այդ հավաստիացումը արվում կուլիսային զրույցներում եւ ոչ թե, ասենք, հրապարակավ:
Այն, որ այդ հավաստիացումները կուլիսային են, արդեն իսկ դրանց հանդեպ առաջացնում է անվստահություն, որովհետեւ կուլիսային հավաստիացումները ենթադրում են նաեւ կուլիսային պատասխանատվություն: Իսկ Հայաստանի համակարգային խնդիրներից առաջիններից մեկը հենց կուլիսային պատասխանատվությունն է, այսինքն՝ այն, որ պատասխանատվությունը Հայաստանում կուլիսային ինստիտուտ է:
Եվ այստեղ է նաեւ ըստ էության, օրինակ, Հայաստանի համար շատ կարեւոր եվրաասոցացման գործընթացի խայտառակ տապալման պատճառներից մեկը, միգուցե նույնիսկ կարեւորագույնը: Այդ գործընթացը եւս իր մեծ մասով, եւ պատասխանատվության մասով ամբողջապես մնաց կուլիսային հարաբերությունների ոլորտում, ինչն էլ բերեց այն հետեւանքին, որ այդ գործընթացը հրապարակային մակարդակում ունեցավ ուղղակի ամոթալի եւ Հայաստանի պետական վարկը արատավորող տապալում:
Կուլիսային պատասխանատվությունները սովորաբար ավարտվում են հենց հրապարակային անպատասխանատվության շքերթներով: Ընդ որում՝ հենց այդ պատճառով է, որ քաղաքակիրթ աշխարհի զարգացման հիմքում դրվել է նաեւ հրապարակայնության գաղափարը, հրապարակայնությունը հասցվել է արժեքի եւ կառավարման չափանիշի մակարդակի, հրապարակային պատասխանատվությունը ոչ միայն վերածվել է քաղաքական կայացած ավանդույթների, այլ նաեւ ամրագրվել է օրենսդրորեն՝ դառնալով այդ աշխարհը ներկայացնող պետությունների զարգացման հիմնասյուներից մեկը: Եվ այդ թվում՝ առաջին հերթին նաեւ եվրոպական առաջատար պետությունների:
Եվրամիության հաջողությունների գրավականը, հսկայական ժողովրդավարական, տնտեսական, արժեհամակարգային ձեռքբերումների գրավականը հանդիսացել է հենց այն, որ այդ հասարակություններն ու էլիտաները հրաժարվել են կուլիսային քաղաքականությունից, կուլիսային պատասխանատվություն ենթադրող գործընթացներից եւ հանրային պատասխանատվություն են ստանձնել հրապարակավ: Եվ հրապարակային պատասխանատվության ինստիտուտի, հրապարակային քաղաքական պատասխանատվության արժեքի որդեգրման համար է նաեւ, որ Հայաստանի զարգացման գործում էական նշանակություն ունի եվրաինտեգրացիայի հեռանկարը, հարաբերության սերտացումը եվրոպական քաղաքակրթության հետ:
Հենց այդ պատճառով է նաեւ, որ Եվրամիության հետ ասոցացման գործընթացի ձախողումը Հայաստանի Հանրապետության համար հնարավորությունների, հեռանկարների եւ առնվազն ժամանակի կորուստ է: Եվ այս ամենն, իհարկե, պետք է բերեն կարեւոր հետեւությունների, կարեւոր հետեւությունների եւ՛ Հայաստանում, եւ՛ Եվրոպայում: Եվ այս ամենի շարքում, իհարկե, առաջիններից մեկը պետք է լինի այն, որ Հայաստանում պետք է աստիճանաբար չեզոքացվի կուլիսային քաղաքականությունը որպես երեւույթ եւ քաղաքական հարցադրումներն ու գործընթացները դիտարկվեն հստակ եւ հրապարակային կերպով, որպեսզի դրան մասնակից սուբյեկտները եւ բնականաբար առաջին հերթին Հայաստանի իշխանությունը այդ ամենի համար պատասխանատվություն ստանձնի հանրության առաջ»:
Առավել մանրամասն՝ թերթի այսօրվա համարում
