«Միասնությունը» գրոհում է հասարակական-քաղաքական դաշտը...
Հայաստանյան հասարակական-քաղաքական կյանքում շարունակում են տեղի ունենալ իրադարձություններ, կատարվել բաներ, որոնք, անխոս, հսկայական ազդեցություն են ունենալու մեր երկրի վաղվա օրվա կերտման գործում՝ հիմք հանդիսանալով Հայաստանում վաղուց օրհասական դարձած խնդիրների լուծման, անհրաժեշտ բարեփոխումների իրագործման. երիտասարդ սերունդը վճռակամորեն գրոհում է հասարակական-քաղաքական դաշտը:
Արդեն հայտնի է, որ հիմնականում երիտասարդներից բաղկացած ու հասարակական-քաղաքական դաշտում բավական ակտիվ գործունեություն ծավալող «Հայազն» կուսակցությունը որոշում է կայացրել՝ միանալու «Միասնություն» համազգային շարժմանը. Արմեն Միկրտչյանն, ով, «Հայազնի» վարչության անդամ է, արդեն իսկ հայտարարել է Արման Վարդանյանի նախաձեռնությամբ սկիզբ առած շարժմանը միանալու պատրաստակամության մասին:
Այսպիսով՝ դատելով տեղի ունեցող խմորումներից՝ ամենամոտ ապագայում հայաստանյան հանրությունն ականատես է դառնալու «Միասնություն» համազգային շարժման՝ հասարակական-քաղաքական ակտիվ դաշտ շռնդալից մուտքին, ինչն, առանց չափազանցության, երիտասարդ սերնդի առաջին լուրջ հայտը պետք է համարել՝ սեփական ձայնը լսելի դարձնելու թե՛ իշխանություններին, թե՛ հանրությանը, պրակտիկորեն կյանքի կոչելու այն, ինչի մասին հատկապես վերջին ժամանակներս բավական ակտիվորեն խոսվում է. քաղաքական սերնդափոխությունն այլևս անխուսափելի իրողույան է վերածվում:
Իսկ այն, որ նման անհրաժեշտություն դեռևս վաղուց է նկատվում մեզանում, ակնհայտ է դառնում նաև հենց այն իրողությունից, որ «Միասնությունը» բավական լուրջ հետաքրքրություն է առաջացրել ոչ միայն հանրության, այլև, որ ոչ պակաս կարևոր է, ակտիվ հասարակական-քաղաքական գործունեությամբ զբաղվող ուժերի շրջանում, որոնք, այս շարժման մեջ տեսնելով իրական այլընտրանք առկա իրականությանը, հետզհետե որպես միավորման ու միասնականորեն հանդես գալու հիմնական պլատֆորմ են սկսում դիտարկել հենց նորաստեղծ շարժումը, որը, հակառակ հայաստանյան քաղաքական դաշտում առկա ռեալների, ձևավորվել է միանգամայն այլ սկզբունքներով՝ շատ ավելի մաքուր, շատ ավելի ազնիվ. կասկած լինել չի կարող այն բանում,որ ամենամոտ ապագայում հենց «Միասնությունն» է դառնալու այն իրական ալտերնատիվը,որն ընդունակ է լինելու ձեռնոց նետել այն ամեն բացասկանին, որ այս կամ այն պատճառով արմատացել է հասարակության կյանքում,թե պետական համակարգում:
Սա, թերևս, յուրատեսակ ֆենոմեն կարելի է համարել հայաստանում, քանի որ առաջին անգամ Հայաստանում ստեղծվել է մի հարթակ՝ ի դեմս «Միասնության», որի բուն նպատակն է դառնալու Հայաստանում սերնդափոխության մի այնպիսի գործընթաց սկսելը, որը զերծ կլինի այն բոլոր արհեստական էլէմենտներից ու սուբյեկտիվիզմից, որ բնորոշ է համընդհանուր դաշտին. սա շարժում է ներքևներից, ժողովրդի ծոցից, ինչն արդեն իսկ կարելի է համարել անխուսափելի հաղթանակի ու ապագա հաջողությունների կարևորագույն գրավական:
