Լիբանանում տեղի է ունեցել Բարսեղ Կանաչյանին նվիրված գրքի շնորհանդեսը
Լիբանանի Ազգային առաջնորդարանի սրահում մարտի 17-ին տեղի է ունեցել «Բարսեղ Կանաչյան (1885-1967). մի կյանքի երաժշտացում» խորագրով գրքի շնորհանդեսը: Ստորև ներկայացնում ենք հոդվածն ամբողջությամբ:
«Ուրբաթ, 17 Մարտ 2017-ի երեկոյեան Լիբանանի Ազգային առաջնորդարանի «Երջօ Սամուէլեան – Եռագոյն» սրահին մէջ` հովանաւորութեամբ Լիբանանի հայոց թեմի առաջնորդ Շահէ եպս. Փանոսեանի, կազմակերպութեամբ Համազգայինի Լիբանանի Շրջանային վարչութեան եւ գործակցութեամբ Հայկազեան համալսարանի հրատարակչատան, տեղի ունեցաւ «Բարսեղ Կանաչեան (1885-1967). Կեանքի մը երաժշտացումը» խորագիրով գիրքին շնորհահանդէսը:
Համազգայինի Լիբանանի Շրջանային վարչութեան անունով բացման խօսքը արտասանեց Թամար Սնապեան-Սուրճեան: «Բ. Կանաչեան» քոլեճի ուսուցիչ, սոփրանօ Շողիկ Թորոսեան կատարեց «Ալվարդի երազը» եւ «Օրօր» ստեղծագործութիւնները` դաշնակի ընկերակցութեամբ դարձեալ քոլեճի ուսուցիչ Յասմիկ Գասպարեանի:
Համազգայինի անունով խօսք առաւ «Բ. Կանաչեան» երաժշտական քոլեճի տնօրէն Վահրամ Էմմիեան: ,
«Բ. Կանաչեան» քոլեճի կիթառի ուսուցիչ Մկրտիչ Միքայէլեան ներկայացուց իր մշակումով «Օրօր»-ը:
Գիրքը ներկայացուց զայն աշխատասիրած դոկտ. Անդրանիկ Տագէսեան, որ մանրամասնօրէն անդրադարձաւ գիրքին ծնունդի գաղափարին, բովանդակութեան, տպագրութեան հոլովոյթին, նպատակին, ապա այս աշխատանքին վերաբերող իր մտորումները կիսեց ներկաներուն հետ:
Իր խօսքի աւարտին Անդրանիկ Տագէսեան հաստատեց, որ այս գիրքի ծնունդին մէջ իրենց դերակատարութիւնը ունեցած են Սեդա Կանաչեան, տոքթ. Յարութիւն Նիկոլեան, ինչպէս նաեւ գրադարաններ, անհատներ, որոնք իր պրպտումներուն յագուրդ տուած են, նաեւ` Համազգայինի տպարանին անձնակազմը:
Տոքթ. Յարութիւն Նիկոլեան ընթերցեց այս առիթով Բ. Կանաչեանի դստեր, վերջնականապէս Միացեալ Նահանգներ հաստատուած Սեդա Կանաչեան-Թիւյսիւզեանի սրտի խօսքը, որուն մէջ ան իր խորին շնորհակալութիւնը յայտնած է դոկտ. Անդրանիկ Տագէսեանին, որ այդքան մեծ պրպտումներ եւ պեղումներ կատարած է` Կանաչեանի կեանքին ու գործունէութեան վերաբերող: Ան նաեւ շնորհակալութեան խօսք ուղղած է բոլոր անոնց, որոնք Բ. Կանաչեանի յիշատակը վառ կը պահեն: Տոքթ. Նիկոլեան իր կարգին դիտել տուաւ, որ Սեդա Կանաչեան-Թիւյսիւզեան եւս քիչ ներդրում չէ ունեցած արուեստի պատմութեան մէջ` Հայաստ անի եւ սփիւռքի պարագային ալ, ուստի անոր կեանքն ու աշխատանքը եւս արժանի են պեղուելու եւ լոյսին բերուելու:
Գեղարուեստական բաժինը փակեց Համազգայինի «Գուսան» երգչախումբը, խմբավարութեամբ` Գրիգոր Ալոզեանի` մեկնաբանելով երեք խմբերգներ` «Ծիծեռնակ», «Երազ» եւ «Հայրենի կարօտ». դաշնակի վրայ խումբին ընկերակցեցաւ Յասմիկ Գասպարեան: Յատկանշական եւ խորապէս տպաւորիչ էր Կանաչեանի կողմէ բազմաձայնուած «Երազ»-ի անդրանիկ մեկնաբանութիւնը «Գուսան»-ին կողմէ:
Հանդիսութիւնը եզրափակուեցաւ Լիբանանի հայոց թեմի առաջնորդ Շահէ եպս. Փանոսեանի խօսքով, որուն մէջ սրբազանը վերյիշեց դպրեվանքի իր առաջին օրը, երբ երաժշտութեամբ ողողուած էին դպրեվանքի սրահները. օրին իրենց ուսուցիչը` Գէորգ Գանտահարեան բացատրած էր, որ այդ երաժշտութիւնը Բարսեղ Կանաչեանի «Նանոր»-ին պատմութիւնը կը ներկայացնէր: Առաջնորդ սրբազանը ըսաւ, որ անկէ ետք ծանօթացան Կանաչեանի, սիրեցին զայն եւ հպարտացան անով:
Ձեռնարկէն ետք դոկտ. Անդրանիկ Տագէսեան մակագրեց «Բարսեղ Կանաչեան. Կեանքի մը երաժշտացումը» գիրքը, որուն պատրաստութեան եւ հրատարակութեան աշխատանքները կատարուեցան Համազգային «Վահէ Սէթեան» տպարանին մէջ»:
